Karol Władysław Wiliński
major saperów
Data i miejsce urodzenia

4 listopada 1890
Lwów

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie

Jednostki

Szefostwo Fortyfikacji Grudziądz

Stanowiska

szef fortyfikacji

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Karol Władysław Wiliński vel Wild (ur. 4 listopada 1890 we Lwowie, zm. ?) – major saperów Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się we Lwowie, w rodzinie Władysława.

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Artylerii Górskiej Nr 9. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 lutego 1917 w korpusie oficerów rezerwy artylerii polowej i górskiej.

5 czerwca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika ze starszeństwem z 1 lutego 1917, zaliczony do I Rezerwy armii z równoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny i przydzielony do Grupy Operacyjnej gen. Jędrzewskiego. W sierpniu tego roku był przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów. 9 września 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w Korpusie Inżynierii i Saperów, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. 1 czerwca 1921 nadal pełnił służbę w DOGen. Lwów, a jego oddziałem macierzystym był 6 Pułk Saperów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 58. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W 1923 był przydzielony do Szefostwa Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. W następnym roku wrócił do macierzystego pułku w Przemyślu. W styczniu 1929 został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów saperów z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Kadry Zawodowej 6 Pułku Saperów. Z dniem 1 kwietnia 1931 został przeniesiony do Szefostwa Inżynierii Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko referenta, lecz już 1 października tego roku został przeniesiony do stacjonującego w tym samym garnizonie 4 Batalionu Saperów. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 1. lokatą w korpusie oficerów saperów. W 1939 pełnił służbę w Szefostwie Fortyfikacji Grudziądz na stanowisku szefa.

We wrześniu 1939 przedostał się do Rumunii, gdzie był internowany, a następnie przekazany władzom niemieckim. W latach 1941–1945 przebywał w Oflagu VI E Dorsten. Po uwolnieniu wrócił do kraju.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Uwagi

  1. Namiestnictwo Galicyjskie zezwoliło mu na zmianę nazwiska rodowego „Wild” na nazwisko „Wiliński”.

Przypisy

  1. 1 2 Dz. Rozk. Wojsk. Nr 89 z 20 września 1919 roku, poz. 3254.
  2. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-01-06]..
  3. Ranglisten 1918 ↓, s. 1109, 1297.
  4. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 66 z 14 czerwca 1919 roku, poz. 2086.
  5. Dz. Rozk. Wojsk. Nr 71 z 28 czerwca 1919 roku, poz. 2291.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 36 z 22 września 1920 roku, s. 893.
  7. Spis oficerów 1921 ↓, s. 343.
  8. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 232.
  9. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 98, 884, 907.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 808, 830.
  11. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 574, 595.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 29 stycznia 1929 roku, s. 14.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 26 marca 1931 roku, s. 107.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 23 października 1931 roku, s. 333.
  15. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 250, 752.
  16. Rybka i Stepan 2003 ↓, s. 383.
  17. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 816.
  18. Straty ↓.
  19. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 250.
  20. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 19 marca 1936 roku, s. 4 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  21. 1 2 3 Ranglisten 1918 ↓, s. 1297.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.