Julie Mehretu (ur. 1970 w Addis Abeba) – amerykańska artystka współczesna.

Życiorys

Urodziła się w 1970 roku w Etiopii. Jej matka była amerykańską nauczycielką, ojciec etiopskim etiopskim wykładowcą akademickim. W 1977 roku rodzina Mehretu emigrowała z Etiopii i zamieszkała w East Lansing, gdzie jej ojciec podjął pracę jako nauczyciel w Michigan State University. Ukończyła szkołę artystyczną Kalamazoo College, studiowała też przez rok w Université Cheikh Anta Diop w Dakarze. Po ukończeniu studiów w 1992 roku przeniosła się do San Francisco, a następnie do Nowego Jorku, gdzie mieszkała przez 3 lata. Po tym okresie podjęła naukę w Rhode Island School of Design.

W 1999 przeprowadziła się do Nowego Jorku. Jej prace pojawiały się na wystawach zbiorowych, m.in. w Museum of Modern Art (wystawa "Greater New York", 2000 r.). W 2001 roku w galerii Project odbyła się jej pierwsza solowa wystawa w Nowym Jorku; obrazy sprzedano jeszcze przed wernisażem za ok. 50-60 tysięcy dolarów każdy.

W kolejnych latach jej prace wystawiano m.in. w Muzeum Brytyjskim (wystawa grupowa "From Picasso to Julie Mehretu", 2010), St Louis Art Museum (wystawa indywidualna, 2005), Deutsche Guggenheim (wystawa indywidualna 2009) i Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku (wystawa indywidualna, 2010).

Od 2000 roku jej partnerką życiową jest artystka Jessica Rankin, z którą wychowuje syna, Cade Eliasa Mehretu-Rankina (ur. 2005).

Nagrody

W 2005 roku otrzymała nagrodę MacArthur Fellowship (nazywaną niekiedy grantem geniuszy).

Twórczość

Mehretu znana jest z malarstwa wielkoformatowego. W swojej twórczości łączy malarstwo z rysunkiem – nakłada na siebie kolejne warstwy przezroczystej farby, a następnie wykonuje w nich rysunki. W pracach umieszcza drobne symbole, np. symbole geometryczne, flagi, znaki architektoniczne itp. W swojej twórczości inspiruje się kaligrafią, komiksem, malarstwem pejzażowym, kartografią, graffiti i barokiem. Do jej prac należą m.in. Konstrukcja empiryczna. Stambuł (305 x 457 cm, 2003 rok), Różowe wniebowstąpienie (2002), Stadiony I (2004), Entropia (przegląd) (2004), The Eye of Ra (431 x 575 cm, 2004 rok).

Przypisy

  1. 1 2 She Can't Be Bought [online], NYMag.com [dostęp 2016-09-03].
  2. Hilarie M. Sheets, Industrial Strength in the Motor City, „The New York Times”, 11 listopada 2007, ISSN 0362-4331 [dostęp 2016-09-03].
  3. 1 2 3 4 Big Art, Big Money [online], The New Yorker [dostęp 2016-09-03].
  4. 1 2 White Cube, Artist | White Cube [online], whitecube.com [dostęp 2016-09-03].
  5. She can't be bought, but you can give her money [online] [dostęp 2016-09-03].
  6. 1 2 3 Uta Grosenick (red.), Art Now Vol 2 Nowy przegląd sztuki współczesnej, 2008, s. 182, ISBN 978-83-89192-48-6.
  7. 1 2 3 Susie Hodge, Przewodnik po sztuce współczesnej, Wydawnictwo Arkady, 2014, s. 172, ISBN 978-83-213-4831-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.