Herb Karnicki III | |
| Typ herbu |
baronowski |
|---|---|
| Pierwsza wzmianka |
17 grudnia 1782 (nadanie) |
Karnicki III – polski herb baronowski, nadany wraz z tytułem w Galicji.
Opis herbu
Opis współczesny
Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy dzielonej w krzyż z polem sercowym, w polu I (sercowym), czerwonym, rogacina podwójnie przekrzyżowana, rozdarta u dołu, srebrna (herb rodowy Karnickich, Kościesza odmienna); w polu II, czerwonym, ośla głowa szara (Półkozic), w polu III, błękitnym, zawiasa kotłowa srebrna, nad którą takiż miecz (Nowina); w polu IV, błękitnym, toczenica złota, z zaćwieczonymi wewnątrz takimiż trzema krzyżami, 1 i 2 (Szaława), w polu V, czerwonym, trzy wręby srebrne (Korczak).
Nad tarczą francuska korona baronowska, opleciona sznurem pereł.
W klejnocie trzy ukoronowane hełmy, nad I pół lisa wspiętego, naturalnego, nad II pół kozła wspiętego, szarego, w lewo, nad III noga zbrojna srebrna w bucie z cholewą za kolano, czarnym, z ostrogą srebrną, kolanem do dołu.
Labry herbowe na hełmie I z prawej czerwone, z lewej błękitne, podbite srebrem, na hełmie II czerwone, podbite srebrem; na hełmie, na hełmie III z prawej czerwone, z lewej błękitne, podbite srebrem.
Geneza
Nadany z tytułem baronowskim i predykatem wohlgeboren (wielmożny) freiherrowi Remigiuszowi (Remigianowi) Feliksowi Karnickiemu z Karnic 17 grudnia 1782. Obdarowany był dziedzicem dóbr Michałowice w cyrkule lwowskim oraz Jedlicza w cyrkule krośnieńskim. Pełnił kilka urzędów ziemskich. Herb z jego dyplomu, tzw. herb genealogiczny zawiera skrócony wywód genealogiczny. Ojcem Remigiusza był Jakub Karol Karnicki, herbu Kościesza odmienna, matką – Katarzyna Wielowieyska, herbu Półokozic, babką macierzystą Elżbieta Romanow-Świrska herbu Szaława, babką ojczystą Anna Lisowska herbu Nowina, prababką ojczystą Teresa Michalewska herbu Korczak.
Herbowni
Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:
Karnicki.
Zobacz też
Uwagi
- ↑ Tadeusz Gajl na swojej stronie internetowej nie podaje żadnych nazwisk związanych z tym herbem, choć z informacji podanych przez Juliusza Ostrowskiego możemy wywnioskować, że skoro herb został nadany Józefowi Chłusowiczowi to musiała posługiwać się nim rodzina o tym nazwisku.
Przypisy
Bibliografia
- Sławomir Górzyński: Arystokracja polska w Galicji: studium heraldyczno-genealogiczne. Warszawa: DiG, 2009, s. 82-83. ISBN 978-83-7181-597-3.
- Juliusz Ostrowski. Księga herbowa rodów polskich. – Warszawa: Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897 – T. 1. – 620 stron.
- Juliusz Ostrowski. Księga herbowa rodów polskich. – Warszawa: Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1898 – T. 2. – 380 stron.