Jorge Torres Nilo
Pełne imię i nazwisko

Jorge Emmanuel Torres Nilo

Data i miejsce urodzenia

16 stycznia 1988
Tijuana

Wzrost

180 cm

Pozycja

obrońca

Kariera juniorska
Lata Klub
2002–2006 Atlas
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
2006–2010 Atlas 90 (5)
2010–2020 Tigres UANL 319 (1)
2021–2023 Toluca 44 (2)
W sumie: 453 (8)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2005  Meksyk U-17 2 (0)
2007–2016  Meksyk U-23 7 (0)
2008–2016  Meksyk 49 (1)
W sumie: 58 (1)
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Złoty Puchar CONCACAF
złoto Stany Zjednoczone 2011
złoto Stany Zjednoczone/Kanada 2015

Jorge Emmanuel „Pechu” Torres Nilo (ur. 16 stycznia 1988 w Tijuanie) – meksykański piłkarz występujący na pozycji lewego obrońcy, reprezentant Meksyku.

Kariera klubowa

Torres Nilo urodził się w Tijuanie, gdzie znaleźli pracę jego rodzice. W wieku dwóch lat przeniósł się jednak razem z nimi do ich rodzinnego miasta – León, w którym spędził większość swojego dzieciństwa. Jako czternastolatek na jednym z juniorskich turniejów został zauważony przez wysłanników zespołu Club Atlas z miasta Guadalajara i zaraz potem przeniósł się do akademii młodzieżowej tego klubu, uchodzącej za czołową w kraju. Do pierwszej drużyny został włączony w wieku osiemnastu lat przez szkoleniowca Daniela Guzmána i w meksykańskiej Primera División zadebiutował 25 stycznia 2006 w wygranym 4:0 spotkaniu z Tecos UAG. Początkowo pełnił jednak rolę rezerwowego i miejsce w pierwszym składzie wywalczył sobie dopiero półtora roku później, za kadencji trenera Rubéna Omara Romano. W 2008 roku zajął z Atlasem drugie miejsce w rozgrywkach kwalifikacyjnych do Copa LibertadoresInterLidze. Premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił natomiast 3 maja tego samego roku w wygranej 2:0 konfrontacji z Cruz Azul, zaś ogółem barwy Atlasu reprezentował przez cztery i pół roku.

Latem 2010 Torres Nilo za sumę 2,5 miliona dolarów przeszedł do klubu Tigres UANL z siedzibą w Monterrey. Tam od razu został kluczowym zawodnikiem linii defensywy i w jesiennym sezonie Apertura 2011 zdobył z ekipą prowadzoną przez Ricardo Ferrettiego pierwszy w swojej karierze tytuł mistrza Meksyku. Wówczas także został wybrany w oficjalnym plebiscycie Meksykańskiego Związku Piłki Nożnej najlepszym bocznym obrońcą rozgrywek. W wiosennym sezonie Clausura 2014 zdobył z Tigres puchar Meksyku – Copa MX, w tym samym roku zajmując także drugie miejsce w krajowym superpucharze – Supercopa MX. W sezonie Apertura 2014 zanotował natomiast wicemistrzostwo kraju, a w 2015 roku dotarł do finału najbardziej prestiżowych rozgrywek południowoamerykańskiego kontynentu – Copa Libertadores. W sezonie Apertura 2015 – wciąż mając niepodważalną pozycję w linii defensywy – zdobył z Tigres swoje drugie mistrzostwo Meksyku, zaś w 2016 roku doszedł do finału Ligi Mistrzów CONCACAF.

W sezonie Apertura 2016, Torres Nilo zdobył trzeci tytuł mistrza Meksyku. W tym samym roku wywalczył także bardziej prestiżowy z meksykańskich superpucharów – Campeón de Campeones.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2005/2006 Club Atlas Meksyk  Liga MX 1 0
2006/2007 Club Atlas Meksyk  Liga MX 14 0
2007/2008 Club Atlas Meksyk  Liga MX 24 1
2008/2009 Club Atlas Meksyk  Liga MX 27 1
2009/2010 Club Atlas Meksyk  Liga MX 24 3
2010/2011 Tigres UANL Meksyk  Liga MX 30 0
2011/2012 Tigres UANL Meksyk  Liga MX 42 0
2012/2013 Tigres UANL Meksyk  Liga MX 34 0
2013/2014 Tigres UANL Meksyk  Liga MX 32 0
2014/2015 Tigres UANL Meksyk  Liga MX 36 0
2015/2016 Tigres UANL Meksyk  Liga MX

Kariera reprezentacyjna

W 2005 roku Torres Nilo został powołany przez szkoleniowca Jesúsa Ramíreza do reprezentacji Meksyku U-17 na Mistrzostwa Ameryki Północnej U-17. Na meksykańskich boiskach był jednym z ważniejszych zawodników swojej drużyny, rozgrywając dwa z trzech spotkań (obydwa w wyjściowym składzie), a jego kadra, pełniąca wówczas rolę gospodarzy, zanotowała wówczas komplet zwycięstw i zajęła pierwsze miejsce w grupie. Dzięki temu zakwalifikowała się na rozgrywane cztery miesiące później Mistrzostwa Świata U-17 w Peru, gdzie zdobyła ostatecznie tytuł młodzieżowych mistrzów świata, lecz sam Torres Nilo nie znalazł się w składzie na juniorski mundial.

W 2007 roku Torres Nilo znalazł się w ogłoszonym przez René Isidoro Garcíę składzie reprezentacji Meksyku U-23 na Igrzyska Panamerykańskie w Rio de Janeiro. Tam miał pewne miejsce w wyjściowej jedenastce; wystąpił w czterech z pięciu możliwych meczów (we wszystkich w pierwszym składzie), nie notując zdobyczy bramkowej. Meksykanie odpadli natomiast z imprezy w półfinale wskutek porażki w serii rzutów karnych z Jamajką (0:0, 4:5 k), zdobywając ostatecznie brązowy medal na męskim turnieju piłkarskim.

W seniorskiej reprezentacji Meksyku Torres Nilo zadebiutował za kadencji szwedzkiego selekcjonera Svena-Görana Erikssona, 24 września 2008 w przegranym 0:1 meczu towarzyskim z Chile. W 2010 roku został powołany przez Javiera Aguirre na Mistrzostwa Świata w RPA, gdzie jednak pozostawał wyłącznie rezerwowym drużyny i ani razu nie pojawił się na boisku, zaś Meksykanie odpadli z mundialu w 1/8 finału po porażce z Argentyną (1:3). Premierowego gola w kadrze narodowej strzelił 28 maja 2011 w zremisowanym 1:1 sparingu z Ekwadorem, a kilka dni później znalazł się w ogłoszonym przez José Manuela de la Torre składzie na Złoty Puchar CONCACAF. Tam rozegrał cztery z sześciu meczów (wszystkie jednak po wejściu z ławki rezerwowych), pozostając wyłącznie alternatywnym zawodnikiem swojej reprezentacji, która triumfowała ostatecznie w tych rozgrywkach po pokonaniu w finale USA (4:2). W 2013 roku wziął udział w Pucharze Konfederacji, podczas którego był z kolei podstawowym graczem zespołu i wystąpił w dwóch z trzech spotkań (w obydwóch w wyjściowej jedenastce), natomiast jego drużyna zanotowała bilans zwycięstwa i dwóch porażek, wobec czego zakończyła swój udział w tym turnieju już w fazie grupowej.

Torres Nilo był również podstawowym zawodnikiem kadry narodowej przez większą część eliminacji do Mistrzostw Świata 2014, kiedy to pod wodzą selekcjonerów José Manuela de la Torre i Víctora Manuela Vuceticha zanotował dziesięć występów, jednak po objęciu sterów zespołu przez Miguela Herrerę stracił miejsce w składzie na rzecz Miguela Layúna i nie został powołany na mundial. W 2015 roku znalazł się w ogłoszonym przez Herrerę składzie na swój kolejny Złoty Puchar CONCACAF, gdzie jednak ponownie był wyłącznie rezerwowym i zanotował jeden występ (po wejściu z ławki) na sześć możliwych. Meksykanie triumfowali wówczas w turnieju, pokonując w finałowej konfrontacji Jamajkę (3:1).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.