Kazimierz Światocho
Kazimierz Swiatocho
major
Data i miejsce urodzenia

10 października 1914
Mińsk

Data i miejsce śmierci

31 października 1990
Newington

Przebieg służby
Siły zbrojne

Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

18 Lwowski Batalion Strzelców

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa (kampania włoska: bitwa o Monte Cassino)

Odznaczenia

Kazimierz Światocho, na emigracji Kazimierz „Casimir” Swiatocho (ur. 10 października 1914 w Mińsku, zm. 31 października 1990 w Newington) – major Wojska Polskiego, harcmistrz, działacz kombatancki i emigracyjny w Stanach Zjednoczonych.

Życiorys

Kazimierz Światocho (na emigracji określany jako Kazimierz „Casimir” Swiatocho) urodził się 10 października 1914 w Mińsku. Pochodził z Wilna. Tam w 1932 związał się z harcerstwem, od 1932 należał do III Wileńskiej Drużyny Harcerskiej.

Podczas II wojny światowej w 1941 został deportowany przez sowietów w głąb ZSRR i znalazł się pod Archangielskiem. Po odzyskaniu wolności został żołnierzem Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR gen. W. Andersa. Po ewakuacji ze Wschodu jako żołnierz 2 Korpusu Polskiego Polskich Sił Zbrojnych w szeregach 18 Lwowskiego batalionu strzelców w stopniu porucznika uczestniczył w walkach w bitwie o Monte Cassino w maju 1944, gdzie był dowódcą patrolu ścieżkowego, został dwukrotnie ciężko ranny. Później awansowany na stopień majora, w którym pozostawał do końca życia.

Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji. W 1947 wspólnie z żoną Genowefą był organizatorem pierwszego zlotu harcerskiego w angielskim Southrop. Od 1948 przebywał w Argentynie, gdzie zorganizował harcerstwo w Águila Blanca-Merlo pod Buenos Aires. Od 1955/1956 wraz żoną i synem przebywał w Stanach Zjednoczonych, osiedlając się w Hartford. Tam w 1956 jako podharcmistrz wraz małżonką założył wraz z nią koedukacyjną gromadę zuchów. Działał na rzecz harcerstwa. Był jednym z redaktorów oraz administratorem czasopisma „Znicz. Wiadomości Harcerskie”, oficjalnego organu informacyjnego Zarządu Okręgu Związku Harcerstwa Polskiego w Stanach Zjednoczonych. Czynnie działał w Stowarzyszeniu weteranów. Pełnił funkcję prezesa Koła Oddziałowego 18 LBS w Stanach Zjednoczonych. Od 1 marca 1972 był przewodniczącym Komitetu Obrony Cmentarza Orląt Lwowskich w Connecticut. 15 sierpnia 1976 w Narodowym Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Doylestown dokonał odsłonięcia płaskorzeźby i urny z ziemią z Cmentarza Orląt Lwowskich. Z jego inicjatywy została wykonana urna-wotum z wygrawerowanymi nazwiskami 131 poległych żołnierzy 18 LBS, którą w 1983 poświęcono na Jasnej Górze. Był autorem publikacji pt. Z ziemi włoskiej do Polski. 18 Lwowski Batalion Strzelców, wydanej w 1984. W 1984 został mianowany harcmistrzem. Był także publicystą.

Zmarł 31 października 1990 w Newington. Został pochowany na cmentarzu przy Narodowym Sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej w Doylestown. Obok spoczęła jego żona Genowefa, także pochodząca z Wilna (1923–2004).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Emigracyjne kontrowersje. Polska krew. „Echo–Tygodnik Polski”. Nr 35, s. 15, 16-22 czerwca 1988.
  2. 1 2 3 Kazimierz „Casimir” Swiatocho. findagrave.com. [dostęp 2018-11-07].
  3. 1 2 3 Odsłonięcie i poświęcenie urny z ziemią z Cmentarza Orląt Lwowskich. „Biuletyn”. Nr 31, s. 64, 66, Grudzień 1976. Koło Lwowian w Londynie.
  4. 1 2 3 4 Archiwa i kolekcje osobowe. Kazimierz Swiatocho. bu.umk.pl. [dostęp 2018-11-07].
  5. 1 2 3 4 Artur Żyłkowski: 18 Lwowski Batalion Strzelców. Kazimierz Swiatocho. dobroni.pl. [dostęp 2018-11-07].
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Wiesław Kukla. Współczesna prasa harcerska na obczyźnie. Wiadomości Harcerskie / Znicz (USA). „Skaut”. Nr 2 (9), s. 7–8, Lipiec 2005.
  7. 1 2 Adam Treszka. List Koła Lwowian do majora K. Swiatocho. „Biuletyn”. Nr 31, s. 68-69, Grudzień 1976. Koło Lwowian w Londynie.
  8. ↑ Zbigniew Wawer: Monte Cassino 1944. Warszawa: Bellona, 2009, s. 123. ISBN 978-83-11-11496-8.
  9. 1 2 3 4 5 6 Wieczór towarzyski na cześć majora Światocho. „Biuletyn”. Nr 36, s. 65–66, Czerwiec 1979. Koło Lwowian w Londynie.
  10. ↑ Witold Biegański: Walki formacji polskich na Zachodzie, 1939–1945. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981, s. 480.
  11. 1 2 Franciszek Herzog: 60 lat Harcerstwa w Hartford. ct.bialyorzel24.com, 2016-11-22. [dostęp 2018-11-07].
  12. 1 2 3 Wiadomości o lwowianach, Lwowie i Małopolsce Wschodniej. Odznaczenie dwu zasłużonych działaczy – obrońców sprawy polskiego Lwowa. „Biuletyn”. Nr 31, s. 58, Grudzień 1976. Koło Lwowian w Londynie.
  13. ↑ Stanisław Sławomir Nicieja. Cmentarz Orląt Lwowskich. „Niepodległość i Pamięć”. Nr 13/3, s. 250, 2006.
  14. ↑ O Lwowianach, Lwowie i Małopolsce Wschodniej. Urna-wotum 18 LBS na Jasnej Górze. „Biuletyn”. Nr 46, s. 38, Grudzień 1983. Koło Lwowian w Londynie.
  15. ↑ Z ziemi włoskiej do Polski: 18 Lwowski Batalion Strzelców. books.google.pl. [dostęp 2018-11-07].
  16. ↑ Genowefa „Genie” Swiatocho. findagrave.com. [dostęp 2018-11-07].
  17. ↑ Stanisław Zaydel: Pamiątkowa książka-album z okazji światowego zjazdu byłych żołnierzy i ochotniczek 2 Korpusu oraz jednostek Wojska Polskiego na Środkowym Wschodzie, w Orchard Lake, Michigan, U.S.A., w dniach od 6 do 8 lipca 1984 roku, ku uczczeniu czterdziestej rocznicy zwycięskiej bitwy o Monte Cassino na ziemi italskiej stoczonej w dniach od 11 do 18 maja 1944 roku przez Drugi Korpus Polski pod dowództwem gen. Władysława Andersa. Nemezis, s. 124.
  18. ↑ Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 6, s. 24, 31 grudnia 1976.
  19. ↑ 18 Lwowski Batalion Strzelców - krzyz.montecassino.eu [online], krzyz.montecassino.eu [dostęp 2022-01-28].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.