Kalkin (dewanagari कल्कि, trl. kalki, biały koń) – dziesiąte i ostatnie wcielenie Wisznu. Kalkin pojawia się w treści puran: Padmapurana, Wisznupurana, Bhagawatapurana, Agniarpurana a także w upapuranie Kalika.
Etymologia
Sanskryckie słowo kalka oznacza brud lub obrzydliwość, a kalkin tego, który je niszczy.
Nowa era
Kalkin to postać mesjanistyczna, której nadejście będzie zwiastować koniec obecnej kosmicznej ery zła, kalijuga, i rozpoczęcie nowego złotego wieku, czyli satjajugi. Według puran objawi się on jako wojownik na białym koniu z mieczem aby zniszczyć zło oraz oddać ziemię „dwakroć urodzonym" dwidźa.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Appearance of Kalki Avatar yoga-philosophy.com. Dostęp 11.04.2010
- ↑ Andrzej M. Kempiński: Słownik mitologii ludów indoeuropejskich. Poznań: SA WW, 1993, s. 215. ISBN 83855066918.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.