Kawa po arabsku (arab. ‏قهوة عربية‎, qahwa ʿarabiyya) – tradycyjna metoda parzenia kawy arabskiej w krajach arabskich.

W 2015 roku zwyczaje związane z przyrządzaniem kawy po arabsku jako symbolu gościnności w Arabii Saudyjskiej, Katarze, Omanie i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich zostały wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.

Przyrządzanie kawy po arabsku

Kawa po arabsku przyrządzana jest ze świeżo prażonych zielonych ziaren kawy arabskiej.

Przygotowywanie i podawanie kawy jest jednym z aspektów gościnności arabskiej. Tradycyjnie cały proces przygotowywania kawy odbywa się na oczach gości i ma charakter ceremonialny.

Ziarna kawy umieszczane są na żeliwnej, płaskiej patelni i prażone nad otwartym ogniem. Uprażone ziarna wsypywane są do miedzianego moździerza (hawun) i tłuczone miedzianym tłuczkiem. Po utłuczeniu kawa przesypywana jest do wielkiego miedzianego dzbanka (dalla al-lukma), dodawana jest woda, a dzbanek stawiany jest na ogniu. Po zaparzeniu napój jest przelewany do mniejszego dzbanka (dalla al-mizadż), z którego jest rozlewany do małych filiżanek (findżan) i serwowany do picia. Filiżanki są niewielkie o cylindrycznym kształcie, często bez uszek.

Osoba przygotowująca kawę (mukahwi) podaje kawę najpierw najważniejszemu lub najstarszemu z gości i dalej serwuje osobie po jego prawicy. Kawa nalewana jest do wysokości jednej czwartej filiżanki, a po wypiciu nalewana jest kolejna porcja. Poruszanie filiżanką na boki sygnalizuje, że pijący nie chce już kolejnej kawy. Z reguły pije się od jednej do trzech filiżanek. Kawa pita jest gorąca, niemieszana, 1–2 minuty po odczekaniu, aż fusy osiądą na dnie filiżanki.

Kawa po arabsku jest mocna, bez cukru i ma lekko gorzkawy smak. Czasami serwowana jest z dodatkiem kardamonu lub innych przypraw. Do kawy podawane są często daktyle.

Kawa podawana jest w madżlisach, gdzie zbiera się lokalna społeczność, podczas ślubów i innych uroczystości, a także w domach wczesnym rankiem, w południe i wieczorem podczas wizyt gości.

W 2015 roku zwyczaje związane z przyrządzaniem kawy po arabsku jako symbolu gościnności w Arabii Saudyjskiej, Katarze, Omanie i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich zostały wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.

Przypisy

  1. 1 2 Ghillie Basan: Middle Eastern Kitchen. Hippocrene Books, 2007, s. 37. ISBN 978-0-7818-1190-3. [dostęp 2017-08-20]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 UNESCO: NOMINATION FILE NO. 01074. [dostęp 2017-08-20]. (ang.).
  3. ↑ Ibp, Inc: Lebanon Country Study Guide Volume 1 Strategic Information and Developments. Int'l Business Publications, 2012, s. 89. ISBN 978-1-4387-7482-4. [dostęp 2017-08-20]. (ang.).
  4. ↑ UNESCO: Arabic coffee, a symbol of generosity. [dostęp 2017-08-20]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.