Uczestnicy

W rozgrywkach sezonu 2010/11 brało udział 23 drużyny z czterech państw: Rosji, Łotwy, Białorusi oraz Kazachstanu.

Zmiana liczby drużyn w porównaniu do poprzedniego sezonu wiązała się z wykluczeniem z rozgrywek klubu Łada Togliatti, przyjęcia nowego zespołu – dwukrotnego mistrza Wyższej ligi z lat 2009 i 2010 – Jugra Chanty-Mansyjsk oraz zatwierdzenia klubu OHK Dinamo (powstałego w wyniku fuzji MWD Bałaszycha z Dinamo Moskwa).

W sezonie 2010/2011 po raz drugi wprowadzono podział zespołów według kryteriów geograficznych (według wzoru zaczerpniętego z rozgrywek NHL). Tym razem zmieniono jednak ulokowanie drużyn w każdej dywizji. Spowodowane było to przede wszystkim zmianami drużyn uczestniczących w lidze. Jedyna drużyna, mająca przynajmniej roczny staż gry w KHL, a przesunięta do innej dywizji, to Dynama Mińsk, która z Dywizji Bobrowa została przeniesiona do Dywizji Tarasowa.

Legenda: PS – Pałac Sportowy, PSZ – Pałac Sortów Zimowych, PZ – Pałac Zimowy, PL – Pałac Lodowy

Kluby starające się o angaż

W listopadzie 2009 roku chęć gry w KHL od sezonu 2010/11 wyraził szwedzki klub ze Sztokholmu, AIK Ishockey (występujący wówczas w drugiej lidze szwedzkiej – Allsvenskan). Ostateczna decyzja uzależniona była od wypełnienia wymagań finansowych oraz wyrażenia zgody przez szwedzką federację, która jednak odmówiła klubowi uczestnictwa w lidze KHL. Drużyna AIK ostatecznie została przyjęta do ekstraklasy szwedzkiej, Elitserien.

W grudniu 2009 roku pojawiły się pierwsze informacje, że kolejnym klubem występującym w KHL miałby być czeski HC Hradec Králové. W marcu 2010 roku poinformowano, iż Czesi podpisali już z władzami KHL porozumienie w tej sprawie (w umowie określono warunki, które muszą być spełnione, aby drużyna z Czech przystąpiła do rozgrywek od sezonu 2010/2011, przede wszystkim odpowiednie gwarancje finansowe).

W wyznaczonym terminie 1 kwietnia 2010 roku, sześć nowych drużyn z czterech różnych krajów zgłosiło chęć uczestnictwa w sezonie KHL 2010/11: Jugra Chanty-Mansyjsk oraz Gazowik Tiumeń z Rosji, HK Budiwelnyk Kijów z Ukrainy, Lev Hradec Králové z Czech oraz Vėtra Wilno z Litwy. Mimo że wszystkie zgłoszenia miały być oceniane w ciągu kwietnia 2010 roku, na wstępie poinformowano, że realistyczną szansę na grę w KHL miały mieć jedynie kluby Budiwelnyk oraz Jugra. 18 maja poinformowano, że w nowym sezonie zagrają Jugra Chanty-Mansyjsk oraz HK Budiwelnyk Kijów.

Do przetasowań doszło także wśród dotychczasowych uczestników KHL. Z powodu niesprostania stawianym wymogom finansowym z rozgrywek została usunięta drużyna Łada Togliatti. Ponadto nastąpiła fuzja klubów MWD Bałaszycha z Dinamo Moskwa. Oba kluby połączyły się i stworzyły nową drużynę pod nazwą OHK Dinamo.

Pomimo wstępnego ustalenia składu ligi, 26 czerwca 2010 poinformowano, iż klub HK Budiwelnyk Kijów nie wystartuje w sezonie KHL 2010/11. Przyczyną były problemy z halą w Kijowie, w której miały być rozgrywane mecze. Wolne miejsce w lidze zajęła następnie czeska drużyna HC Hradec Králové, której czeska federacja hokejowa pierwotnie nie zezwoliła na udział w KHL. Klub jednak przeniósł swoją siedzibę do słowackiego miasta Poprad, po czym został przyjęty do KHL. W lidze miał występować formalnie jako klub słowacki, pod nazwą HC Lev Poprad, jednak ostatecznie słowacka federacja (SZLH) nie dopuściła do występów klubu Lev w KHL, żądając, aby Lev został przyjęty do Federacji Hokeja Rosyjskiego (FHR) – pomimo faktu, iż generalnie żaden klub rosyjski występujący w KHL nie przynależy do niej. Sytuacja nie została pozytywnie zakończona i w związku z tym do rozgrywek przystąpiły 23 kluby.

Jednocześnie prezydent KHL zasugerował, iż w przyszłości w KHL możliwe jest uczestnictwo drużyn z Włochy (przypuszczalnie z Mediolanu) bądź nawet z Bliskiego Wschodu (Katar, Zjednoczone Emiraty Arabskie).

Puchar Otwarcia

8 września 2010 roku odbył się po raz trzeci w historii Puchar Otwarcia, w którym zmierzyły się drużyny Ak Bars Kazań oraz OHK Dinamo. Spotkanie rozegrano w Tatneft Arena w Kazaniu i zakończyło się zwycięstwem OHK Dinamo 3:1. Pierwszego gola nowego sezonu strzelił zawodnik OHK, Michaił Bałandin w 15 min. 39 sek. meczu.

Mecze z drużynami NHL

W formie prestiżowej zorganizowano dwa towarzyskie mecze pomiędzy klubami występującymi w KHL a drużynami występującymi w północnoamerykańskiej lidze NHL. 4 października 2010 SKA Sankt Petersburg rozegrała spotkanie z Carolina Hurricanes (mecz zakończony wynikiem 5:3 dla Rosjan). 6 października 2010 spotkały się Dinamo Ryga z Phoenix Coyotes (mecz zakończony wynikiem 1:3 dla drużyny amerykańskiej).

Mecz Gwiazd

Weekend wraz z Meczem Gwiazd KHL odbył się w dniach 5–6 lutego 2010 w Sankt Petersburgu. Do rywalizacji przystąpiły dwa zespoły: „Drużyna Jaszyna” skupiająca wybranych graczy z Konferencji Zachód (dowodził nimi Aleksiej Jaszyn) oraz „Drużyna Jagra” (na ich czele stał Czech Jaromír Jágr), do której wybrano graczy z Konferencji Wschód. Współzawodnictwo składało się z rywalizacji umiejętności oraz Meczu Gwiazd.

• Konkursy umiejętności: Drużyna Jaszyna – Drużyna Jágra 4:3:
  • Najszybszy zawodnik: Maksim Afinogienow (1:0)
  • Najdalszy strzał: Janne Niskala (1:1)
  • Slalom z krążkiem (2:1)
  • Celność strzałów: Chris Simon (3:1)
  • Najsilniejszy strzał: Dienis Kulasz (3:2)
  • Konkurs rzutów karnych: Jewgienij Kuźniecow (3:3)
  • Konkurs szybkości drużynowy (4:3)
• Mecz hokejowy: Drużyna Jaszyna – Drużyna Jágra 16:18

Tabela

Legenda: Lp. – miejsce, M – mecze, Z – zwycięstwa, ZD – zwycięstwa po dogrywce, ZK – zwycięstwa po rzutach karnych, PD – porażki po dogrywce, PK – porażki po rzutach karnych, P – porażki, Br – bramki, Bl – bilans bramkowy, Pkt – punkty     = zwycięzcy dywizji,     = awans do fazy play-off

Statystyki indywidualne

Statystyki zaktualizowane po wszystkich 621 meczach rundy zasadniczej.

Zawodnicy z pola łącznie

Obrońcy

Bramkarze

Pozostałe

Rozstawienie

Po zakończeniu sezonu zasadniczego 16 zespołów zapewniło sobie start w fazie play-off. Drużyna Awangard Omsk uzyskała najlepszy wynik punktowy w lidze, zdobywając 118 punktów w 54 spotkaniach – tym samym nagrodzona została Pucharem Kontynentu. Jest to najwyżej rozstawiona drużyna. Kolejne miejsce rozstawione uzupełnili mistrzowie dywizji: Ak Bars Kazań, Łokomotiw Jarosław oraz OHK Dinamo.

Konferencja Wschód

1. Awangard Omsk – mistrz Dywizji Czernyszowa i Konferencji Wschód w sezonie zasadniczym, zdobywca Pucharu Kontynentu oraz 118 punktów
2. Ak Bars Kazań – mistrz Dywizji Charłamowa, 105 punktów
3. Saławat Jułajew Ufa – 109 punktów (38 zwycięstw)
4. Mietałłurg Magnitogorsk – 100 punktów (33 zwycięstwa)
5. Jugra Chanty-Mansyjsk – 87 punktów (28 zwycięstwa)
6. Sibir Nowosybirsk – 83 punkty (28 zwycięstwa)
7. Barys Astana – 77 punktów (24 zwycięstwa)
8. Nieftiechimik Niżniekamsk – 75 punktów (25 zwycięstwa)

Konferencja Zachód

1. Łokomotiw Jarosław – mistrz Dywizji Tarasowa i Konferencji Zachód w sezonie zasadniczym oraz 108 punktów
2. OHK Dinamo – mistrz Dywizji Bobrowa, 96 punktów
3. SKA Sankt Petersburg – 96 punktów (32 zwycięstwa)
4. Atłant Mytiszczi – 91 punktów (32 zwycięstwa)
5. Siewierstal Czerepowiec – 89 punkty (30 zwycięstw)
6. Spartak Moskwa – 82 punkty (26 zwycięstw)
7. Dynamo Ryga – 81 punktów (27 zwycięstw)
8. Dynama Mińsk – 74 punkty (25 zwycięstw)

Schemat play-off

Po zakończeniu sezonu zasadniczego rozpoczęła się walka o mistrzostwo ligi toczona w fazie play-off, która rozgrywana jest w czterech rundach. Drużyna, która zajęła wyższe miejsce w sezonie zasadniczym, ma przywilej roli gospodarza ewentualnego siódmego meczu w rywalizacji. Przy tym zdobywca Pucharu Kontynentalnego (w tym wypadku Awangard Omsk) jest zawsze gospodarzem siódmego meczu. Wszystkie cztery rundy rozgrywane są w formule do czterech zwycięstw według schematu: 2-2-1-1-1, co oznacza, że klub wyżej rozstawiony rozgrywa w roli gospodarza mecze nr 1 i 2 oraz ewentualnie 5 i 7. Niżej rozstawiona drużyna rozgrywa w swojej hali mecz trzeci, czwarty i ewentualnie szósty.

W razie braku rozstrzygnięcia po regulaminowych 60 minutach meczu, rozgrywana jest dogrywka aż do uzyskania w niej zwycięskiego gola. W przeciwieństwie do sezonu zasadniczego, dogrywka trwa 20 minut (w sezonie regularnym 5 minut). Brak rozstrzygnięcia w dogrywce skutkuje zarządzeniem kolejnych 20 minut (druga dogrywka) itd., aż do wyłonienia zwycięzcy meczu. Tym samym w fazie play-off nie obowiązuje rozstrzygnięcie meczu w drodze rzutów karnych (w sezonie zasadniczym rzuty karne zarządza się w razie braku rozstrzygnięcia po 5-minutowej dogrywce).

Faza play-off rozpoczęła się 23 lutego 2011, a zakończyła 16 kwietnia 2011.

Ćwierćfinały konferencji

Wschód

Awangard Omsk – Nieftiechimik 4:3 (1:2d., 1:0d., 2:3, 3:1, 1:4, 3:2, 7:3)
Ak Bars Kazań – Barys Astana 4:0 (1:0, 3:0, 6:1, 4:2)
Saławat Jułajew Ufa – Sibir Nowosybirsk 4:0 (5:2, 3:1, 6:2, 5:0)
Mietałłurg Magnitogorsk – Jugra Chanty-Mansyjsk 4:2 (4:2, 1:2, 3:4, 2:1, 4:3d., 4:1)

Zachód

Łokomotiw Jarosław – Dynama Mińsk 4:3 (7:4, 1:4, 1:4, 4:2, 2:1d., 3:5, 6:1)
OHK Dinamo – Dinamo Ryga 2:4 (1:2d., 8:4, 1:5, 1:2d., 3:1, 1:2d.)
SKA Sankt Petersburg – Spartak Moskwa 4:0 (4:3d., 4:3d., 5:2, 4:3)
Atłant Mytiszczi – Siewierstal Czerepowiec 4:2 (3:2d., 2:5, 1:2, 8:1, 2:1, 1:0)

Półfinały konferencji

Wschód

Awangard Omsk – Mietałłurg Magnitogorsk 3:4 (2:4, 3:4d., 6:3, 3:2d., 4:3d., 1:2, 0:2)
Ak Bars Kazań – Saławat Jułajew Ufa 1:4 (2:3d., 1:3, 1:2d., 4:0, 0:1)

Zachód

Łokomotiw Jarosław – Dinamo Ryga 4:1 (4:2, 3:5, 8:4, 6:2, 5:4d.)
SKA Sankt Petersburg – Atłant Mytiszczi 3:4 (5:3, 1:3, 3:0, 2:1d., 1:3, 1:2, 1:2d.)

Finały konferencji

Wschód

Saławat Jułajew Ufa – Mietałłurg Magnitogorsk 4:3 (4:3, 4:0, 1:2d., 4:2, 3:4, 3:5, 1:0)

Zachód

Łokomotiw Jarosław – Atłant Mytiszczi 2:4 (1:6, 2:3d., 1:3, 4:2, 3:2d., 2:8)

Puchar Gagarina

Saławat Jułajew Ufa – Atłant Mytiszczi 4:1 (2:1d., 3:1, 3:2, 0:4, 3:2)

Statystyki indywidualne

Statystyki zaktualizowane po wszystkich 86 meczach fazy play-off.

Zawodnicy z pola łącznie

Obrońcy

Bramkarze

Pozostałe

Skład triumfatorów

Skład zdobywcy Pucharu Gagarina – drużyny Saławatu Jułajew Ufa – w sezonie 2010/11:

Trofea drużynowe

• Puchar Otwarcia: OHK Dinamo
• Puchar Kontynentu: Awangard Omsk
• Puchar Gagarina: Saławat Jułajew Ufa
• Nagroda Wsiewołoda Bobrowa (dla najskuteczniejszej drużyny w sezonie): Saławat Jułajew Ufa (269 goli w 75 meczach – 210 w sezonie regularnym plus 59 w fazie play-off).

Zawodnicy miesiąca i etapów

Nagrody indywidualne

Podczas uroczystości w dniu 20 maja 2011 wręczono 20 nagród (Nagroda Wsiewołoda Bobrowa oraz indywidualne wyróżnienia):

• Złoty Kij – Najbardziej Wartościowy Gracz (MVP) sezonu regularnego: Aleksandr Radułow (Saławat Jułajew Ufa)
• Mistrz Play-off – Najbardziej Wartościowy Gracz (MVP) fazy play-off: Konstantin Barulin (Atłant Mytiszczi)
• Nagroda dla najskuteczniejszego strzelca sezonu: Czech Roman Červenka (Awangard Omsk) – 31 goli w sezonie zasadniczym.
• Nagroda dla najlepiej punktującego zawodnika (punktacja kanadyjska): Aleksandr Radułow (Saławat Jułajew Ufa) – w sezonie regularnym uzyskał 80 punktów (20 goli i 60 asyst).
• Nagroda dla najlepiej punktującego obrońcy: Czech Karel Rachůnek (Łokomotiw Jarosław) – uzyskał 46 punkty (11 goli i 35 asyst).
• Nagroda „Sekundy” (dla strzelca najszybszego i najpóźniejszego gola w meczu):
  • Aleksandr Radułow (Saławat Jułajew Ufa) – strzelił bramkę w 6. sekundzie meczu Saławat-Jugra Chanty-Mansyjsk 10.10.2010.
  • Andriej Pierwyszyn (Awangard Omsk) – w fazie play-off podczas trzeciej dogrywki meczu uzyskał gola w 109. minucie 11. sekundzie spotkania Awangard Omsk-Mietałłurg Magnitogorsk 15.03.2011.
• Nagroda Walentina Sycza (przyznawana prezesowi, który w sezonie kierował najlepiej klubem): Nikołaj Kuriapow (Saławat Jułajew Ufa).
• Nagroda Andrieja Starowojtowa (Złoty Gwizdek) (dla najlepszego sędziego sezonu): Eduard Odins z Rygi.
• Najbardziej Wartościowy Gracz (MVP) Sezonu (dla zawodnika legitymującego się najlepszym współczynnikiem w klasyfikacji „+,-” po sezonie regularnym): Aleksiej Morozow (Ak Bars Kazań) – uzyskał wynik +27 w 53 meczach.
• Żelazny Człowiek (dla zawodnika, który rozegrał najwięcej spotkań mistrzowskich w ostatnich trzech sezonach): Iwan Tkaczenko (Łokomotiw Jarosław) – 220 rozegranych meczów.
• Najlepsza Trójka (dla najskuteczniejszego tercetu napastników w sezonie regularnym): Matt Ellison, Ryan Vesce, Charles Linglet (Torpedo Niżny Nowogród) – razem zgromadzili 58 goli.
• Najlepszy Trener Sezonu: Czech Miloš Říha (Atłant Mytiszczi).
• Nagroda za Wierność Hokejowi (dla największego weterana hokejowego za jego cenny wkład w sukces drużyny): 41-letni napastnik Siergiej Fiodorow (Mietałłurg Magnitogorsk).
• Nagroda dla najlepszego pierwszoroczniaka sezonu KHL im. Aleksieja Czeriepanowa: Pawieł Zdunow (Mietałłurg Magnitogorsk).
• Dżentelmen na Lodzie (dla jednego obrońcy i jednego napastnika – honorująca graczy, którzy łączą sportową doskonałość z nieskazitelnym zachowaniem): obrońca Witalij Nowopaszyn (Barys Astana, 53 mecze, 5 gole, 13 asysty, +22 punkty i 22 minuty kar) oraz napastnik Siergiej Moziakin (Atłant Mytiszczi, 77 mecze, 35 gole, 47 asysty, +8 punkty i 14 minut kar).
• Najlepszy Bramkarz Sezonu (w wyniku głosowania trenerów): Konstantin Barulin (Atłant Mytiszczi).
• Złoty Kask (przyznawany sześciu zawodnikom wybranym do składu gwiazd sezonu):
  • Erik Ersberg (Saławat Jułajew Ufa) – bramkarz,
  • Kiriłł Kolcow (Saławat Jułajew Ufa) – obrońca,
  • Sandis Ozoliņš (Dinamo Ryga) – obrońca,
  • Aleksandr Radułow (Saławat Jułajew Ufa) – napastnik (po raz drugi z rządu),
  • Igor Grigorienko (Saławat Jułajew Ufa) – napastnik,
  • Siergiej Moziakin (Atłant Mytiszczi) – napastnik (po raz drugi z rządu).
• Nagroda dla najlepszego komentatora TV sezonu: Oleg Mozaliew (KHL-TV) i Andriej Jurtajew (Rossija 2).
• Tytuł najlepszego kanału telewizyjnego: stacja 100-TV (Petersburg).
• Nagroda Dmitrija Ryżkowa (dla najlepszego dziennikarza hokejowego): Pawieł Łysenkow (korespondent gazety Sowietskij Sport).