Kazan Watanabe (jap. 渡辺崋山 Watanabe Kazan; ur. 20 października 1793, zm. 23 listopada 1841) – japoński uczony i malarz.

Pochodził ze zubożałej rodziny samurajskiej. Malarstwa uczył się u Bunchō. Służył u daimyō hanu Tawara (prowincja Mikawa). Był przeciwnikiem izolacjonistycznej polityki siogunatu Tokugawa i nawoływał do nawiązania kontaktów handlowych i kulturowych z Zachodem. Spędził z tego powodu kilka lat w areszcie domowym, a w końcu został zmuszony do popełnienia seppuku.

Znany głównie jako twórca naturalistycznych portretów, tworzył także przedstawienia kwiatów i bambusów malowanych techniką mokkotsu oraz malarstwo pejzażowe w stylu nanga, inspirowane dziełami mistrzów chińskich, głównie Wu Zhena i Zhen Xie. Biorąc za punkt wyjścia tradycyjną zasadę harmonii malarstwa, poezji i kaligrafii nie naśladował jednak bezrefleksyjnie dawnych mistrzów, szukając nowych rozwiązań plastycznych. W swoich obrazach stosował zaczerpniętą z malarstwa zachodniego perspektywę.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Watanabe Kazan, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2016-06-02] (ang.).
  2. 1 2 3 William E. Deal: Handbook to Life in Medieval and Early Modern Japan. Oxford: Oxford University Press, 2006, s. 50. ISBN 978-0-19-533126-4.
  3. 1 2 3 4 Przemysław Trzeciak: Idea i tusz. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2002, s. 142, 157. ISBN 83-7255-119-7.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.