Karol Schrötter
pułkownik artylerii
Data i miejsce urodzenia

12 marca 1884
Pașcani

Data i miejsce śmierci

1940
Charków, USRR, ZSRR

Przebieg służby
Lata służby

1914–1934, 1939–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Ośrodek Zapasowy Artylerii Lekkiej nr 6

Stanowiska

dowódca ośrodka

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
obronie Lwowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Karol Schrötter vel Schroetter (ur. 12 marca 1884 w Paszkanach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 12 marca 1884 w Paszkanach, w ówczesnym powiecie suczawskim Księstwa Bukowiny, w rodzinie Leopolda i Sydonii z Neubeków. Absolwent szkoły średniej w Stanisławowie i Lwowie. Zdał maturę. Rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej. Był oficerem rezerwy artylerii polowej i górskiej armii Austro-Węgier. Posiadał przydział w rezerwie do pułku haubic polowych nr 11 we Lwowie. W szeregach tego pułku walczył na froncie włoskim i rosyjskim I wojny światowej. Od 1917 jego oddziałem macierzystym był pułk artylerii polowej nr 111. Na stopień chorążego został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1906, na stopień podporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1910, a na stopień porucznika ze starszeństwem z 1 maja 1915.

Od listopada 1918 walczył w obronie Lwowa jako dowódca 1 baterii 1 pułku artylerii polowej „Lwów”. Pod koniec grudnia objął dowództwo 1 baterii, a w połowie stycznia 1919 dowództwo II dywizjonu 5 pułku artylerii polowej. Uczestniczył w wojnie z bolszewikami. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 63. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był 6 pułk artylerii ciężkiej we Lwowie. W tym oddziale pełnił służbę na stanowisku zastępcy dowódcy pułku. Z dniem 10 listopada 1924 roku został odkomenderowany do 3 pułku artylerii ciężkiej w Wilnie celem pełnienia obowiązków dowódcy pułku. 1 grudnia 1924 roku został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 12. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Z dniem 20 lutego 1925 roku został przeniesiony do 3 pułku artylerii ciężkiej na stanowisko dowódcy. W opinii Jerzego Kirchmayera „był bezwzględnie najlepszym spośród wszystkich dowódców pułku, z jakimi miałem do czynienia w przedwrześniowym wojsku. O wartości pułkownika nie decydowały jednak wiadomości fachowe, ale zgoła niezwykłe wartości dowódcze i wychowawcze”.

Od jesieni 1929 roku pełnił obowiązki dowódcy 3 Grupy Artylerii po zmarłym płk. Roszkowskim, a w grudniu 1929 roku został zwolniony ze stanowiska dowódcy pułku i mianowany dowódcą grupy. Od 6 grudnia 1929 roku do 10 lipca 1930 roku był słuchaczem IV Kursu Centrum Wyższych Studiów Wojskowych w Warszawie. Z dniem 30 czerwca 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.

W kampanii wrześniowej 1939 dowodził Ośrodkiem Zapasowym Artylerii Lekkiej Nr 6 we Lwowie. Na tym stanowisku organizował pododdziały artylerii, które wzięły udział w obronie Lwowa. Po kapitulacji miasta przed Armią Czerwoną, wbrew warunkom kapitulacyjnym, został w październiku 1939 zatrzymany przez NKWD i uwięziony w obozie w Starobielsku, a wiosną 1940 zamordowany w Charkowie. Figuruje na liście straceń, poz. 3786.

Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 awansowany został pośmiertnie do stopnia generała brygady. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Był żonaty, miał córkę Annę Irenę (ur. 12 stycznia 1923).

Ordery i odznaczenia

austriackie

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1910 ↓, s. 868, 961.
  2. ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 772, 845.
  3. ↑ Lista starszeństwa c. i k. Armii 1916 ↓, s. 658, 734.
  4. ↑ Lista starszeństwa c. i k. Armii 1917 ↓, s. 846, 975.
  5. ↑ Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1059, 1202.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 4 sierpnia 1920 roku, s. 677.
  7. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 188.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 789, 814.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 708, 737.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 136 z 31 grudnia 1924 roku, s. 766.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 731.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 26 lutego 1925 roku, s. 94.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 411, 448.
  14. ↑ Jerzy Kirchmayer, Pamiętniki, s. 273.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 377.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 175, 498.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 144.
  18. ↑ BETA Księgi Cmentarne [online], ksiegicmentarne.muzeumkatynskie.pl [dostęp 2017-05-17].
  19. ↑ M.P. z 2007 r. nr 85, poz. 885
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 26 lutego 1921, s. 342.
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 26 stycznia 1922, s. 84.
  22. ↑ M.P. z 1928 r. nr 178, poz. 386.
  23. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 175.
  24. 1 2 3 Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 1202.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.