Kanapka – rodzaj dania (kalka językowa z języka francuskiego od słowa canapé: bułka przekrojona, z wędliną ułożoną jak poduszki na kanapie), prosta potrawa przyrządzana na bazie cienkich kromek białego lub razowego chleba, ewentualnie rozkrojonej bułki. Kanapki smaruje się masłem, okłada wędlinami, pieczenią wieprzową, kiełbasą, szynką lub serem, spożywa również z jajkiem na twardo, plasterkiem ogórka lub rybą, z dodatkiem warzyw do wyboru oraz sosów itp.

Kanapki znane są już od starożytności. Kanapka, ze względu na szybkość i prostotę przygotowania, jest popularną potrawą śniadaniową, lunchową, piknikową oraz, w tradycji polskiej, kolacyjną. Kanapki zabiera się praktycznie wszędzie – do ich spożywania nie potrzeba talerzy ani sztućców, są sycące, a dzięki urozmaiconym dodatkom i ciepłemu napojowi, mogą stanowić pełnowartościowy posiłek. Eleganckie kanapki (tartinki) z wyszukanymi dodatkami (łosoś, kawior, sery, oliwki, kapary, pasty serowe i jajeczne itd.) mogą stanowić efektowną oprawę kulinarną przyjęć i spotkań towarzyskich.

Przykłady rodzajów kanapek

  • sandwicz – między dwiema warstwami pieczywa (chleba lub bułki) znajdują się dodatki; wynalazek przypisywany hrabiemu Sandwich
    • np. włoskie panino
    • burger - popularne danie w sieciach typu fast food, gdzie występuje w formie bułki przełożonej mięsnym kotletem, filetem rybnym czy serem i warzywami;
  • tartinka – na pojedynczej warstwie pieczywa ułożone są, często ozdobnie, dodatki;

Odniesienia w kulturze

Historię wynalezienia kanapki opisał Woody Allen w opowiadaniu Maszyna parowa sobie z tym nie poradzi.

Galeria

Zobacz też

Przypisy

  1. Aleksander Brückner: Słownik etymologiczny języka polskiego. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1985, s. 216. ISBN 83-214-0410-3.
  2. sandwicz [w:] Słownik języka polskiego [online], PWN [dostęp 2022-01-20].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.