| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Narodowość | |
| Status |
aktywny |
| Funkcja |
inżynier pokładowy |
| Łączny czas misji kosmicznych |
176 dni 2 godzin 39 minut 29 sekund |
| Liczba spacerów kosmicznych |
2 |
| Czas spacerów kosmicznych |
13 godzin 26 minut |
| Misje |
SpaceX Crew-3 (Ekspedycja 66/67) |
Kayla Jane Barron (ur. 19 września 1987 w Pocatello w stanie Idaho) – amerykańska oficerka okrętu podwodnego, astronautka NASA.
Życiorys
Wczesne lata i wykształcenie
Urodziła się w Pocatello w Idaho, ale przeprowadziła się do Richland w stanie Waszyngton, które uznaje za rodzinne miasto.
W 2006 roku ukończyła Richland High School, a następnie udała się na studia do Akademii Marynarki Wojennej w Maryland. W 2010 ukończyła tę uczelnię zdobywając tytuł naukowy licencjatu z przedmiotu systems engineering. Rok później ukończyła kierunek nuclear engineering jako Gates Cambridge Scholar na uczelni University of Cambridge w Anglii, zdobywając tam tytuł magistra. W ramach dyplomu badała modelowanie cyklu paliwowego w reaktorach jądrowych zasilanych torem.
Kariera wojskowa i zawodowa
W 2010, zaraz po licencjacie, została powołana na oficerkę marynarki wojennej i kontynuowała edukację. Po przejściu szkolenia dla oficerów okrętów podwodnych została przydzielona na USS Maine (okręt podwodny typu Ohio). Barron jest jedną z pierwszych kobiet w gronie oficerów okrętów podwodnych. Podczas służby pełniła rolę Flag Aide dla Superintendent at the Naval Academy.
W czerwcu 2017 została wybrana na kandydatkę na astronautkę w ramach NASA Astronaut Group 22. W sierpniu rozpoczęła dwuletnie szkolenie. 10 stycznia 2020 odbyła się oficjalna ceremonia w Johnson Space Center, podczas której otrzymała uprawnienia astronauty w ramach programu Artemis. Jest również częścią zespołu Artemis, który ma polecieć na Księżyc i zbudować na nim pierwszą bazę kosmiczną w 2024 roku.
W latach 2021-2022 wzięła udział w 66. i 67. ekspedycji na Międzynarodową Stację Kosmiczną. Pełniła tam funkcję inżyniera pokładowego. W trakcie misji wykonała dwa spacery kosmiczne (EVA).
Nagrody i odznaczenia
- Navy and Marine Corps Commendation Medal
- Navy and Marine Corps Achievement Medal
- Navy Meritorious Unit Commendation
- Navy „E” Ribbon
- National Defense Service Medal
- Global War on Terrorism Medal
- Navy Rifle Marksmanship Ribbon
- Navy Pistol Marksmanship Ribbon with Sharpshooter Device
- United States Astronaut Badge
- Trident Scholar i Distinguished Graduate podczas studiów na Naval Academy
Pobyt w kosmosie
Wykaz lotów
| Loty kosmiczne, w których uczestniczyła Kayla Barron | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Lp. | Data startu | Statek kosmiczny | Data lądowania | Statek kosmiczny | Funkcja | Czas trwania |
| 1 | ||||||
Spacery kosmiczne
2 grudnia 2021 wzięła udział w swoim pierwszym spacerze kosmicznym. Jej partnerem był Thomas Marshburn. Trwał on 6 godzin 32 minuty. Wymienili popsutą antenę do komunikacji.
15 marca 2022 wzięła udział w drugim spacerze kosmicznym. Jej partnerem był wówczas Raja Chari. Trwał on 6 godzin 54 minuty. Zainstalowali wsporniki i rozpórki wspierające przyszłą instalację ISS Roll-Out Solar Array (iROSA).
Życie prywatne
Żona Toma Barrona z Nowego Jorku. Jej rodzice, Scott i Lauri Sax mieszkają w Richland. Jej hobby to: hiking, bieganie i czytanie książek.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Astronaut Biography: Kayla Barron [online], www.spacefacts.de [dostęp 2022-07-30].
- 1 2 3 4 5 Kayla Barron. Notable Graduates [online], www.usna.edu [dostęp 2022-07-30] (ang.).
- ↑ Sean Potter, Kayla Barron Joins NASA’s SpaceX Crew-3 Mission to Space Station [online], NASA, 17 maja 2021 [dostęp 2022-07-30].
- 1 2 3 4 5 6 Heather Tonnessen, Astronaut Kayla Barron [online], NASA, 5 czerwca 2017 [dostęp 2022-07-14].
- ↑ NASA Group 22 Astronauts [online], Spaceline, 2017 [dostęp 2022-07-30] (ang.).
- ↑ Kayla Barron Graduates as NASA Astronaut with Eye on Artemis Missions [online], Diversity In STEAM, 20 stycznia 2020 [dostęp 2022-07-14] (ang.).
- ↑ Sean Potter, NASA Names Artemis Team of Astronauts Eligible for Early Moon Missions [online], NASA, 9 grudnia 2020 [dostęp 2022-07-30].
- 1 2 3 K. S. Barron [online], lk.astronautilus.pl [dostęp 2022-07-14].
Bibliografia
- Heather Tonnessen, Astronaut Kayla Barron [online], NASA, 5 czerwca 2017 [dostęp 2022-07-30].
Linki zewnętrzne
- Biogram na stronie Spacefacts (ang.).