Joanna Senyszyn
Data i miejsce urodzenia

1 lutego 1949
Gdynia

Profesor nauk ekonomicznych
Specjalność: marketing, teoria konsumpcji, teoria potrzeb
Alma Mater

Uniwersytet Gdański

Doktorat

1975 – nauki ekonomiczne
Uniwersytet Gdański

Habilitacja

1992 – nauki ekonomiczne
Uniwersytet Gdański

Profesura

16 grudnia 1996

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Gdański

Wydział

Zarządzania

Stanowisko

profesor zwyczajny

Dziekan
Okres spraw.

1996–2002

Odznaczenia

Joanna Senyszyn z domu Raulin (ur. 1 lutego 1949 w Gdyni) – polska ekonomistka, nauczycielka akademicka, działaczka polityczna i społeczna, publicystka.

Profesor nauk ekonomicznych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Gdańskiego, w latach 1996–2002 dziekan Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego, w latach 1994–1995 rektor Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu w Gdyni. Posłanka na Sejm IV, V, VI i IX kadencji (2001–2009, 2019–2023), deputowana do Parlamentu Europejskiego VII kadencji (2009–2014).

Życiorys

Wykształcenie, działalność naukowa i publicystyczna

Absolwentka III Liceum Ogólnokształcącego im. Marynarki Wojennej RP w Gdyni. W 1972 ukończyła studia z zakresu międzynarodowych stosunków ekonomicznych na Uniwersytecie Gdańskim. W 1975 uzyskała stopień doktora na Wydziale Ekonomiki Produkcji UG, w 1992 habilitowała się na podstawie rozprawy pod tytułem Konsumpcja żywności w świetle potrzeb i uwarunkowań. W 1996 otrzymała tytuł profesora nauk ekonomicznych.

Po studiach została asystentką na macierzystej uczelni, na UG doszła do stanowiska profesora zwyczajnego. W latach 1994–1995 była pierwszym rektorem Wyższej Szkoły Administracji i Biznesu w Gdyni. W latach 1996–2002 przez dwie kadencje pełniła funkcję dziekana Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego. Następnie objęła stanowisko kierownika Katedry Badań Rynku na Wydziale Nauk Społecznych UG.

Jest autorką i współautorką około stu pięćdziesięciu publikacji z zakresu marketingu, poziomu życia i konsumpcji. Wypromowała sześciuset magistrów i sześciu doktorów. W 2019 zakończyła pracę akademicką.

Otrzymała stałą rubrykę w antyklerykalnym tygodniku „Fakty i Mity” pt. „Katedra Profesor Joanny S.”; jej teksty ukazywały się także w antyklerykalnym tygodniku „Nie” oraz lewicowych czasopismach „Przegląd” i „Trybuna”. W 2020 podjęła współpracę z tygodnikiem „Fakty po Mitach”.

Działalność polityczna

W latach 1975–1990 należała do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1980 wstąpiła do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, opuściła go w 1995. W latach 1998–2001 była radną sejmiku pomorskiego I kadencji z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

W wyborach parlamentarnych w 2001 dostała się do Sejmu z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej – Unii Pracy. Bezskutecznie kandydowała w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004. Od czerwca 2005 do czerwca 2008 pełniła funkcję wiceprzewodniczącej SLD. W wyborach parlamentarnych w 2005 skutecznie ubiegała się o reelekcję w wyborach krajowych. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci została posłanką, kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci i otrzymując 25 193 głosy. Pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Polsko-Tajwańskiego Zespołu Parlamentarnego. Posiadała honorowe członkostwo w partii Racja Polskiej Lewicy.

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 uzyskała mandat eurodeputowanej. W Parlamencie Europejskim dołączyła do frakcji Postępowego Sojuszu Socjalistów i Demokratów. Została także wybrana wiceprzewodniczącą komisji na rzecz przestrzegania świeckiej polityki i rozdziału kościoła od państwa w krajach Unii Europejskiej. W grudniu 2011 bez powodzenia ubiegała się o przewodnictwo w SLD, została wówczas ponownie wiceprzewodniczącą partii; była nią do stycznia 2016.

W wyborach w 2014 bezskutecznie ubiegała się o europarlamentarną reelekcję. W 2015 kandydowała natomiast bez powodzenia do Sejmu jako liderka gdańskiej listy wyborczej Zjednoczonej Lewicy. W wyborach samorządowych w 2018 kandydowała bezskutecznie do sejmiku pomorskiego z listy koalicji SLD Lewica Razem.

W wyborach w 2019 wystartowała ponownie z listy SLD do Sejmu w okręgu gdyńskim, uzyskując 36 405 głosów i zdobywając mandat posła IX kadencji. Została członkinią sejmowej Komisji Kultury i Środków Przekazu, wiceprzewodniczącą Parlamentarnego Zespołu ds. Równouprawnienia Społeczności LGBT+ oraz Parlamentarnego Zespołu Praw Kobiet, współprzewodniczącą Parlamentarnego Zespołu Świeckie Państwo, a także członkinią Parlamentarnej Grupy Kobiet. W grudniu 2021 odeszła z klubu parlamentarnego Lewicy, współtworząc Koło Parlamentarne Polskiej Partii Socjalistycznej. Odeszła również z powstałej na bazie SLD Nowej Lewicy, przystępując do PPS, została wiceprzewodniczącą Rady Naczelnej PPS. Została odwołana z tej funkcji w marcu 2023. W 2022 współtworzyła Stowarzyszenie Lewicy Demokratycznej. W styczniu 2023 została przewodniczącą KP PPS, które w następnym miesiącu zostało przekształcone w Koło Parlamentarne Lewicy Demokratycznej. W sierpniu 2023 zrezygnowała z członkostwa w PPS. Ogłosiła zamiar kandydowania w wyborach w 2023 do Senatu w jednym z okręgów warszawskich; nie została jednak zarejestrowana z uwagi na niewystarczającą liczbę podpisów poparcia pod jej kandydaturą.

Działalność społeczna i medialna

Działaczka Towarzystwa Opieki nad Zwierzętami. Przez dwie kadencje zasiadała w Krajowej Komisji Etycznej ds. Doświadczeń na Zwierzętach przy Komitecie Badań Naukowych.

W 2011 założyła i została prezeską Stowarzyszenia „Polka Potrafi”. W 2013 założyła Fundację prof. Joanny Senyszyn.

W 2010 wraz z mężem Bolesławem Senyszynem wystąpiła w programie telewizyjnym On i ona. W 2012 zdubbingowała drugoplanową postać w jednym z odcinków polskojęzycznej wersji serialu Fineasz i Ferb. Na przestrzeni lat występowała w Teatrze „Groteska” w Krakowie w Reality Shopka Show, corocznym satyrycznym spektaklu z udziałem polityków.

Poglądy

Określa się jako feministka, sojuszniczka osób LGBT+, ateistka i osoba antyklerykalna.

Uważa, że kobiety powinny dążyć do uzyskania niezależności, przede wszystkim w sferze ekonomicznej. W 2013 stwierdziła, że kobieta zależna finansowo od męża i rodziny nie może układać swojego życia tak, jak by chciała.

W 2016 powiedziała, że „kobieta ma prawo sama decydować o aborcji, ale przede wszystkim powinna być wyedukowana seksualnie, dzięki czemu częściej będzie zachodzić w planowane ciąże i mieć dostęp do taniej antykoncepcji. Takie zmiany mogłyby sprawić, że liczba aborcji w kraju zmniejszy się z obecnych 100 tys. do ok. 30 tys. rocznie. (…) Ponieważ wiadomo, że do 3. miesiąca ciąży płód nie ma zdolności do samodzielnego przetrwania poza organizmem matki, w związku z czym w większości cywilizowanych krajów do tego momentu można dokonywać aborcji”. Wyraziła uznanie za odwagę dla Natalii Przybysz, która publicznie opowiedziała o swojej aborcji.

Opowiada się za równouprawnieniem osób LGBT+.

Życie prywatne

Jest córką Danuty i Ryszarda.

Jej mężem jest adwokat, a wcześniej sędzia, Bolesław Senyszyn. Jest bezdzietna.

Publikacje

Monografie
  • Konsumpcja żywności w świetle potrzeb i uwarunkowań (Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 1992).
  • Elementy teorii konsumpcji (wraz z Marianną Daszkowską; Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 1994).
  • Potrzeby konsumpcyjne: wstęp do ekonomicznej teorii potrzeb (Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 1995).
Redakcja prac zbiorowych
  • Równouprawnienie kobiet (Wydawnictwo Akademii Morskiej, 2011).
  • Prawa zwierząt (Stowarzyszenie „Polka Potrafi”, 2014).
  • Zdeptana tęcza: o dyskryminacji społeczności LGBT+ (Stowarzyszenie „Polka Potrafi”, 2019).

Odznaczenia i wyróżnienia

Została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1994) oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

W 2006 i 2009 wyróżniona „Lustrem Szkła Kontaktowego”, nagrodą widzów programu TVN24 Szkło kontaktowe. W 2018 otrzymała od Koalicji Ateistycznej tytuł „Ateisty Roku”.

Przypisy

  1. Magia najlepszych liceów. rp.pl, 12 stycznia 2011. [dostęp 2022-01-11].
  2. 1 2 3 Prof. dr hab. Joanna Senyszyn, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2019-09-23].
  3. 1 2 Joanna Senyszyn. gazetapodatnika.pl, 10 grudnia 2007. [dostęp 2014-05-19].
  4. 1 2 Małgorzata I. Niemczyńska: Joanna Senyszyn: Zabrałam się do książki. Będzie inteligentna, dowcipna, interesująca, czyli taka jak ja!. wyborcza.pl, 9 kwietnia 2018. [dostęp 2019-09-24].
  5. Prof. Joanna Senyszyn kończy aktywność zawodową – podziękowanie. Wydział Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego, 17 czerwca 2019. [dostęp 2020-12-08].
  6. Ostatni wykład prof. Joanny Senyszyn. Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego, 17 maja 2019. [dostęp 2020-12-08].
  7. Byli dziennikarze „Faktów i Mitów” tworzą tygodnik „Fakty po Mitach”. press.pl, 11 września 2020. [dostęp 2020-09-11].
  8. Nota biograficzna na stronie SLD. [dostęp 2015-10-25].
  9. Współpraca międzynarodowa Sejmu. Grupy bilateralne. Polsko-Tajwański Zespół Parlamentarny (VI kadencja). sejm.gov.pl. [dostęp 2014-05-19].
  10. Wywiad z naszym Przewodniczącym R. Dąbrowskim dla Onet.pl. racjapolskiejlewicy.org, 13 lipca 2011. [dostęp 2014-05-19].
  11. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2015-10-25].
  12. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2019-10-14].
  13. Senyszyn będzie walczyć o świecką politykę w Europie. wp.pl, 12 listopada 2009. [dostęp 2014-05-19].
  14. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2015-10-25].
  15. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-25].
  16. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2019-05-09].
  17. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].
  18. 1 2 Strona sejmowa posła IX kadencji. [dostęp 2019-12-19].
  19. Jakub Chełmiński: LGBT, bezpieczeństwo pieszych i nordic walking – sprawdzamy, czym chcą się zajmować posłowie w nowym Sejmie. wyborcza.pl, 24 listopada 2019. [dostęp 2019-12-19].
  20. Pięcioro parlamentarzystów odchodzi z Lewicy i tworzy koło PPS. gazetaprawna.pl, 14 grudnia 2021. [dostęp 2021-12-14].
  21. Morawska-Stanecka, Konieczny, Kwiatkowski, Senyszyn i Rozenek odchodzą z Lewicy i tworzą koło PPS. wnp.pl, 14 grudnia 2021. [dostęp 2021-12-14].
  22. Organy statutowe i komitety. ppspl.eu. [dostęp 2022-04-03].
  23. Sebastian Przybył: Powstało Stowarzyszenie Lewicy Demokratycznej. Nazwa i skrót budzą kontrowersje. interia.pl, 3 czerwca 2022. [dostęp 2022-06-16].
  24. Piotr Śmiłowicz: Zmiany na czele koła parlamentarnego PPS. Senyszyn z nową funkcją. pap.pl, 12 stycznia 2023. [dostęp 2023-01-14].
  25. Powstało nowe Koło Lewicy Demokratycznej. wnp.pl, 6 lutego 2023. [dostęp 2023-02-06].
  26. Komunikat z posiedzenia PRN PPS ws. rezygnacji Joanny Senyszyn. ppspl.eu, 23 sierpnia 2023. [dostęp 2023-08-24].
  27. Marcin Kozłowski: Joanna Senyszyn nie wystartuje w wyborach. PKW odmówiła rejestracji. gazeta.pl, 8 września 2023. [dostęp 2023-09-09].
  28. Ryszarda Wojciechowska, Przez brak podpisów Joanna Senyszyn nie wystartuje jednak do Senatu? [online], zawszepomorze.pl, 8 września 2023 [dostęp 2023-09-09].
  29. Stowarzyszenia „Polka Potrafi”. rejestr.io. [dostęp 2023-11-17].
  30. Polka potrafi. senyszyn.eu. [dostęp 2019-12-19].
  31. Fundacja prof. Joanny Senyszyn (KRS: 0000465298). Krajowy Rejestr Sądowy. [dostęp 2023-11-17].
  32. Dorota Karaś: Joanna Senyszyn już nie skrzeczy. Podkłada głos w kreskówce Disneya!. wyborcza.pl, 15 grudnia 2012. [dostęp 2019-12-01].
  33. Renata Radłowska. Kraków. Reality Shopka Show w Grotesce. „Gazeta Wyborcza”. Kraków, 5 stycznia 2008. [dostęp 2020-12-27].
  34. Biedroń śpiewa o uczuciu do Hofmana, Senyszyn chce palić Senyszyn – 14. Reality Szopka Szoł. wprost.pl, 14 lutego 2014. [dostęp 2020-12-27].
  35. Politycy i przyjaciele w 15. Reality Shopka Show na scenie Teatru Groteska w Krakowie. onet.pl, 1 lutego 2015. [dostęp 2020-12-27].
  36. „Podsłuchani są wśród nas, nagrywani już nie raz”. Politycy na scenie. tvn24.pl, 1 lutego 2015. [dostęp 2020-12-27].
  37. 1 2 Joanna Senyszyn walczy z dyskryminacją kobiet przy montażu mebli. wyborcza.pl, 10 marca 2005. [dostęp 2019-12-19].
  38. Mam przycisk do zatrzymywania czasu. Nie widać?. gazeta.pl. [dostęp 2019-12-19].
  39. Maciej Sandecki: Ateistka Joanna Senyszyn: w święta świętuję, nie sprzątam i nie gotuję. wyborcza.pl, 25 grudnia 2016. [dostęp 2019-09-24].
  40. Prof. Joanna Senyszyn w 20m2 Łukasza. youtube.com, 9 lutego 2013. [dostęp 2019-12-19].
  41. Terlikowski szokuje. „Traktuje kobiety jak inkubatory”. fakt.pl, 31 marca 2016. [dostęp 2019-12-19].
  42. Senyszyn: Natalia Przybysz dokonała rzeczy wspaniałej!. telewizjarepublika.pl, 27 października 2016. [dostęp 2019-12-19].
  43. Senyszyn o homomałżeństwach w PE. queer.pl, 8 września 2010. [dostęp 2019-12-19].
  44. Dane osoby z wykazu osób publicznych. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2014-05-19].
  45. Tomasz Słomczyński: Bolesław Senyszyn: Skazywałem na śmierć. I nigdy tego nie żałowałem. dziennikbaltycki.pl, 9 kwietnia 2015. [dostęp 2019-12-30].
  46. Senyszyn pokazała męża w TV!. fakt.pl, 14 maja 2014. [dostęp 2014-05-19].
  47. Dlaczego Joanna Senyszyn nie ma dzieci? Prawda wyszła na jaw. se.pl, 1 lutego 2020. [dostęp 2021-06-18].
  48. M.P. z 1994 r. nr 61, poz. 537.
  49. Sylwetka kandydata: Joanna Senyszyn. rp.pl, 18 kwietnia 2014. [dostęp 2020-05-24].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.