| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Zawód, zajęcie | |
| Odznaczenia | |
Katarzyna Kubisiowska (ur. 30 maja 1971 w Krakowie) – polska dziennikarka i pisarka literatury faktu, działaczka opozycji demokratycznej w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, członkini redakcji Tygodnika Powszechnego.
Życiorys
Młodość
Urodziła się jako córka robotnika Edwarda Kubisiowskiego i archiwistki Anny z domu Kobieli; młodsza siostra Piotra (ur. 1965).
W latach 80. działała przy tworzeniu struktur opozycyjnej organizacji młodzieżowej, Federacji Młodzieży Walczącej (FMW) na terenie Krakowa, poza Nową Hutą. Współorganizowała struktury szkolne FMW w kilkunastu szkołach średnich. Była animatorką działalności szeregu grup FMW. Od 1986 była członkinią Krakowskiej Rady Koordynacyjnej FMW. Publikowała teksty w młodzieżowej prasie niezależnej. Kolportowała druki niezależne.
Zdała maturę w V Liceum Ogólnokształcącym im. Augusta Witkowskiego w Krakowie. W 1995 ukończyła studia filmoznawcze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Obroniła pracę magisterską Motyw domu w filmach Romana Polańskiego napisaną pod kierunkiem Tadeusza Lubeskiego.
Praca dziennikarska
Zadebiutowała jako dziennikarka w 1996 na łamach tygodnika Przekrój. Publikowała teksty w miesięczniku Film, dziennikach Rzeczpospolita i Gazeta Wyborcza. W 2006 podjęła stałą pracę w redakcji Tygodnika Powszechnego. Publikowała tam w działach „Kultura” i „Reportaż”. Od 2019 współtworzy Podkast Powszechny wydawany online przez Tygodnik Powszechny, w ramach którego prowadzi rozmowy w cyklach Punkt zwrotny oraz Własny pokój. Prowadziła warsztaty czytelnicze dla kobiet osadzonych w areszcie śledczym w Krakowie, lekcje czytania dla licealistek oraz warsztaty z pisania reportażu. W 2012 na łamach Tygodnika Powszechnego skrytykowała reality show Surowi rodzice TVN. Oceniła, że program stanowi „przepis na to, jak nie wychowywać dzieci”, co spotkało się z publiczną, negatywną oceną przedstawicielki TVN.
Za swoją pracę uzyskała nominacje do szeregu nagród dziennikarskich. W 2015 znalazła się w finale Nagrody im. Barbary Łopieńskiej. Była dwukrotnie nominowana do nagrody Grand Press w kategorii „Wywiad” (2015, 2019) oraz dwukrotnie nominowana do Nagrody Dziennikarzy Małopolski (2013, 2018).
Pierwsze książki
Była współautorką książek Panorama kina najnowszego. 1980–1995. Leksykon (1997) oraz Lektury na ekranie, czyli mały leksykon adaptacji filmowych (1999). Opublikowała szereg książek autorskich, w tym: zbiór rozmów z Justyną Pronobis-Szczylik i Cezarym Szczylikiem Rak po polsku (2014); książki biograficzne o Jerzym Pilchu (Pilch w sensie ścisłym, 2016), Danucie Szaflarskiej (Grać, aby żyć, 2019); wywiad-rzekę z Wojciechem Mannem Głos (2020) oraz zbiór jej wywiadów opublikowanych na łamach Tygodnika Powszechnego zatytułowany Blisko, bliżej (2021).
Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce
W 2020 Katarzyna Kubisiowska została laureatką Nagrody Krakowa Miasta Literatury UNESCO – realizowanej przez Krakowskie Biuro Festiwalowe ze środków miasta Krakowa. Między innymi dzięki środkom z tej nagrody ukończyła prace nad książkową biografią Jerzego Vetulaniego Piękny umysł, dzikie serce (2022). Przy pisaniu tej biografii korzystała m.in. z materiałów audiowizualnych zgromadzonych w Archiwum Uniwersytetu Jagiellońskiego przez Macieja Zborka i Andrzeja Hytrosia, którzy w latach 2013–2015 w ramach projektu Pamięć Uniwersytetu zarejestrowali w Instytucie Farmakologii Polskiej Akademii Nauk szereg rozmów z Jerzym Vetulanim. Książka Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce została wydana również w formie audiobooka, czytanego przez Adama Baumana.
Książka spotkała się z przychylną reakcją krytyków i krytyczek w prasie i na portalach internetowych. Marcin Rotkiewicz na łamach Polityki ocenił, że to „rzetelna biografia”, która „dla części wielbicieli [Jerzego Vetulaniego] może okazać się momentami szokująca”, bo swojego bohatera „pokazuje jako człowieka pełnego wspaniałych zalet i poważnych wad”. Katarzyna Janowska na łamach Onetu poleciła tę biografię; wskazała, że Katarzyna Kubisiowska opisuje rodzinę Jerzego Vetulaniego, „jego przeszłość, jego plany, marzenia, a także jego śmierć, bo zmarł tak jak żył – w biegu – wpadł pod samochód” oraz oceniła, że „książkę czyta się bardzo dobrze”. Ryszard Kozik na łamach Gazeta.pl napisał: „To książka, po którą musicie sięgnąć. I z powodu jej bohatera (wybitnego neurobiologa, współtwórcy Piwnicy pod Baranami, ateisty, prowokatora, zwolennika legalizacji marihuany – można by długo wyliczać) i autorki, świetnej dziennikarki, rozmówczyni i pisarki”. Mariusz Nowik polecił biografię na łamach Newsweek Polska Historia stwierdzając, że „to reportaż o niezwykłym człowieku, wypełniony relacjami rodzinnymi, anegdotami, dokumentami, fotografiami”. Joanna Kmiecicka w Wysokich Obcasach oceniła, że książka „z czułością i wrażliwością przybliża koleje losu profesora oraz wartości, którymi kierował się w życiu. Świetna lektura nie tylko dla miłośników neuronauk”.
Radio Kraków w maju 2022 wyemitowało nagrania fragmentów biografii Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce przeczytanych przez Dorotę Segdę. Spotkania autorskie z Katarzyną Kubisiowską odbyły się w 2022 w Pałacu Zbaraskich i Centrum Kultury Żydowskiej w Krakowie, Warszawie, Kadzidle i Bolechowicach.
Z pracy Katarzyny Kubisiowskiej korzystał Piotr Biliński przy pisaniu wydanej w listopadzie 2023 roku biografii Adam Vetulani (1901–1976). Historyk prawa polskiego i kanonicznego. Na łamach tej pracy Piotr Biliński nazwał książkę Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce „kontrowersyjną biografią” i stwierdził, że „autorka patrzy na postać uczonego [Jerzego Vetulaniego] przez pryzmat jego życia osobistego, nie poddając analizie jego dorobku naukowego ani miejsca w nauce światowej. Skupia się na relacjonowaniu zasłyszanych plotek i legend rodzinnych, nie zawsze weryfikując je na podstawie bogatych zasobów archiwalnych”.
Kora. Się żyje
W 2023 nakładem Wydawnictwa Znak ukazała się książka Katarzyny Kubisiowskiej Kora. Się żyje, biografia Kory Sipowicz.
Książki
- Lektury na ekranie, czyli mały leksykon adaptacji filmowych, wraz z Barbarą Kosecką (Znak, 1999)
- Rak po polsku (Czarne, 2014)
- Pilch w sensie ścisłym (Znak, 2016)
- Szaflarska. Grać, aby żyć (W.A.B., 2019)
- Głos. Wojciech Mann w rozmowie z Katarzyną Kubisiowską (Znak, 2020)
- Blisko, bliżej. Rozmowy o tym, co najważniejsze (Znak, 2021)
- Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce (Znak, 2022)
- Kora. Się żyje (Znak, 2023)
Nagrody i wyróżnienia
- Nominacja do Nagrody Dziennikarzy Małopolski (2013)
- Finał Nagrody im. Barbary Łopieńskiej za rozmowę z Jerzym Pilchem Jeden demon mniej opublikowaną w Tygodniku Powszechnym (2015)
- Nominacja do nagrody Grand Press w kategorii „Wywiad” za rozmowę z Jerzym Pilchem Jest czas obłapiania i jest czas miłości opublikowaną w Gazecie Wyborczej (2015)
- Medal „Dziękujemy za Wolność” Stowarzyszenia Sieć Solidarności przyznany za działalność w Federacji Młodzieży Walczącej oraz współtworzenie i kolportowanie prasy niezależnej w PRL (2016)
- Nominacja do Nagrody Dziennikarzy Małopolski w kategorii „Wywiad” za rozmowę z Adamem Zagajewskim 363 dni bez Nobla opublikowaną w Tygodniku Powszechnym (2018)
- Nominacja do Grand Press w kategorii „Wywiad” za rozmowę z Andrzejem Barańskim Co miesiąc Walentynki opublikowaną w Tygodniku Powszechnym (2019)
- Nagroda Krakowa Miasta Literatury UNESCO, realizowanej przez KBF ze środków miasta Krakowa (2020)
- Krzyż Wolności i Solidarności (2022)
Uwagi
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 „Dziękujemy za wolność” – medale dla ludzi wydawnictw podziemnych [online], sss.net.pl, 22 grudnia 2016 [dostęp 2022-03-31] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-31].
- ↑ Katarzyna Kubisiowska, Znaczek. Pamięci Edwarda Kubisiowskiego [online], wyborcza.pl, 26 sierpnia 2017 [dostęp 2022-04-01].
- ↑ Tadeusz Isakowicz-Zaleski, Zmarł Edward Kubisiowski [online], isakowicz.pl, 12 listopada 2011 [dostęp 2021-02-01].
- ↑ Nekrolog Edwarda Kubisiowskiego [online], wyborcza.pl, 15 listopada 2011 [dostęp 2021-02-01].
- ↑ Katarzyna Kubisiowska [online], czarne.com.pl [dostęp 2022-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-17].
- 1 2 3 4 Katarzyna Kubisiowska [online], miastoliteratury.pl [dostęp 2022-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2020-11-23].
- 1 2 3 Blisko, bliżej [online], znak.com.pl, 2021 [dostęp 2022-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-14].
- ↑ Podkast Powszechny [online], tygodnikpowszechny.pl [dostęp 2022-04-01] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-01].
- ↑ Punkt zwrotny [online], tygodnikpowszechny.pl [dostęp 2022-04-01] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-01].
- ↑ Własny pokój [online], tygodnikpowszechny.pl [dostęp 2022-04-01] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-01].
- ↑ Startuje kolejna edycja Szkoły czytania dla osadzonych w krakowskich więzieniach [online], miastoliteratury.pl [dostęp 2022-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2022-05-26].
- ↑ Julia Kalęba, Rusza szkoła czytania dla więźniów. „Będziemy czytać, żeby się spotkać” [online], krakow.naszemiasto.pl, 31 marca 2022 [dostęp 2022-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2022-05-26].
- ↑ https://www.tygodnikpowszechny.pl/siedzialem-dwadziescia-piec-lat-i-przez-caly-czas-czytalem-wybor-ksiazki-czesto-pierwsza-decyzja
- ↑ Elżbieta Kramarz, Lekcje czytania z „Tygodnikiem Powszechnym” [online], sobieski.krakow.pl, 13 grudnia 2021 [dostęp 2022-07-05] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-05].
- ↑ Nowy Świat. Kurs reportażu i opowieści z „Tygodnikiem Powszechnym” [online], pisz.miastoliteratury.pl, 2022 [dostęp 2022-07-05] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-05].
- ↑ Kurs reportażu z dziennikarzami „Tygodnika Powszechnego” dla początkujących [online], pisz.miastoliteratury.pl [dostęp 2022-07-05] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-05].
- ↑ Pisz kreatywnie! Rusza program kursów kreatywnego pisania [online], krakow.pl, 11 lutego 2020 [dostęp 2022-07-05] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-05].
- 1 2 Program wzbudzał sprzeciw. „Najczęściej stosowali przemoc werbalną i psychiczną” [FRAGMENT KSIĄŻKI] [online], Onet.pl, 15 czerwca 2022 [dostęp 2022-07-05] [zarchiwizowane z adresu 2022-07-05].
- 1 2 Dziennikarki „Tygodnika” w finale nagrody im. Barbary Łopieńskiej [online], tygodnikpowszechny.pl, 15 kwietnia 2015 [dostęp 2022-04-01] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-01].
- 1 2 Nagroda im. Barbary Łopieńskiej za najlepszy wywiad prasowy 2014 dla Małgorzaty I. Niemczyńskiej [online], publica.pl, 21 kwietnia 2015 [dostęp 2022-04-01].
- 1 2 Grand Press 2015. Znamy nominowanych dziennikarzy i materiały [online], Onet.pl, 10 grudnia 2015 [dostęp 2022-04-01] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-10].
- 1 2 Piotr Pacewicz przeprowadził najlepszy wywiad [online], grandpress.press.pl, 2015 [dostęp 2022-04-01] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-20].
- 1 2 55 nominacji do Grand Press 2019: publikujemy pełną listę [online], grandpress.press.pl, 10 grudnia 2019 [dostęp 2022-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2021-04-20].
- 1 2 Dziennikarze „Tygodnika” nominowani do Grand Press 2019 [online], tygodnikpowszechny.pl, 10 grudnia 2019 [dostęp 2022-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2021-12-30].
- 1 2 3 4 Nagrody dla „Tygodnika” [online], tygodnikpowszechny.pl [dostęp 2022-04-01] [zarchiwizowane z adresu].
- ↑ Pilch w sensie ścisłym. Biografia [online], znak.com.pl, 2016 [dostęp 2022-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2022-02-07].
- ↑ Łukasz Wojtusik, Katarzyna Kubisiowska o biografii Jerzego Pilcha „Pilch w sensie ścisłym” [online], tokfm.pl, 26 października 2016 [dostęp 2022-03-30].
- ↑ Andrzej Franaszek, „Pilch w sensie ścisłym”. Życiorys otwarty [online], polskieradio.pl, 5 października 2016 [dostęp 2022-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2021-01-16].
- ↑ Szaflarska. Grać, aby żyć [online], znak.com.pl, 2019 [dostęp 2022-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-31].
- ↑ Głos. Wojciech Mann w rozmowie z Katarzyną Kubisiowską [online], znak.com.pl, 2020 [dostęp 2022-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2021-05-15].
- ↑ Bliskie rozmowy z ludźmi kultury: Katarzyna Nosowska, Ja pas [online], vogue.pl, 19 grudnia 2021 [dostęp 2022-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2021-12-20].
- 1 2 Katarzyna Kubisiowska, Chciał być jak dobry czarodziej. „Miałem marzenie, żeby poprawić świat” [FRAGMENT KSIĄŻKI] [online], kultura.onet.pl, 11 kwietnia 2022 [dostęp 2022-04-12] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-12].
- ↑ Katarzyna Kubisiowska, Jerzy Vetulani. Tragiczna śmierć rozdzieliła go z młodszym bratem. „Obaj stracili życie przez nieuwagę” [online], ksiazki.wp.pl, 14 kwietnia 2022 [dostęp 2022-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-15].
- 1 2 Katarzyna Kubisiowska: Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce [online], gazetapowiatowa.pl, 3 marca 2022 [dostęp 2022-03-04] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-04].
- ↑ Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce [online], znak.com.pl, 2022 [dostęp 2022-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2022-02-07].
- ↑ Katarzyna Kubisiowska, Chciał być jak dobry czarodziej. „Miałem marzenie, żeby poprawić świat” [FRAGMENT KSIĄŻKI] [online], kultura.onet.pl, 11 kwietnia 2022 [dostęp 2022-04-12] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-12].
- ↑ Katarzyna Kubisiowska, Iluminacja [online], miesiecznik.znak.com.pl, kwiecień 2022 [dostęp 2022-04-12] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-06].
- ↑ Katarzyna Kubisiowska: Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce [online], gazetapowiatowa.pl, 3 marca 2022 [dostęp 2022-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-22].
- ↑ Vetulani. Piękny umysł. Dzikie serce – premiera biografii autorstwa Katarzyny Kubisiowskiej [online], archiwum.uj.edu.pl, 5 kwietnia 2022 [dostęp 2022-04-12] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-12].
- ↑ Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce [online], audioteka.com, kwiecień 2022 [dostęp 2022-04-21] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-21].
- ↑ Maria Mazurek, Jerzy Vetulani. Ekscentryk, kobieciarz, kabareciarz. Najdziwniejszy naukowiec w Polsce. Rozmowa z Katarzyną Kubisiowską [online], plus.polskatimes.pl, 4 kwietnia 2022 [dostęp 2022-04-12] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-12].
- ↑ Małgorzata Bugaj, Katarzyna Kubisiowska. ''Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce'' w magazynie literackim ''Spis treści'' [online], rmfclassic.pl, 2 maja 2022 [dostęp 2022-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2022-05-04].
- ↑ Katarzyna Kubisiowska, Jerzy Vetulani. Tragiczna śmierć rozdzieliła go z młodszym bratem. „Obaj stracili życie przez nieuwagę” [online], ksiazki.wp.pl, 14 kwietnia 2022 [dostęp 2022-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-15].
- 1 2 3 Marcin Rotkiewicz, Prof. Jerzy Vetulani: trudny umysł [online], polityka.pl, 19 kwietnia 2022 [dostęp 2022-04-19] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-19].
- 1 2 3 TOP3 Katarzyny Janowskiej. Polecenia kulturalne na weekend [online], Onet.pl, 22 kwietnia 2022 [dostęp 2022-04-23] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-23].
- ↑ Ryszard Kozik, Anna Kowal, Marta Korycka, Audrey Hepburn, Bohdan Smoleń, a może Jerzy Vetulani? Wybraliśmy ciekawe – i nowe – biografie [online], Gazeta.pl, 4 maja 2022 [dostęp 2022-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2022-05-04].
- ↑ Mariusz Nowik. Na wariackich papierach. „Newsweek Polska Historia”. 3/2022. s. 89.
- ↑ Joanna Kmiecicka, Lektury nie tylko na lato. Polecamy 9 książek, po które warto sięgnąć w wolnym czasie [online], wysokieobcasy.pl, 22 lipca 2022 [dostęp 2022-07-26].
- ↑ "Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce" w radiowej bibliotece. radiokrakow.pl, 2 maja 2022. [dostęp 2022-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Vetulani. Piękny umysł. Dzikie serce. Wydawnictwo Znak, 18 maja 2022. [dostęp 2022-05-19].
- ↑ O tym, że życie jest wrzodem we Wszechświecie, ale i tak jest piękne. Spotkanie autorskie poświęcone książce „Vetulani. Piękny umysł, dzikie serce” Katarzyny Kubisiowskiej. kulturatka.pl, 16 kwietnia 2022. [dostęp 2022-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ „Bajit Chadasz”, czyli spotkania z kulturą żydowską. krakow.pl, 3 października 2022. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Adam Walanus: Vetulani. Katarzyna Kubisiowska. Centrum Kultury Żydowskiej, Meiselsa 17. adamwalanus.pl, 20 października 2022. [dostęp 2024-01-22]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Vetulani. Spotkanie z Katarzyną Kubisiowską. Faktyczny Dom Kultury, 16 maja 2022. [dostęp 2022-05-17].
- ↑ Spotkanie z Katarzyną Kubisiowską. radiooko.pl, 14 lipca 2022. [dostęp 2022-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Spotkanie z Katarzyną Kubisiowską. zabierzow.naszabiblioteka.com, 27 września 2022. [dostęp 2022-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Piotr Biliński: Adam Vetulani (1901–1976). Historyk prawa polskiego i kanoniczego. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2023, s. 52–53.
- ↑ Nowa książka: Się żyje. Kora. Biografia Katarzyna Kubisiowska [online], nowyteatr.org, maj 2023 [dostęp 2023-06-14] [zarchiwizowane z adresu 2023-06-07].
- ↑ Rozmowa o biografii KORY [online], teatrnowy.com.pl, maj 2023 [dostęp 2023-06-14] [zarchiwizowane z adresu 2023-06-07].
- ↑ „Kora. Się żyje” – ukazuje się biografia wokalistki Maanamu autorstwa Katarzyny Kubisiowskiej [online], dzieje.pl, 29 maja 2023 [dostęp 2023-06-14] [zarchiwizowane z adresu 2023-05-29].
- ↑ "Kora. Się żyje". Katarzyna Kubisiowska: ta książka na mnie czekała [online], polskieradio.pl, 29 maja 2023 [dostęp 2023-06-14].
- ↑ Nowa biografia Kory. Autorka dotarła do nieznanych materiałów archiwalnych [online], pap.pl, 1 maja 2023 [dostęp 2023-06-14] [zarchiwizowane z adresu 2023-05-14].
- ↑ Aleksandra Boćkowska, Biografia Kory „Się żyje”: Mniej legendy, więcej człowieka [online], 1 czerwca 2023 [dostęp 2023-06-14] [zarchiwizowane z adresu 2023-06-01].
- ↑ Aleksandra Galant, Nieustanne metamorfozy. „Kora. Się żyje!” [online], audycjekulturalne.pl, 8 czerwca 2023 [dostęp 2023-06-14].
- ↑ 363 dni bez Nobla [online], tygodnikpowszechny.pl, 13 listopada 2017 [dostęp 2022-04-01] [zarchiwizowane z adresu 2022-04-01].
- ↑ M.P. z 2022 r. poz. 862.