Karl Georg Huyn
generał pułkownik
Data i miejsce urodzenia

18 listopada 1857
Wiedeń, Cesarstwo Austrii

Data i miejsce śmierci

2 lutego 1938
Rottenbuch, Królestwo Włoch

Przebieg służby
Lata służby

1879–1918

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier

Jednostki

Pułk Ułanów Nr 2
17 Brygada Kawalerii
10 Brygada Kawalerii
Dywizja Kawalerii Kraków
12 Dywizja Piechoty

Stanowiska

komendant pułku
komendant brygady
komendant dywizji
generalny inspektor kawalerii
komendant korpusu
namiestnik Galicji

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Odznaczenia

Karl Georg Otto Maria Huyn (ur. 18 listopada 1857 w Wiedniu, zm. 2 lutego 1938 w Rottenbuch koło Bolzano) – generał pułkownik cesarskiej i królewskiej Armii, ostatni namiestnik Królestwa Galicji i Lodomerii.

Życiorys

Ukończył szkołę wojskową w St. Pölten (1875), a następnie Terezjańską Akademię Wojskową w Wiener Neustadt (1879). 24 kwietnia 1879 został mianowany podporucznikiem i wcielony do Czeskiego Pułku Dragonów Nr 2 (1879–1880) , który wówczas stacjonował w Sopronie. W następnym roku został przeniesiony do Pułku Ułanów Nr 11 w Żółkwi (1880–1881). W latach studiował w Szkole Wojennej w Wiedniu. Po ukończeniu Szkoły Wojennej w Wiedniu (1881–1883) jako porucznik przydzielony do Sztabu Generalnego Armii (1884–1887), był oficerem sztabowym w Mariborze i Lwowie. Następnie służył w dowództwie 2. korpusu armijnego w Wiedniu (1887–1892), awansowany kolejno na kapitana (1887) i majora (1892). W latach 1892–1893 attache wojskowy w Bukareszcie. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1896. Następnie szef sztabu dywizji kawalerii w Krakowie (1893-1898), w 1898 był komendantem 2. dywizjonu Czeskiego Pułku Dragonów Nr 2 w Tarnopolu. 9 lipca 1899 mianowany na stopień pułkownika został dowódcą Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 2 w Tarnowie (1899-1904). Następnie dowódca 17 Brygady Kawalerii w Wiedniu (1904–1905). 30 października 1905 został mianowany generałem majorem i dowódcą 10 Brygady Kawalerii w Wiedniu (1905–1907) Potem ponownie dowódca 17 Brygady Kawalerii (1907–1909), W kwietniu 1909 objął komendę Dywizji Kawalerii Kraków (1909–1911). Na tym stanowisku 26 kwietnia 1910 został mianowany na stopień marszałka polnego porucznika. W 1911 został komendantem 12 Dywizji Piechoty w Krakowie (1911–1912) a potem wyznaczony na stanowisko generalnego inspektora kawalerii (1912–1914). W czasie I wojny światowej (od sierpnia do września 1914) dowodził 17 Korpusem. W październiku 1914 r. przeniesiony z powodu nieudolności w stan spoczynku. W marcu 1917 r. przywrócony do służby czynnej, a 14 maja 1917 został mianowany na stopień generała pułkownika. Był Namiestnikiem (generalnym gubernatorem) Galicji (1 marca 1917 – 1 listopada 1918). Prowadził politykę, szczególnie od traktatu brzeskiego, przeciwną narodowym dążeniom Polaków i popierał Ukraińców, uważając ich za bardziej lojalnych wobec Austro-Węgier. 1 listopada przekazał władzę swemu zastępcy, Ukraińcowi Wołodymyrowi Decykewyczowi. 1 grudnia 1918 r. przeniesiony w stan spoczynku przez władze republikańskie. W okresie międzywojennym żył w południowym Tyrolu, gdzie zmarł.

Rodzina

Pochodził ze starej szlacheckiej rodziny wywodzącej się z Niderlandów i służącej od wieków w armii Habsburgów. Był synem generała hr. Johannesa Karla Augusta Huyna i Natalii hr. Sarnthein. Jego brat Paul von Huyn (1868–1946) był arcybiskupem Pragi. W 1892 ożenił się z Ignatią Karoliną Kollonitz von Kollegrad (1871-1956) z którą miał dwóch synów: Johannesa Franza (1894–1941) i Karla Georga (1898–?).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Jerzy Z. Pająk, Od autonomii do niepodległości. Kształtowanie się postaw politycznych i narodowych społeczeństwa Galicji w warunkach Wielkiej Wojny 1914-1918, Kielce 2012, s. 162
  2. ↑ Militär-Schematismus 1880 ↓, s. 473, 479.
  3. ↑ Militär-Schematismus 1881 ↓, s. 541.
  4. 1 2 3 Antonio Schmidt-Brentano: Die K.K bzw. K.u.K Generalität 1816–1918, [dostęp 12.06.2023]
  5. ↑ Schematismus 1899 ↓, s. 193, 654.
  6. ↑ Schematismus 1900 ↓, s. 171, 738.
  7. ↑ Schematismus 1904 ↓, s. 165, 752.
  8. ↑ Schematismus 1905 ↓, s. 119, 167, 758.
  9. ↑ Schematismus 1906 ↓, s. 121, 166.
  10. ↑ Schematismus 1908 ↓, s. 123, 166.
  11. ↑ Schematismus 1910 ↓, s. 127, 170.
  12. ↑ Schematismus 1912 ↓, s. 135, 178.
  13. ↑ Huyn Paul Graf von. In: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). Band 3, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 1965, S. 21.

Bibliografia

  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1880. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1879. (niem.).
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1881. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1880. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1899. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1898. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1900. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1899. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1904. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1903. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1905. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1904. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1906. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1905. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1908. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1907. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1910. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1909. (niem.).
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1912. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1911. (niem.).
  • Karl Georg Reichsgraf von Huyn. austro-hungarian-army.co.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-06-05)].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.