Widok na jezioro | |
| Położenie | |
| Państwo | |
|---|---|
| Miejscowości nadbrzeżne | |
| Region | |
| Wysokość lustra |
60,8-60,8 m n.p.m. |
| Morfometria | |
| Powierzchnia |
32,5-33,2 ha |
| Wymiary • max długość • max szerokość |
|
| Głębokość • średnia • maksymalna |
|
| Objętość |
1271,8 tys. m³ |
| Hydrologia | |
| Rzeki wypływające | |
Położenie na mapie Chodzieży | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego | |
Położenie na mapie powiatu chodzieskiego | |
| 52°58′27″N 16°54′15″E/52,974167 16,904167 | |
Karczewnik – jezioro w woj. wielkopolskim, w pow. chodzieskim, w mieście Chodzież (na Karczewniku), leżące na terenie Pojezierza Chodzieskiego.
Charakterystyka
Jest to jezioro polodowcowe w kształcie oczka polodowcowego. Od zachodu jezioro jest połączone ciekiem wodnym z Jeziorem Strzeleckim, a od strony północnej rzeką Bolemką z Jeziorem Chodzieskim.
Na wschód od jeziora przebiega linia kolejowa nr 354 łącząca Piłę z Poznaniem.
Morfometria
Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 32,5 ha przez 33,2 ha do 34,53 ha.
Zwierciadło wody położone jest na wysokości 60,8 m n.p.m.. Średnia głębokość jeziora wynosi 3,8 m, natomiast głębokość maksymalna 6,5 m.
W oparciu o badania przeprowadzone w 2005 roku wody jeziora zaliczono do III klasy czystości i III kategorii podatności na degradację.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Mazurek, Stanisław (red.): Atlas jezior województwa pilskiego. Wojewódzkie Biuro Geodezji i Terenów Rolnych w Pile; Państwowe Gospodarstwo Rybackie w Oleśnicy, [1983], s. 414.
- ↑ Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 142. ISBN 83-01-12479-2.
- 1 2 3 Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 510. ISBN 83-232-1732-7.
- 1 2 3 4 według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 510. ISBN 83-232-1732-7.
- 1 2 3 4 5 Raport o stanie środowiska w Wielkopolsce w roku 2005. s. 81. [dostęp 2009-05-23].
Linki zewnętrzne
- Karczewnik, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 836.