| wieś | |
Centrum Kaniny | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Wysokość |
595 m n.p.m. |
| Liczba ludności (2021) |
596 |
| Strefa numeracyjna |
18 |
| Kod pocztowy |
34-600 |
| Tablice rejestracyjne |
KLI |
| SIMC |
0438417 |
Położenie na mapie gminy wiejskiej Limanowa | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa małopolskiego | |
Położenie na mapie powiatu limanowskiego | |
| 49°39′58″N 20°30′23″E/49,666111 20,506389 | |
Kanina – wieś w Polsce, położona w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Limanowa.
W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do województwa nowosądeckiego.
Położenie
Kanina położona jest w Beskidzie Wyspowym. Leży przy drodze krajowej nr 28. Z Kaniny w linii prostej do Limanowej jest 7,5 km, do Starego Sącza 14,7 km, a do Nowego Sącza 16 km. Roztacza się stąd widok na pasmo wzniesień Jaworza, Mogielicę (1170 m n.p.m.), pasmo Jaworzyny Krynickiej, pasmo Radziejowej (Przehyba – 1175 m n.p.m. i Radziejowa - 1262 m n.p.m.), a po stronie południowej na Tatry. Doskonale widać z północnego stoku krzyż na Miejskiej Górze (716 m n.p.m.) oraz wyciąg narciarski na Łysej Górze (785 m n.p.m.)
Integralne części wsi
| SIMC | Nazwa | Rodzaj |
|---|---|---|
| 0438423 | Jonina | część wsi |
| 0438430 | Klimki | część wsi |
| 0438446 | Kotliny | część wsi |
| 0438452 | Podstawy | część wsi |
| 0438469 | Raszówki | część wsi |
| 0438475 | Trzaskanki | część wsi |
Historia
Miejscowość Kanina istniała najprawdopodobniej już od XII wieku. Miejscowa parafia powstała prawdopodobnie w 1138.
"na najwyższym dziale (595 m n.p.m.), w miejscu dominującym nad całą okolicą, stoi starożytny modrzewiowy parafialny kościół pod wezwaniem św. Marii Magdaleny, założony roku 1138, którego głosy dzwonów, płynąc dolinami łączą się z dzwonami sąsiednich parafii wspólną modlitwą harmonii, co zwłaszcza cichym wieczorem po rosie sprawia wrażenie nie do opisania. Samo położenie tego kościoła świadczy o wielkiej jego starożytności i o pierwotnym przeznaczeniu głoszenia chwały Bożej, nie samej dzisiejszej parafii, której górzysty obszar był prawdopodobnie wówczas jeszcze dziewiczym lasem zarosły, lecz o wiele wcześniejszym osadom, powstającym na porzeczach Słomki i Smolnika”.
Inna wersja podaje, że pierwotnie maleńki i ubogi kościół znajdował się na Buczkach, (obecnie znajduje się tam kapliczka i drewniany krzyż), wybudowany prawdopodobnie na miejscu kultowym słowiańskiego bożka Strzygi. Akta wizytacyjne podają jednak, że parafia Fundacji Rycerskich powstała w II połowie XV wieku, a przy drewnianym kościele od 1521 istniała szkoła parafialna. Drewniany kościół uległ dwa razy spaleniu. Ostatni pożar w roku 1886. Na miejscu całkowicie spalonego kościoła postawiono nową, murowaną świątynię, która służy wiernym również teraz.
Galeria Zdjęć
- Widok z punktu widokowego w Kaninie
- Kanina widziana z Przyszowej
- Szkoła podstawowa w Kaninie
- Kościół św. Marii Magdaleny w Kaninie
Przypisy
- ↑ Gmina Limanowa w statystykach za 2021 r. [online], Urząd Gminy Limanowa, 18 stycznia 2022 [dostęp 2023-07-18] (pol.).
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 419 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 50063
- 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- 1 2 GUS. Rejestr TERYT
- ↑ Wieś Kanina (małopolskie) » mapy, GUS, nieruchomości, regon, kod pocztowy, atrakcje, edukacja, kierunkowy, demografia, zabytki, tabele, statystyki, linie kolejowe, liczba ludności, drogi publiczne [online], Polska w liczbach [dostęp 2024-03-09] (pol.).
Bibliografia
- Piotr Skoczek: Parafie Ziemi Limanowskiej. Proszówki: Prowincjonalna Oficyna Wydawnicza, 2009, s. 128-129. ISBN 978-83-88383-43-4.
Linki zewnętrzne
- Kanina, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 805.