José Fernando Siale Djangany (ur. w czerwcu 1961) – prawnik i pisarz z Gwinei Równikowej.

Jest owocem międzyetnicznego związku (matka wywodzi się z Ndowè, ojciec zaś spośród Bubich). Urodził się w Santa Isabel (dzisiejsze Malabo) w okresie hiszpańskich rządów kolonialnych. Ukończył studia prawnicze we Francji. Związany z krajowym wymiarem sprawiedliwości, był prokuratorem i sędzią w Sądzie Najwyższym Republiki. Doradzał również głowie państwa w zakresie kwestii związanych z prawem.

Znany z wszechstronnej aktywności kulturalnej, od lat dziewięćdziesiątych XX wieku aktywny w środowisku literackim rodzinnego miasta. Opublikował między innymi Cenizas de Kalabó y Termes (2000) Guinea Ecuatorial: Aproximación al pulso liberal. Libertades Fundamentales y Procesos Judiciales (2010), Autorretrato con un infel (2011) i En el lapso de una ternura (2011). Ceniony za żywy styl oraz umiejętne operowanie zaskoczeniem i metaforą.

Pisuje również dla prasy, artykuły jego autorstwa pojawiały się choćby w Debats i El Patio.

Przez krytykę zaliczany, wraz z Maximilianem Nkogo Esono i Juanem Tomásem Ávilą Laurelem do tendencji ludowej w łonie współczesnej literatury Gwinei Równikowej, skupiającej się na codziennym życiu i pisarstwie dostępnym szerokiemu gronu odbiorców. Jego prace znalazły się w Nueva Antología de la literatura de Guinea Ecuatorial (2012), trzeciej edycji kanonicznej antologii literackiej Gwinei Równikowej.

Przypisy

  1. ↑ José Fernando Siale Djangany. edicionescarena.com. [dostęp 2020-10-20]. (hiszp.).
  2. ↑ Siale Djangany, José Fernando. africafundacion.org. [dostęp 2020-10-20]. (hiszp.).
  3. ↑ José Fernando Siale Djangany: En el lapso de una ternura. ojosdepapel.com. [dostęp 2020-10-20]. (hiszp.).
  4. ↑ José Fernando Siale Djangany. casafrica.es. [dostęp 2020-10-20]. (hiszp.).
  5. ↑ José Fernando SIALE DJANGANY (Guinea Ecuatorial, 1961). cervantesvirtual.com. [dostęp 2020-10-20]. (hiszp.).
  6. ↑ Entrevista a Fernando Siale, autor de En el lapso de una ternura. ojosdepapel.com. [dostęp 2020-10-20]. (hiszp.).
  7. ↑ atanga| Nº 11. aecid.es. s. 20. [dostęp 2020-09-21]. (hiszp.).
  8. ↑ 1915 Y OTROS ECOS DE LLUVIA Y DE MAR. diwan.es. [dostęp 2020-10-20]. (hiszp.).
  9. ↑ UNA CRÓNICA DE LOS PRIMEROS MESES DE 2020. birdlikecultura.wordpress.com. [dostęp 2020-10-20]. (hiszp.).
  10. ↑ atanga| Nº 11. aecid.es. s. 22. [dostęp 2020-09-21]. (hiszp.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.