Julius Klengel

Julius Klengel w 1903
Data i miejsce urodzenia

24 września 1859
Lipsk

Pochodzenie

niemieckie

Data i miejsce śmierci

27 października 1933
Lipsk

Instrumenty

wiolonczela, fortepian

Gatunki

muzyka poważna muzyka romantyczna

Zawód

wiolonczelista, kompozytor i pedagog

Julius Klengel (ur. 24 września 1859 w Lipsku, zm. 27 października 1933 tamże) – niemiecki wiolonczelista, kompozytor i pedagog.

Życiorys

Pochodził z umuzykalnionej rodziny. Był uczniem Emila Hegera (wiolonczela) i Salomona Jadassohna (kompozycja). W wieku 15 lat dołączył do lipskiej Orkiestry Gewandhaus, a w latach 1881–1924 został pierwszym wiolonczelistą i solistą tej orkiestry.

Odbywał tournée po Europie jako solista oraz wiolonczelista zespołów kameralnych. W 1887 w Petersburgu dał rosyjską premierę koncertu wiolonczelowego D-dur Haydna. W 1889 wystąpił ponownie w Petersburgu z serią koncertów muzyki kameralnej. Koncertował wtedy z petersburskim kwartetem smyczkowym, którego liderem był skrzypek Leopold Auer, a także z Brodsky Quartet, zespołem założonym w 1884 przez Adolfa Brodskiego, profesora lipskiego konserwatorium oraz Gewandhaus Quartett, założonym w 1808, najstarszym nieprzerwanie aktywnym do dziś kwartetem na świecie.

Klengela uważano za mistrza muzyki kameralnej, znającego na pamięć cały standardowy repertuar kameralistyki. Jego gra spotykała się jednak z krańcowo różnym odbiorem. Z jednej strony krytykowano go za dążność do technicznej poprawności kosztem jakości brzmienia, uważając jego silne, przenikliwe i jasne tony za nieszczególne piękne. Z drugiej – chwalono go za muzykalność jego interpretacji, doskonałe wyczucie stylu i techniczną biegłość, zwłaszcza w sonatach Beethovena i suitach wiolonczelowych Bacha.

W latach 1881–1933 wykładał w lipskim konserwatorium, od 1899 jako profesor. Klengel był również pianistą i często akompaniował swoim uczniom, zawsze grając z pamięci. Wykształcił wielu znanych wiolonczelistów, m.in. Emanuela Feuermanna, Guilherminy Suggii, Grigorija Piatigorskiego oraz Henryka Adamusa i Dezyderiusza Danczowskiego.

Jest autorem wielu utworów na wiolonczelę; skomponował m.in. cztery koncerty, trzy concertina i Hymn na 12 wiolonczeli dedykowany pamięci dyrygenta Arthura Nikischa. Komponował także utwory kameralne.

Wybrane kompozycje

(na podst. International Music Score Library Project)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Julius Klengel. [w:] Cello.org [on-line]. [dostęp 2018-01-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-21)]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 Forbes 2004 ↓.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Julius Klengel. [w:] Naxos. Classical Music [on-line]. [dostęp 2018-01-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-14)]. (ang.).
  4. 1 2 Chodkowski 1995 ↓, s. 446.
  5. 1 2 3 4 Solow 2011 ↓.
  6. 1 2 3 Randel 1996 ↓.
  7. ↑ List of works by Julius Klengel. [w:] IMSLP [on-line]. [dostęp 2018-01-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-14)]. (ang.).

Bibliografia

  • Don Michael Randel: The Harvard Biographical Dictionary of Music. Belknap Press, 1996, s. 452. ISBN 0-674-37299-9. (ang.).
  • Watson Forbes: Klengel, Julius. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. K. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.).
  • Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995, s. 446. ISBN 83-01-11390-1. (pol.).
  • Jeffrey Solow. A Who's Who for Cellists; Julius Klengel. „Strings”. Vol. 16 (No. 4), 11/12 2011. via Questia. (ang.). 

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.