Kardenolidy – związki glikozydowe o steroidowym aglikonie, w którym przy węglu 17 (C-17) znajduje się pierścień laktonowy. Zaliczane są do glikozydów nasercowych.

Występowanie

Kardenolidy występują w roślinach takich jak:

Kardenolidy endogenne

Kardenolidy mogą być syntezowane endogennie przez neurony podwzgórza i sąsiadującej z nim brzuszno-przedniej okolicy komory trzeciej mózgu. Syntezowane również w korze nadnerczy. Fizjologicznie synteza wzrasta w przypadku wzrostu stężenia sodu we krwi oraz przy zwiększonej objętości krwi.

Kardenolidy endogenne (np. ouobaina i digoksyna) działają jako inhibitory pompy sodowo-potasowej. Dzięki swojej działalności zwiększa się wydalanie sodu w nerkach.

Związki ouobainopodobne hamują również pompy sodowo-potasowe w kardiomiocytach i mięśniówce naczyń krwionośnych oraz neuronach współczulnych. Powoduje to zwiększenie ciśnienia tętniczego oraz uwalnianie do krwi katecholamin. Efektem tego jest zwiększona diureza presyjna.

Przypisy

  1. ↑ Glikozydy nasercowe w serwisie FARMAKOGNOZJA ONLINE [online], www.farmakognozjaonline.pl [dostęp 2024-04-21].
  2. 1 2 Nowe leki dzięki polnym kwiatom [online], Nauka w Polsce [dostęp 2024-04-21] (pol.).
  3. 1 2 3 Tomasz Brzozowski, Stanisław Konturek (red.), Konturek fizjologia człowieka, Wydanie 3, Wrocław: Edra Urban & Partner, 2019, s. 447, ISBN 978-83-66310-09-4 [dostęp 2024-04-21].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.