José Antonio Torres Babot (ur. 19 września 1958 w Hawanie) – kubańsko-polski muzyk. Wielokrotnie wyróżniany tytułem najlepszego polskiego perkusisty w plebiscycie magazynu „Jazz Forum”.

Życiorys

Jest piątym z sześciorga dzieci Fernando (1922–1987) i Pilar (1923–1999) Torresów. Jego ojciec był muzykiem, a matka zajmowała się domem. W 1951 rodzina zamieszkała w dzielnicy Antonio Guiteras w Guanabacoa pod Hawaną. Od wczesnych lat dzieciństwa pasjonuje się muzyką. Uczęszczał do klasy perkusji w szkole muzycznej im. Giullermo Tomasa w Guanabacoa, następnie uczył się w średniej szkole muzycznej im. Amadeo Roldana w Hawanie i Escuela Nacional de Arte w dzielnicy Marianao. Był członkiem szkolnego zespołu muzycznego, który prowadził prof. Marcos Valcarcel. W okresie szkoły średniej występował także w zespole Guaican, w którym grał muzykę andyjską. Należał do Związku Pionierów Kubańskich (Unión de Pioneros de Cuba), studenckiej federacji Federación Estudiantil de la Enseñanza Media i Związku Komunistycznej Młodzieży. W okresie szkolnym pracował na plantacji cytrusów. Był także perkusistą w szkolnym zespole reprezentacyjnym Opus 13, z którym wystąpił m.in. na przyjęciu z okazji 50. urodzin Fidela Castro.

Studiował na kierunku muzycznym w Instituto Superior de Arte w Hawanie, jednak porzucił uczelnię po pierwszym semetrze, a we wrześniu 1978 wyleciał do Polski, gdzie w ramach zagranicznego stypendium podjął naukę w Studium Języka Polskiego dla Cudzoziemców w Łodzi, a następnie studia na Akademii Muzycznej we Wrocławiu. W okresie nauki w studium założył zespół, w którym grali także inni Kubańczycy przebywający w Łodzi. Następnie grał w zespołach Pieprz i Terra oraz studenckim zespole grającym standardy jazzowe w stylu latynoskim, w którym to grał na kongach. Jako instrumentalista koncertował i nagrywał utwory m.in. z Johnem Porterem (nagrali album pt. China Disco), Sławomirem Kulpowiczem, Tomaszem Stańką, Zbigniewem Namysłowskim, Wojciechem Karolakiem i Zbigniewem Lewandowskim.

W 1984 został deportowany na Kubę z powodu podjęcia pracy zarobkowej podczas studiów, czego zakazywał kubański regulamin studencki. Z uwagi na narodziny syna mógł wrócić do Polski. W tym okresie dorabiał jako grajek uliczny w Berlinie. Kilka miesięcy później wystąpił na swoim pierwszym w karierze festiwalu Jazz Jamboree oraz został muzykiem orkiestry Alex Band Aleksandra Maliszewskiego. Pod koniec lat 80. nawiązał współpracę z Grzegorzem Ciechowskim, z którym nagrał album pt. Tak! Tak!. Występował także z orkiestrą podczas rejsów zarobkowych. Na początku lat 90. założył z żoną firmę, pod której szyldem prowadził agencję koncertową i organizował imprezy muzyczne, m.in. w 1992 zainicjował projekt edukacyjny „Mała Akademia Jazzu” na Śląsku. Kontynuował także współpracę z polskimi artystami, koncertując m.in. z Marylą Rodowicz, Kayah, Ryszardem Rynkowskim, Ewą Bem, Zbigniewem Preisnerem, Michałem Lorencem i Mietkiem Szcześniakiem oraz zespołami Raz, Dwa, Trzy, De Mono i Maanam. Wyjechał również na kontrakt do Szwajcarii, gdzie grał w zespole cyrkowym.

Telewizyjną rozpoznawalność przyniosło mu występowanie w charakterze kierownika muzycznego w talk-show TVP2 Wieczór z Jagielskim w latach 1999–2003. W 2000 założył z żoną szkołę tańca Torres Salsa Group (w późniejszych latach przemianowaną na Torres Art Studio). W tym samym roku stworzył Salsa Tropical, pierwszą orkiestrę salsową w Polsce, z którą koncertuje po kraju i wydał albumy: Jose Torres Y Salsa Tropical (2001) i Torres Salsa Carnaval (2010). W 2003 zainicjował festiwal Carnaval de Salsa. W 2006 obchodził 20-lecie działalności artystycznej w Polsce, z tej okazji zrealizował z TVP2 program telewizyjny Po prostu salsa i wydał książkę autobiograficzną pt. Salsa na wolności. Został także ambasadorem marki odzieżowej Roy.

Życie prywatne

29 października 1983 w Sosnowcu ożenił się z Izabelą Morawską, a przed ślubem przyjął sakramenty: pierwszej komunii świętej i bierzmowania. Ma dwóch synów: Tomasza (ur. 1984) i Filipa; obaj również są muzykami. Mieszka we Wrocławiu, przez 18 lat żył także w Bytomiu. W marcu 1988 uzyskał polskie obywatelstwo.

Dyskografia

Filmografia

• „Moja Kuba, moja Polska” (2007, film dokumentalny, reżyseria: Maria Zmarz-Koczanowicz)

Przypisy

Bibliografia

• José Torres: Salsa na wolności. Wydawnictwo Dolnośląskie, 2006. ISBN 83-7384-594-1.

Linki zewnętrzne

• Strona domowa