| major | |
| Data i miejsce urodzenia |
4 listopada 1894 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
28 lipca 1977 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa, |
| Odznaczenia | |
Karol Harasimowicz (ur. 4 listopada 1894 we Lwowie, zm. 28 lipca 1977 w Londynie) – major Wojska Polskiego, oficer AK.
Życiorys
Urodził się 4 listopada 1894 we Lwowie. Był synem Piotra i Marii. W 1914 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości w Gimnazjum im. Mickiewicza we Lwowie (w jego klasie był m.in. Iwo Skałkowski).
Podczas I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich, służył w szeregach 2 pułku ułanów. U kresu wojny w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika jazdy ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie na stopień rotmistrza jazdy ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W latach 20. był oficerem 9 pułku ułanów w Czortkowie. W 1934 jako rotmistrz przeniesiony w stan spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VIII jako oficer w dyspozycji dowódcy O.K. VIII i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Grudziądz. Ukończył studia prawa.
Podczas II wojny światowej był oficerem Armii Krajowej. Służył w Referacie Bezpieczeństwa. Brał udział w powstaniu warszawskim 1944, po którym opuścił stolicę.
Po wojnie pozostał na emigracji. Był współpracownikiem Instytutu im. gen. Sikorskiego w Londynie. Do końca życia pozostawał w stopniu majora. Zmarł 28 lipca 1977 w Londynie. Był żonaty z Marią z domu Rodowską (1899–1944).
Odznaczenie
- Krzyż Walecznych (czterokrotnie: po raz drugi przed 1923, po raz czwarty przed 1924)
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 33, s. 96, Grudzień 1977. Koło Lwowian w Londynie.
- 1 2 3 4 Karol Harasimowicz. 1944.pl. [dostęp 2018-11-29].
- ↑ Sprawozdanie Dyrekcyi Gimnazyum im. Mickiewicza we Lwowie za rok szkolny 1913/14. Lwów: 1914, s. 12, 21.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 682.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 605.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 348.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 617.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 559.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 298.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 337, 1013.
- ↑ Maria Harasimowicz. myheritage.pl. [dostęp 2018-11-29].
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: MARIA HARASIMOWICZ, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2018-11-29].
Bibliografia
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934.