Kazimierz Gross (ur. 3 września 1900 w Śniatyniu, zm. 6 grudnia 1925) – plutonowy Wojska Polskiego II RP. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Józefa i Zuzanny z d. Albinger. Absolwent szkoły powszechnej. Pracował jako ślusarz. Od listopada 1918 ochotnik w odrodzonym Wojsku Polskim, żołnierz 7 kompanii 48 pułku piechoty z którym walczył podczas wojny polsko-bolszewickiej.

„Szczególnie odznaczył się w walkach pod Berezą Kartuską /26 IX 1920/, gdzie wraz ze swoją sekcją, brawurowym atakiem zdobył okopy nieprzyjaciela, nast. odpierając kilkakrotnie jego ataki”. Za tę postawę został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, co zostało potwierdzone dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L. 2974 z dnia 13 maja 1921 roku (opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 21 z dnia 28 maja 1921 roku).

Zwolniony z wojska w 1924. Zmarł tragicznie. Pochowany na cmentarzu w Śniatyniu. Był kawalerem.

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2307

Przypisy

Bibliografia

• Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.
• Kazimierz Galicz: Zarys historii wojennej 48-go pułku Strzelców Kresowych. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
• Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych z lat 1920–1937. [dostęp 2020-05-23].