Karol Kotula
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

26 lutego 1884
Cierlicko

Data i miejsce śmierci

8 grudnia 1968
Warszawa

Miejsce pochówku

Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie

Biskup Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w PRL
Okres sprawowania

1951–1959

Wyznanie

luteranizm

Kościół

Kościół Ewangelicko-Augsburski w PRL

Ordynacja

1910

Nominacja biskupia

18 listopada 1951

Sakra biskupia

26 kwietnia 1953

Odznaczenia
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

26 kwietnia 1953

Miejscowość

Warszawa

Miejsce

Kościół Ewangelicko-Reformowany w Warszawie

Konsekrator

Zygmunt Michelis

Karol Kotula (ur. 26 lutego 1884 w Cierlicku, zm. 8 grudnia 1968 w Warszawie) – polski duchowny Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce, biskup (zwierzchnik) Kościoła w latach 1951–1959.

Życiorys

Ukończył gimnazjum w Cieszynie, a następnie studia teologiczne w Wiedniu i Halle. Po ordynacji w 1910 został wikariuszem w Drogomyślu, a po dwóch latach jako prefekt do gimnazjum w Orłowej na Zaolziu, gdzie należał do działaczy polskich. Podczas I wojny światowej był kapelanem w cesarskiej i królewskiej Armii.

W 1919 został powołany na stanowisko radcy, a potem wizytatora polskiego szkolnictwa w Poznańskiem. Był współzałożycielem i pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Ewangelickiego w Poznaniu oraz współtwórcą i w latach 1923-1924 pastorem tamtejszej parafii ewangelicko-augsburskiej. Z jego inicjatywy powołano gimnazjum nauczycielskie w Ostrzeszowie. Po zorganizowaniu się polskiego szkolnictwa w Wielkopolsce przeniósł się w 1927 do Łodzi, gdzie został duszpasterzem Organizacji Polaków Ewangelików, w 1937 przeobrażonej w polską parafię ewangelicką. Działał tam w polskich stowarzyszeniach ewangelickich. Uczył religii wyznania ewangelickiego w Państwowym Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. Był również członkiem Synodu Kościoła.

Z dniem 1 listopada 1932 roku został przyjęty do rezerwy Wojska Polskiego w stopniu starszego kapelana w duchowieństwie wojskowym wyznania ewangelicko-augsburskiego ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 2. lokatą.

Podczas II wojny światowej przebywał w rodzinnym Cierlicku. Tuż po zakończeniu wojny organizował życie religijne na Górnym Śląsku. Wrócił do Łodzi, gdzie w latach 1945–1951 był proboszczem tamtejszej parafii oraz seniorem diecezji łódzkiej (później włączonej do diecezji warszawskiej).

W listopadzie 1951 został wybrany przez Synod Kościoła Biskupem Kościoła. Urząd ten sprawował do emerytury w 1959.

W 1959 otrzymał tytuł doktora honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie.

Był publicystą i autorem książek religijnych, do najważniejszych z nich należy zbiór kazań W ciszy i skupieniu (1964).

Był mężem Anny, córki nauczyciela i poety, Jana Kubisza, ojcem profesora Tadeusza Kotuli, historyka specjalizującego się w dziejach Cesarstwa Rzymskiego epoki Sewerów i ojcem Adama Kotuli, historyka sztuki i romanisty.

Zmarł w Warszawie na skutek tragicznego wypadku samochodowego w dniu 8 grudnia 1968. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja 12, grób 17).

Wybrane publikacje

  • Polski lud ewangelicki w południowo-wschodniej części województwa poznańskiego (1929)
  • Jan Śliwka pionier polskiego szkolnictwa na Śląsku Cieszyńskim (1933)
  • Co to jest Biblia? Istota, powstanie i treść (1961)
  • W ciszy i skupieniu (1964)
  • Od marzeń do ich spełnienia. Wspomnienia z lat 1884–1951, (1998, pośmiertnie)

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Henryk Władysław Skorek (red.). Nasz wiek. Gimnazjum i Liceum imienia Mikołaja Kopernika w Łodzi 1906–2006. Zarys historyczny. Wspomnienia. Łódź: I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Łodzi i Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Mikołaja Kopernika w Łodzi, 2006, s. 479. ISBN 83-908655-0-5.
  2. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 8 lutego 1933 roku, s. 5.
  3. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 407.
  4. ↑ 50 lat Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej 1954–2004, red. Marek Ambroży, Warszawa 2005 ISBN 83-917541-5-4, s. 109.
  5. ↑ Bronislawa Kopczynska-Jaworska, Lodzcy luteranie: spolecznosc i jej organizacja, Polskie Tow. Ludoznawcze, 2002 [dostęp 2023-12-06] (pol.).
  6. ↑ śp. Karol Kotula
  7. ↑ M.P. z 1927 r. nr 258, poz. 708 „za zasługi około zorganizowania polskiego szkolnictwa powszechnego w okręgu szkolnym poznańskim, a w szczególności około zorganizowania polskich szkół ewangelickich oraz za pracę około moralnego i religijnego wychowania młodzieży”.
  8. ↑ M.P. z 1954 r. nr 108, poz. 1447 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy społecznej”.

Bibliografia

  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
  • Karol Kotula, Od marzeń do ich spełnienia. Wspomnienia z lat 1884–1951, Bielsko-Biała 1998.
  • Ks. biskup Karol Kotula (1884–1968), oprac. Paulina Hławiczka, "Wiara i Mundur", ISSN 1898-598X, R. 1, 2008, nr 4.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.