Katedra w Nicei (właściwie bazylika katedralna pw. Najświętszej Marii Panny i św. Reparaty, fr. Basilique-Cathédrale Sainte-Marie et Sainte-Réparate de Nice) – rzymskokatolicka bazylika katedralna znajdująca się w najstarszej części francuskiego miasta Nicea.

Historia

W 1060 roku do Nicei przybyły relikwie świętej Reparaty. W celu ich przechowania na miejscu obecnej świątyni w 1075 roku wzniesiono kaplicę. Większą budowlę wzniesiono około 1200 roku, a tę w 1590 podniesiono do rangi katedry. W latach 1650-1685 trwała przebudowa kościoła, dzięki czemu ten zyskał barokowy wygląd. Remont został zlecony przez biskupa Didiera Palletisa Jean-André Guibertowi. Świątynię po remoncie konsekrowano w 1699. W latach 1731-1757 dobudowano dzwonnicę, a w 1830 częściowo przebudowano fasadę katedry.

Architektura

Świątynia pierwotnie gotycka, obecnie okryta barokowymi oraz, na fasadzie, eklektycznymi ornamentami. Fasada jest podzielona na cztery części oddzielone od siebie pilastrami. Przyziemie środkowej części jest okryte w większości seledynowym tynkiem, z którego wybija się portal główny. Rama portalu obłożona jest czarnym marmurem, na który nałożone są dwie, białe kolumny dźwigające gzyms. W obu dolnych, bocznych częściach znajdują się figury świętych. W górnej części fasady pilastry się zwężają. W środkowym fragmencie znajduje się okno, a w dwóch bocznych, podobnie jak w dolnych częściach, figury świętych. Całość zwieńczona jest neorenesansowym naczółkiem.

Wnętrze katedry podzielone jest na trzy nawy, do których z obu stron dobudowany jest rząd kaplic bocznych. Korpus nawowy kończy transept. Nad skrzyżowaniem naw znajduje się kopuła. Prezbiterium, ponownie jak korpus nawowy, składa się z trzech naw oraz kaplic bocznych.

Galeria

• Fasada
• Dzwonnica, widok z Rue Rossetti
• Wnętrze
• Ambona
• Organy
• Kaplica św. Reparaty
• Kaplica św. Józefa
• Kaplica św. Rozalii

Przypisy