Johann Gottfried Walther
Data i miejsce urodzenia

18 września 1684
Erfurt

Pochodzenie

niemieckie

Data i miejsce śmierci

23 marca 1748
Weimar

Gatunki

muzyka poważna, muzyka renesansu

Zawód

kompozytor, organista, teoretyk

Johann Gottfried Walther (ur. 18 września 1684 w Erfurcie, zm. 23 marca 1748 w Weimarze) – niemiecki kompozytor, organista i teoretyk muzyki.

Życiorys

Jego matka była spokrewniona z rodziną Bachów. Uczył się u Johanna Bernharda Bacha oraz Johanna Andreasa Kretschmara. W 1702 roku rozpoczął studia filozoficzne i prawnicze na Uniwersytecie Erfurckim, porzucił je jednak by poświęcić się muzyce. Był organistą w kościele św. Tomasza w Erfurcie, uczył się także muzyki u Johanna Heinricha Buttstetta. W latach 1703–1706 odbył podróż po miastach niemieckich, w Norymberdze był uczniem Wilhelma Hieronymusa Pachelbela. W 1707 roku otrzymał posadę organisty kościoła św. Piotra i Pawła w Weimarze. W 1721 roku został muzykiem orkiestry dworskiej księcia Ernesta Augusta I. Przez całe życie kolekcjonował muzykalia, gromadząc bogatą bibliotekę.

Twórczość

Był autorem wydanego w 1732 roku w Weimarze Musicalisches Lexicon, pierwszego leksykonu muzycznego opublikowanego w języku niemieckim i zarazem pierwszego w historii, w którym oprócz prawie 3 tysięcy haseł rzeczowych zawarte zostały także hasła biograficzne oraz odsyłacze bibliograficzne. W rękopisie pozostał traktat Walthera Praecepta der musicalischen Compositon (1708).

W jego twórczości kompozytorskiej najważniejsze miejsce zajmuje muzyka organowa, w której połączył zdobycze szkoły środkowo- i północnoniemieckiej. Napisał ponad 100 preludiów na organy. Tworzył także dzieła wokalne, z których w całości zachowało się tylko jedno, Kyrie, Christe, Kyrie eleison über Wo Gott zum Haus nicht giebt sein Gunst.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 12. Część biograficzna w–ż. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 2012, s. 65–66. ISBN 978-83-224-0935-0.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 6 Stre–Zyli. New York: Schirmer Books, 2001, s. 3842. ISBN 0-02-865571-0.
  3. 1 2 3 The Harpsichord and Clavichord. An Encyclopedia. edited by Igor Kipnis. New York: Routledge, 2007, s. 510. ISBN 0-415-93765-5.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.