Ho-103

Karabin maszynowy Ho-103 w muzeum Steven F. Udvar-Hazy Center
Państwo

 Japonia

Rodzaj

wielkokalibrowy karabin maszynowy

Dane techniczne
Kaliber

12,7 mm

Nabój

12,7 mm x 81SR

Taśma nabojowa

taśma

Wymiary
Długość

1240 mm

Długość lufy

810 mm

Masa
karabinu właściwego

22 kg

Inne
Prędkość pocz. pocisku

780 m/s

Szybkostrzelność teoretyczna

900 strz./min

Karabin maszynowy Ho-103 (ホ103, karabin maszynowy Armii Typ 1 kalibru 13 mm) – japoński lotniczy karabin maszynowy kalibru 12,7 mm z okresu II wojny światowej używany w samolotach Sił Powietrznych Cesarskiej Armii Japonii.

Nazwa

Karabiny maszynowe używane przez armię japońską o kalibrze ponad 11 mm określane były jako „działka automatyczne” (kikan hou). Dalsze oznaczenie, w tym przypadku „Typ 1” oznaczało według kalendarza japońskiego rok wprowadzenia do służby 2601 (1941 według kalendarza gregoriańskiego). Około 1940 Armia wprowadziła nowy system oznaczeń broni automatycznej, w którym wielkokalibrowe karabiny maszynowe otrzymały oznaczenie „Ho” (skrót od kana hou - „działko”, katakana ホ) - i numer projektu (shiki).

Opis konstrukcji

Karabin miał bardzo zbliżoną konstrukcję do amerykańskiego Browninga 12,7 mm. Według niektórych źródeł bazował on na wersji M2, a inne sugerując, że był bliską kopią modelu M1921 12,7 mm.

W odróżnieniu od Browninga który używał amunicji .50 BMG, japoński karabin używał mniejszych nabojów 12,7 mm x 81SR, co pozwoliło na zmniejszenie wagi karabinu do 22-23 kilogramów. Stosunkowo mała masa broni połączona z dużą szybkostrzelnością teoretyczną, 900 strzałów na minutę, czyniła z niego bardzo skuteczną broń, choć podobnie jak wszystkie Browningi był trudny w synchronizacji co zmniejszało jego szybkostrzelność praktyczną nawet do 400 strzałów na minutę. Prędkość wylotowa pocisków wynosiła 780 metrów na sekundę.

Karabin działał na zasadzie krótkiego odrzutu lufy.

Długość karabinu wynosiła 124–126 centymetrów, a długość jego lufy 81 centymetrów.

Historia

Karabin w wersji podstawowej, Ho-103, używały był w myśliwcach Sił Powietrznych Cesarskiej Armii Japonii takich jak:

W wersji ruchomej, Ho-104, która różniła się tylko detalami od wersji podstawowej, używany był w samolotach:

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 A.G. Williams: Rapid Fire. s. 238.
  2. 1 2 3 4 5 6 Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. s. 121.
  3. ↑ Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. s. 114.
  4. ↑ Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. s. 115.
  5. ↑ René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 528.
  6. 1 2 3 4 A.G. Williams: Rapid Fire. s. 58.
  7. ↑ Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. s. 119.
  8. ↑ René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 213.
  9. ↑ René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 222.
  10. ↑ René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 181.
  11. ↑ René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 112.
  12. ↑ René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 119.
  13. ↑ René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 122.
  14. ↑ René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 261.
  15. ↑ René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 237.
  16. 1 2 René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 133.
  17. ↑ René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 137.
  18. ↑ René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. s. 191.

Bibliografia

  • René J. Francillon: Japanese Aircraft of the Pacific War. Londyn: Putnam, 1979. ISBN 0-370-30251-6.
  • Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. Atglen, PA: Schiffer Publishing, 2004. ISBN 0-7643-2097-1.
  • Anthony G. Williams: Rapid Fire: The Development of Automatic Cannon and Heavy Machine Guns for Armies, Navies, and Air Forces. Airlife Publishing, Ltd, 2000. ISBN 978-1840371222.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.