Karol Mondral
Data i miejsce urodzenia

26 stycznia 1880
Warszawa

Data i miejsce śmierci

16 grudnia 1957
Poznań

Narodowość

polska

Alma Mater

Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie

Dziedzina sztuki

malarstwo, grafika

Karol Mondral (ur. 26 stycznia 1880 w Warszawie zm. 16 grudnia 1957 w Poznaniu) – polski malarz i grafik.

Życiorys

Syn Jana Mondrala i Marii z Paczuskich. Od 1894 przez sześć lat uczył się w Klasie Rysunkowej pod kierunkiem Wojciecha Gersona, Jana Kauzika i Adama Badowskiego. W 1902 wyjechał do Krakowa, gdzie kontynuował naukę w Akademii Sztuk Pięknych w pracowni Leona Wyczółkowskiego. W 1909 udał się do Paryża, gdzie studiował technikę akwaforty. W tym czasie odbył wiele podróży po Francji i Szwajcarii, gdzie szukał tematów do swoich prac. Równocześnie intensywnie tworzył, jego prace uczestniczyły w wystawach salonów paryskich. W Paryżu Karol Mondral miał dwie wystawy indywidualne, w 1919 w Société Nationale i w 1921 w L’Association France-Pologne. W 1922 powrócił do Polski i zamieszkał w Bydgoszczy, gdzie został kierownikiem Działu Graficznego w Państwowej Szkole Przemysłu Artystycznego, był organizatorem szkoły zawodowej dla drukarzy-poligrafów. W 1931 przeniósł się z rodziną do Poznania, gdzie objął stanowisko profesora Wydziału Grafiki w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych. Do wybuchu II wojny światowej kierował pracownią litografii i technik suchorytniczych. Należał do Związku Polskich Artystów Plastyków i grupy artystycznej Plastyka, w 1923 i 1930 miał wystawy indywidualne w Warszawie, a w 1928 i 1947 w Poznaniu. Podczas II wojny światowej mieszkał w Warszawie, w 1945 wrócił do Poznania i został wykładowca nauk graficznych w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych, w 1950 przeszedł na emeryturę.

Pochowany na Cmentarzu w Pyrach w Warszawie.

Życie prywatne

Z zawartego w 1907 małżeństwa z Romaną Pogorzelską miał córkę Camillę Mondral (1911-2002), literatkę, wybitną tłumaczkę z języka węgierskiego.

Twórczość

Uprawiał techniki w metalu stosując akwafortę, akwatintę, suchą igłę i miękki werniks; rzadziej stosował litografię i drzeworyt, mieszkając w Paryżu zajmował się drzeworytem barwnym. Tworzył impresjonistyczne krajobrazy, sceny figuralne i portrety. Regularne wystawiał swoje prace w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, Polskim Towarzystwie Artystycznym i Instytucie Propagandy Sztuki, ponadto wystawiał we Lwowie, w Poznaniu, Zamościu, Bydgoszczy, Łodzi, Toruniu, Krakowie i Wilnie. Ryciny Karola Mondrala zdobiły kabiny klasy turystycznej transatlantyku „Piłsudski”, którego wnętrza w 1934 dekorował zespół polskich artystów. W 1959 w Poznaniu odbyła się pośmiertna wystawa prezentująca przekrój twórczości artysty, przedstawiono 157 grafik z lat 1910–1938, 14 obrazów olejnych z lat 1913–1953.

Członkostwo

  • Związek Polskich Artystów Grafików,
  • grupa artystów wielkopolskich „Plastyka”,
  • Związek Plastyków Pomorskich w Bydgoszczy,
  • Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych,
  • Związek Polskich Artystów Plastyków.

Przypisy

  1. Karol Mondral, Desa.
  2. Red. Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski, Wielkopolski słownik biograficzny, Warszawa-Poznań, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 491–492, ISBN 83-01-02722-3.
  3. Camilla Mondral, Stowarzyszenie Pisarzy Polskich, Oddział Warszawa.
  4. Irena Kossowska, Karol Mondral, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, maj 2004, culture.pl.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.