Juliusz Ornatowski
pułkownik
Data i miejsce urodzenia

10 kwietnia 1892
Rawa

Data i miejsce śmierci

12 kwietnia 1965
Poznań

Przebieg służby
Lata służby

1914–1946

Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne

Stanowiska

d-ca łączności
szef sztabu
dyrektor nauk
Szef Łączności

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia

Juliusz Zygmunt Ornatowski (ur. 10 kwietnia 1892 w Rawie, zm. 12 kwietnia 1965 w Poznaniu) – pułkownik dyplomowany łączności Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych.

Życiorys

Urodził się 10 kwietnia 1892 w Rawie w rodzinie Jana i Eleonory z d. Przyłęcka. Absolwent szkoły średniej w Czerniowcach i późniejszy student Uniwersytetu. W 1914 wcielony do armii austro-węgierskiej w której ukończył szkołę oficerską w St. Pölten. Od 19 lutego 1919 żołnierz Wojska Polskiego, który w stopniu porucznika uczestniczy w walkach na froncie wschodnim. Pełnił tam m.in. funkcje: szefa łączności GO Kowel i Frontu Podolskiego, d-cy radiotelegrafistów w 6. Armii, kierownika Referatu Wojsk Łączności MS Wojsk., z-cy Szefa Wojskowej Komisji Łączności Sztabu Głównego (IV Oddziału).

"Za wybitne zasługi, bohaterstwo i osobiste poświęcenie w czasie wyprawy na Kijów, odznaczony został VM nr 5172".

Ukończył w latach 1925–1927 Wyższą Szkołę Wojenną, po niej został mianowany Dyrektorem Nauk i p.o. Komendanta CW Łączności w Zegrzu. W 1929 został Komendantem KRU Nowy Targ. Od 1 czerwca 1931 w stanie spoczynku. Do 1939 pracował w LOPP w Lublinie. Zmobilizowany w kampanii wrześniowej został Szefem Wyszkolenia w Dowództwie Wojsk Łączności MSWojsk., następnie internowany w Rumunii. Przedostał się do Francji i od maja 1940 pracował w Ośrodku Wojsk Łączności. Następnie w Anglii od lipca 1940 do 1942 jako Dyrektor Nauk Centrum Wyszkolenia Łączności. W lutym 1942 przeszedł do Brygady Szkoleniowej, gdzie pełnił funkcje: Szefa Łączności, Szefa Oddziału Organizacyjnego, z-cy Szefa Sztabu.

21 listopada 1946 wrócił do Polski. Po powrocie pracował w spółdzielczości. Zmarł 12 kwietnia 1965 w Poznaniu. Został pochowany na cmentarzu Oliwskim (kwatera 8-4-6).

Żonaty od 1922 z Zofią Osińską, mieli troje dzieci.

Awanse

  • podporucznik – 1915
  • porucznik – 1919
  • kapitan – ?
  • podpułkownik – 1925
  • pułkownik – maj 1945

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Polak (red.) 1991 ↓, s. 111.
  2. ↑ Kazimierz Kopecki. cmentarze-gdanskie.pl. [dostęp 2019-02-07].

Bibliografia

  • Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.