Kalākaua

Dawid Kalākaua
Dawid Laʻamea Kamanakapuʻu Mahinulani Nalaiaehuokalani Lumialani Kalākaua
	; Kalākaua około 1882 r.
	; herb
	; monogram
	Król Hawajów
Okres	od 1874; do 1891
Koronacja	12 lutego 1874
Poprzednik	Lunalilo I
Następca	Lydia Liliʻuokalani
	Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia	16 listopada 1836 ; Honolulu
Data i miejsce śmierci	20 stycznia 1891 ; San Francisco
Ojciec	Kapaʻakea
Matka	Keohokālole
Rodzeństwo	James Kaliokalani, Lydia Liliʻuokalani, Anna Kaʻiulani, Kaʻiminaʻauao, Miriam Likelike, William Pitt Leleiohoku II
Małżeństwo	Kapiʻolani
Dzieci	Dawid Kawānanakoa, Edward Abnel Keliʻiahonui, Jonah Kūhiō Kalanianaʻole
	Odznaczenia

Dawid Laʻamea Kamanakapuʻu Mahinulani Nalaiaehuokalani Lumialani Kalākaua (ur. 16 listopada 1836 w Honolulu, zm. 20 stycznia 1891 w San Francisco) – król Hawajów w latach 1874–1891.

Życiorys

Kalakaua został koronowany na króla 12 lutego 1874 roku. Ożenił się z Kapiʻolani. Dawid Kalākaua i Kapiʻolani adoptowali trójkę dzieci, którym nadali tytuł książąt: Dawid Kawānanakoa (1868–1908), Edward Abnel Keliʻiahonui (1869–1887), Jonah Kūhiō Kalanianaʻole (1871–1922).

W roku 1887 król Kalākaua został zmuszony do podpisania nowej konstytucji, ułożonej przez członków niedawno utworzonej Ligi Hawajskiej. Ligą Hawajską zarządzał Lorrin Thurston, wnuk jednego z pierwszych misjonarzy przybyłych na Hawaje niemal sześćdziesiąt lat wcześniej. Członkowie Ligi początkowo zamierzali dokonać zamachu na króla Kalākauę, ale ostatecznie zagrozili mu tylko śmiercią i zmusili do podpisania nowej konstytucji. Od tego dnia zawsze znana była pod nazwą Konstytucji Bagnetowej. Przewidywała utworzenie nowego gabinetu politycznego, złożonego wyłącznie z członków Ligi Hawajskiej i nie pozostawiała królowi Kalākaule żadnej realnej władzy. Udzieliła prawa głosu obcokrajowcom z Ameryki i Europy, a odbierała je Hawajczykom, chyba że posiadali dużą własność ziemską. Prawie nikt z rodowitych Hawajczyków nie zaliczał się jednak do tej grupy. Dwa lata później, w roku 1891, zatroskany król Kalākaua zmarł niespodziewanie. Tron odziedziczyła jego siostra, Lidia Liliʻuokalani.

Odznaczenia

Wielki Mistrz Orderu Gwiazdy Oceanii (1886, Hawaje)
Wielki Mistrz Orderu Kamehamehy I (1874, Hawaje)
Kawaler Orderu Kamehamehy I (1867, Hawaje)
Wielki Mistrz Orderu Kalākauy (1875, Hawaje)
Wielki Mistrz Orderu Kapiʻolani (Hawaje)
Wielki Mistrz Orderu Korony (Hawaje)
Order św. Michała i św. Jerzego I kl. (W. Brytania)
Order św. Grzegorza Wielkiego I kl. (S. Apostolska)
Order Świętego Aleksandra Newskiego (Rosja)
Order śś. Maurycego i Łazarza I kl. (Włochy)
Order Lwa Niderlandzkiego I kl. (Holandia)
Order Franciszka Józefa I i II kl. (Austria)
Order Izabeli Katolickiej I kl. (Hiszpania)
Order Gwiazdy Polarnej I kl. (Szwecja)
Order Orła Czerwonego I kl. (Prusy)
Order Legii Honorowej I kl. (Francja)
Order Oswobodziciela I kl. (Wenezuela)
Order Chryzantemy (Japonia)
Order Vila Viçosa I kl. (Portugalia)
Order Danebroga I kl. (Dania)
Order św. Karola I kl. (Monako)
Order Karola III I kl. (Hiszpania)
Order Leopolda I kl. (Belgia)
Order Osmana I kl. (Turcja)
Order Wazów I kl. (Szwecja)
Order Korony I kl. (Syjam)
Order Sławy I kl. (Tunezja)

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Stacy L. Kamehiro: The Arts of Kingship. Hawaiian Art and National Culture of the Kalakaua Era. University of Hawaii Press, 2009, s. 35–36.
1 2 3 4 5 S. C. Damon. The Kings of Hawaii. „The Friend”. New Series Vol. 25, No. 1, s. 12, 1 stycznia 1876.
1 2 3 4 5 6 7 The Royal Tourist—Kalakaua's Letters Homefrom Tokio to London. Hawaiian Historical Society, 1971, s. 99–100, 102–103, 104, 107. (ang.).
↑ Kraj. Tygodnik polityczno-społeczny, Petersburg, 4 marca 1884, s. 14 (pol.), nr 10.
1 2 3 4 Christopher Buyers: The Kalakaua Dynasty genealogy. royalark.net. [dostęp 2017-11-08]. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[slk-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Stacy L. Kamehiro: The Arts of Kingship. Hawaiian Art and National Culture of the Kalakaua Era. University of Hawaii Press, 2009, s. 35–36.

[tf-2] 1 2 3 4 5 S. C. Damon. The Kings of Hawaii. „The Friend”. New Series Vol. 25, No. 1, s. 12, 1 stycznia 1876.

[rt-3] 1 2 3 4 5 6 7 The Royal Tourist—Kalakaua's Letters Homefrom Tokio to London. Hawaiian Historical Society, 1971, s. 99–100, 102–103, 104, 107. (ang.).

[4] Kraj. Tygodnik polityczno-społeczny, Petersburg, 4 marca 1884, s. 14 (pol.), nr 10.

[cb-5] 1 2 3 4 Christopher Buyers: The Kalakaua Dynasty genealogy. royalark.net. [dostęp 2017-11-08]. (ang.).

Dynastia Kamehameha	Kamehameha I Kamehameha II Kamehameha III Kamehameha IV Kamehameha V
Dynastia Kalākaua	Lunalilo I Kalākaua Liliʻuokalani