Kayseri

Kolaż zdjęć Kayseri
Państwo

 Turcja

Prowincja

Kayseri

Burmistrz

Mehmet Özhaseki

Powierzchnia

16,917 km²

Wysokość

1330 m n.p.m.

Populacja (2014)
• liczba ludności


1 421 455

Nr kierunkowy

0352

Kod pocztowy

38x

Tablice rejestracyjne

38

Położenie na mapie Turcji
38°44′24,00″N 35°28′47,99″E/38,740000 35,479997
Strona internetowa

Kayseri (dawniej gr. Καισάρεια – Kaisareia – Cezarea Kapadocka) – miasto w środkowej Turcji, w prowincji o tej samej nazwie, u północnego podnóża wulkanu Erciyes, położone na wysokości 1043 metrów. Około 1400 tys. mieszkańców. W starożytności metropolia chrześcijańska, siedziba biskupia Bazylego Wielkiego (329-379 r.).

Historia

Lokalną nazwą była najpierw Mazaka, od fryg. Mosocha, legendarnego bohatera Kapadocji. Miasto było także nazywane Eusebeia – od króla Ariaratesa Euzebiusza. Nazwę Cezarea, na cześć cesarza Tyberiusza, nadano mu w 17 r. po Chr., kiedy to Kapadocja stała się rzymską prowincją.

Od 14 czerwca 370 r. biskupem tego miasta był Bazyli Wielki (329-379) – pisarz wczesnochrześcijański należący do grona ojców Kościoła, święty prawosławny i katolicki, biskup i doktor Kościoła, uważany za ojca wschodniego monastycyzmu.

Za jego czasów Cezarea była potężnym i zamożnym miastem. Jej biskup był metropolitą Kapadocji i egzarchą, czyli namiestnikiem patriarchy, w regionie Pontu. Metropolia obejmowała ponad połowę Azji Mniejszej, w jej skład wchodziło jedenaście prowincji kościelnych. Na Soborach, stolica w Cezarei była równa w randze Efezowi – zaraz po siedzibach patriarszych. Biskup-metropolita Cezarei był przełożonym pięćdziesięciu biskupów wiejskich (tzw. chorepiscopi).

Podziemne miasta

W okolicy Cezarei, np. w Derinkuyu, Kaymakli, Mazi, Ozkonak, Tatlarin istnieją ogromne podziemne miasta, które służyły chrześcijanom za schronienie najpierw w czasach prześladowań rzymskich, a potem muzułmańskich. Miasto w Derinkuyu ma głębokość 85 m. Mieści w sobie wszystkie pomieszczenia, które zazwyczaj znajdowały się w podziemnych miastach: stajnie, piwiniczki, składziki, refektarze, kościoły, winiarnie etc. W mieście, które znajduje się pod miejscowością Kaymakli, odkryto cztery poziomy, wśród podziemnych pomieszczeń jest także jednonawowy kościół z dwiema absydami. W Tatlarin ogromna liczba pomieszczań magazynowych oraz duża liczba kościołów wskazuje, że był to raczej kompleks podziemnych monasterów, niż miejsce osadnictwa.

Cezarea jako siedziba tytularna biskupów

Do 1973 r. Cezarea była łacińską tytularną siedzibą biskupią. Ostatnim biskupem tytularnym był arcybiskup Pietro Palazzini, który następnie został kardynałem-diakonem.

Do 2005 r. była też tytularną siedzibą katolickiego biskupa obrządku ormiańskiego, ostatnim, który miał Cezareę jako tytularną siedzibę był Manuel Batakian, został on następnie biskupem eparchii NMP z Nareg w Nowym Jorku.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Nüfus ve İdari Yapı. Kayseri Valiliği. [dostęp 2021-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-28)]. (tur.).
  2. ↑ S. Vailhé: Cesarea. [w:] Catholic Encyclopedia [on-line]. 1913. [dostęp 2010-08-29]. (ang.).
  3. ↑ Por. Sozomenos, Historia Ecclesiastica, V,5.
  4. ↑ Por. J. McSorley: St. Basil the Great. [w:] Catholic Encyclopedia [on-line]. 1913. [dostęp 2010-08-29]. (ang.).
  5. ↑ Por. Capadocia Traveltours.com: Derinkuyu Underground City. [w:] Known Underground Cities in Cappadocia [on-line]. [dostęp 2010-08-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-10)]. (ang.).
  6. ↑ Por. Capadocia Traveltours.com: Kaymakli Undergroun City. [w:] Known Underground Cities in Cappadocia [on-line]. [dostęp 2010-08-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-10)]. (ang.).
  7. ↑ Por. Capadocia Traveltours.com: Tatlarin Undergroun Settlement. [w:] Known Underground Cities in Cappadocia [on-line]. [dostęp 2010-08-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-07)]. (ang.).
  8. ↑ Caesarea in Cappadocia (Titular See). [w:] catholic-hierarchy.org [on-line]. [dostęp 2010-08-29]. (ang.).
  9. ↑ Caesarea in Cappadocia degli Armeni (Titular See). [w:] catholic-hierarchy.org [on-line]. [dostęp 2010-08-29]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.