Kazimierz Tytus Wacław Cetnarowicz
Krzywonos, Lwowicz II

Kazimierz Cetnarowicz w 1942 roku
Data i miejsce urodzenia

5 stycznia 1915
Warszawa

Data i miejsce śmierci

12 lutego 1943
Stefanów, obecnie część wsi Żabieniec

Stopień instruktorski

podharcmistrz

Organizacja harcerska

Związek Harcerstwa Polskiego

drużynowy 91. WDH
komendant Okręgu Praga Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”

Kazimierz Tytus Wacław Cetnarowicz, ps. Krzywonos, Lwowicz II (ur. 5 stycznia 1915 w Warszawie, zm. 12 lutego 1943 w Lasach Chojnowskich) – harcerz, podharcmistrz, instruktor szkolenia Warszawskiej Chorągwi Szarych Szeregów (Ul „Wisła”), komendant Okręgu Praga i członek komendy Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”.

Życiorys

Kazimierz Cetnarowicz w okresie międzywojennym był drużynowym 91. Warszawskiej Drużyny Harcerzy i członkiem Kręgu Instruktorskiego „Złota Strzała”.

W latach 1934–1935 i 1936–1937 odbywał służbę wojskową w 76. Lidzkim pułku piechoty stacjonującym w Grodnie, uzyskując stopień kaprala podchorążego.

Przed wojną rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim, które kontynuował na tajnych kompletach w czasie okupacji.

Uczestniczył w kampanii wrześniowej, po 17 września 1939 roku sformował we wschodniej Polsce oddział potykający się z Armią Czerwoną. Po niepowodzeniach przedostał się do Warszawy. Zaangażował się w działalność Związku Walki Zbrojnej (został awansowany na podporucznika) i Szarych Szeregów. Był instruktorem szkolenia pojedynczego strzelca („Sklepy”) w „Ulu Wisła” (Warszawskiej Chorągwi Szarych Szeregów), komendantem Okręgu Praga i członkiem komendy Organizacji Małego Sabotażu „Wawer”. Blisko współpracował z Aleksandrem Kamińskim i Kazimierzem Gorzkowskim.

Został aresztowany we wrześniu 1942 roku wraz z żoną w Zakopanem. Podczas rewizji w ich warszawskim mieszkaniu Gestapo odnalazło konspiracyjną skrytkę, w której znajdował się notes Cetnarowicza, co spowodowało aresztowania w „Wawrze”, Biurze Informacji i Propagandy Okręgu Warszawskiego AK i w „Ulu Wisła” Szarych Szeregów. Został poddany brutalnemu śledztwu i torturom w warszawskiej siedzibie Gestapo w alei J. Ch. Szucha 25 i na Pawiaku.

12 lutego 1943 roku został rozstrzelany w Lasach Chojnowskich w pobliżu stacji Stefanów, obecnie części wsi Żabieniec. Po wojnie ciała rozstrzelanych w tym miejscu Polaków ekshumowano. Po identyfikacji ciało Cetnarowicza pochowano na cmentarzu-mauzoleum w Palmirach (rząd II, miejsce 37).

Życie rodzinne

Kazimierz Cetnarowicz był synem Włodzimierza Cetnarowicza i Stanisławy z domu Piskorskiej, córki Wacława Piskorskiego i siostry Leonarda Piskorskiego i Tomasza Piskorskiego. Miał młodszego brata Mieczysława (1921–1944), powstańca warszawskiego, który zginął w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen.

Ożenił się w czasie wojny z Haliną Szpilfogel (1916–2005). Halina Cetnarowicz była łączniczką komórki więziennej ZWZ Kazimierza Gorzkowskiego, komendantką Hufca Mokotów Szarych Szeregów Żeńskich. Po aresztowaniu w Zakopanem Halina była również poddana brutalnemu śledztwu, łącznie z próbami wieszania. Została wywieziona do obozu koncentracyjnego na Majdanku, następnie do Oświęcimia i Bergen-Belsen.

Po wojnie Halina miała dwójkę dzieci z Wacławem Kawalcem (1914–1999): Barbarę i Stefana Kawalców.

Nazwisko Kazimierza Cetnarowicza (i jego brata Mieczysława) upamiętniono również na grobowcu rodziny Piskorskich na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 18-5-4/5).

Przypisy

  1. ↑ Zlot za zlotem, strzała ginie. [dostęp 2013-11-04].
  2. ↑ Karol Loth (oprac.): Palmiry. Przewodnik po cmentarzu i Muzeum. Warszawa: Wydawnictwo Muzeum Historycznego m.st. Warszawy, 1993, s. 12.
  3. ↑ Zofia Winawer. Halina Cetnarowicz. „Gazeta Wyborcza Lublin”. 201, s. 6, 2005-08-30. [dostęp 2013-11-06].
  4. ↑ Cmentarz Stare Powązki: KAROLINA TRYUK, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2019-12-18].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.