Katauta (jap. 片歌; „pieśń częściowa”, „pół pieśni”, „jedna część pieśni”, „pieśń fragmentaryczna”) – dawna, japońska, trójwersowa forma wiersza.

Katauta składała się zazwyczaj z trzech wersów o wzorze 5/7/7 sylab. Forma ta występowała głównie w poezji kayō (jednej z najstarszych form poezji śpiewanej, które powstały przed okresem Nara; z punktu widzenia literackiego były one liryką meliczną) jako część dialogu poetyckiego.

Katauta popierana była przez Gagaku-ryō (Urząd ds. Muzyki Dworu Cesarskiego), a następnie O-utadokoro (Cesarskie Biuro Poezji), nie zdobyła jednak popularności i zanikła we wczesnym okresie kształtowania się literatury japońskiej. Nie ma jej w wielkich antologiach literackich, znane są tylko nieliczne przykłady zawarte w najstarszych kronikach.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Melanowicz 2012 ↓.
  2. ↑ Mikołaj Melanowicz: Historia literatury japońskiej. Warszawa: PWN, 2012, s. 29. ISBN 978-83-01-17214-5.
  3. ↑ Izuru Shinmura: 広辞苑 (Kōjien). Tokyo: Iwanami Shoten, 1980, s. 371.
  4. ↑ Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 1332. ISBN 4-7674-2015-6.
  5. ↑ 新明解国語辞典. Tokyo: Sanseido Co., Ltd, 1974, s. 125.

Bibliografia

  • Mikołaj Melanowicz: Katauta. W: Słownik rodzajów i gatunków literackich. Grzegorz Gazda (red.). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 452.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.