Kazimierz Kieszniewski
pułkownik uzbrojenia inżynier
Data i miejsce urodzenia

26 lutego 1886
Skierniewice

Data i miejsce śmierci

20 października 1962
Pwllheli

Przebieg służby
Lata służby

1914–1945

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Formacja

Legiony Polskie

Jednostki

1 Pułk Artylerii
Okręgowy Zakład Uzbrojenia I
Dep. III MSWoj.
Dep. Uzbr. MSWoj.
O.T.O.

Stanowiska

inspektor amunicji,
szef departamentu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia

Kazimierz Aleksander Kieszniewski (ur. 26 lutego 1886 w Skierniewicach, zm. 20 października 1962 w Pwllheli w Walii) – pułkownik uzbrojenia inżynier Wojska Polskiego.

Życiorys

Kazimierz Aleksander Kieszniewski urodził się 26 lutego 1886 w Skierniewicach. Ukończył studia z tytułem inżyniera. Działał w Organizacji Bojowej PPS, a od 1909 roku był komendantem Związku Walki Czynnej w Borysławiu.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich i służył w 1 pułku artylerii w stopniu porucznika.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Został podpułkownikiem artylerii. Następnie został awansowany do stopnia pułkownika uzbrojenia ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Na początku lat 20. pełnił funkcję szefa Departamentu Broni. Następnie został przeniesiony do kadry oficerów artylerii. W 1923, 1924, jako oficer Okręgowego Zakładu Uzbrojenia I, był inspektorem amunicji w Departamencie III Artylerii i Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych . 1 kwietnia 1927 roku powierzono mu pełnienie obowiązków szefa Departamentu Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 14 lipca tego roku został mianowany na stanowisko szefa tegoż departamentu. 1 grudnia 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji I wiceministra spraw wojskowych i szefa Administracji Armii. Od 1 lipca 1934 roku sprawował stanowisko zastępcy przewodniczącego Oficerskiego Trybunału Orzekającego. W połowie 1935 został sekretarzem Komitetu do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu (KSUS).

Podczas II wojny światowej 16 grudnia 1941 roku został przeniesiony z Oddziału VI Sztabu Naczelnego Wodza do Stacji Zbornej Oficerów Rothesay nazywanej „Wyspą Wężów”. Od sierpnia 1962 mieszkał w polskim osiedlu w miejscowości Penrhos w Walii. Zmarł 20 października 1962 w Pwllheli w Walii, tamże został pochowany na polskiej kwaterze.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Oddział Zw. L. P. – Borysław. „Wola i Czyn”. Nr 9, s. 11, 1937-12-05..
  2. 1 2 Kronika. Odznaczania w Legionach Polskich. „Gazeta Lwowska”. Nr 177, s. 4, 5 sierpnia 1917.
  3. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1363.
  4. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1244.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 501.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 295.
  7. ↑ Dział ekonomiczny. Gen. Michaelis w „Pocisku”. „Ilustrowany Kurier Codzienny”. Nr 251, s. 7, 16 września 1921.
  8. ↑ Wiceminister wojny w „Pocisku”. „Ilustrowany Kurier Codzienny”. Nr 253, s. 6, 18 września 1921.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1351.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 18, 1233.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 15 lipca 1927 roku, s. 200.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 214.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 439.
  14. ↑ Ewelina Ziomek. Działalność generała brygady Aleksandra Litwinowicza w okresie sprawowania funkcji II wiceministra spraw wojskowych w latach 1936–1939. „Przegląd Zachodniopomorski”. Tom XXIX (LVIII) – z. 2, s. 106, 2014.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 1.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 431.
  17. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 149.
  18. ↑ Robert Przybylski: Polska zbrojna. Uważam Rze. [dostęp 2015-04-08].
  19. ↑ Skany dokumentów. [dostęp 2018-08-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-11)].
  20. ↑ Komenda Stacji Zbornej Oficerów Rothesay. Rozkazy dzienne 1940–1941, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. R.8, s. 155.
  21. 1 2 Karolina Grodziska: Polskie groby na cmentarzach w północnej Walii. Kraków: Polska Akademia Umiejętności, 2004, s. 232. ISBN 83-88857-87-8.
  22. ↑ Daniel Koreś. Komitet do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu a przygotowania Wojska Polskiego do wojny, 1935-1939. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. Nr 12 (63)/2, s. 104, 2011.
  23. ↑ M.P. z 1931 r. nr 18, poz. 31 „za pracę w dziele odzyskania niepoddległości”.
  24. ↑ Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 25.
  25. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
  26. ↑ Dziennik Personalny MSWojsk Nr 11/1932, s. 389

Bibliografia

[[Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej]

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.