Kłara Sołonienko
Клара Алексеевна Солоненко
Klara-Lwa-Fajna
czerwonoarmista
Data urodzenia

1928

Data i miejsce śmierci

1944
pod Maniowem

Przebieg służby
Lata służby

1943–1944

Siły zbrojne

Armia Czerwona

Jednostki

Pułk Karaczajewski

Stanowiska

telegrafistka,
sanitariuszka

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa (front wschodni)

Odznaczenia

Kłara Aleksiejewna Sołonienko, ros. Клара Алексеевна Солоненко; także jako Kłara-Lwa-Fajna (ur. 1928, zm. 1944 pod Maniowem) – radziecka żołnierka, uczestniczka II wojny światowej.

Życiorys

Pochodziła z terenu ZSRR. Była córką nauczyciela, Aleksieja Iwanowicza Sołonienki. Uczyła się w szkole w Machaczkale. Należała do komsomołu w Kizlarze. Podczas II wojny światowej nie informując rodziców, w wieku 14 lat, 9 marca 1943 wyruszyła z domu na front. Zgłosiła się do Armii Czerwonej podając nieprawdziwe nazwisko (Klara-Lwa-Fajna) oraz wiek 17 lat. Odbyła kształcenie w szkole saperów-automatyków i została przydzielona do Pułku Karaczejewskiego. Służyła jako telegrafistka, następnie jako sanitariuszka. Została dwa razy ranna. W lipcu 1944 przebywała w Kijowie. Wraz z frontem wschodnim dotarła na tereny polskie. Zginęła trafiona pociskiem przez Niemców w pobliżu wsi Maniów – według różnych źródeł 27 października, 28 października lub 28 grudnia 1944. Została pochowana na cmentarzu w Maniowie. Po zakończeniu wojny jej szczątki zostały przeniesione na cmentarz komunalny w Sanoku i pochowane w mogile nr 70 na terenie kwatery żołnierzy Armii Czerwonej.

Imieniem Kłary Sołonienko nazwano ulicę w rosyjskim mieście Kizlar.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Жизнь в фронтовых письмах. litmir.co. [dostęp 2015-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-25)]. (ros.).
  2. ↑ Лицей гордится выпускниками. kizlicey2.dagschool.com. [dostęp 2015-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-25)]. (ros.).
  3. ↑ Т. Журова: Комсомол был первым везде. mo-kizlyar.ru, 2014-01-08. [dostęp 2015-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-25)]. (ros.).
  4. 1 2 3 4 5 Женщины Великой Отечественной. kizlyar-rayon.ru. [dostęp 2015-09-13]. (ros.).
  5. ↑ Дочери Дагестана. mreadz.com. [dostęp 2015-09-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-25)]. (ros.).
  6. ↑ Informacja OBD Memoriał.
  7. ↑ Marian Struś. Wzruszająca wizyta. „Gazeta Sanocka – Autosan”, s. 4, Nr 33 (162) z 20-30 listopada 1979. Sanocka Fabryka Autobusów.
  8. ↑ Информация о захоронении. повят Санок, м. Санок, ул. Рымановска, коммунальное кладбище. obd-memorial.ru. s. 37. [dostęp 2019-05-13]. (ros.).
  9. ↑ В школах Кизлярского района прошел День памяти юного героя-антифашиста. riadagestan.ru, 2014-02-10. [dostęp 2015-09-13]. (ros.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.