Joanis Kapodistrias (gr. Ιωάννης Καποδίστριας, ur. 11 lutego 1776 na Korfu, zm. 9 października 1831 w Nafplio) – pierwszy gubernator niepodległej Grecji. Został wybrany przez Zgromadzenie Narodowe w Trizinie w 1827, gdy granice Grecji nie były jeszcze ustalone, a swoim talentem dyplomatycznym i szerokimi znajomościami przyczynił się do wyznaczenia możliwe szerokich granic przyszłego państwa. W czasie swoich krótkich rządów przeprowadził szereg reform zrujnowanego działaniami wojennymi państwa.

Przekonany, że społeczeństwo greckie nie dojrzało do udziału we władzy, wychowany w tradycji carskiej Rosji (służył tam m.in. jako minister spraw zagranicznych), wprowadził w Grecji rządy autorytarne, czym naraził się greckim elitom, do których zresztą sam nie krył niechęci. Zginął, wychodząc z kościoła w Nafplio, zastrzelony w akcie wendety przez członków klanu Mawromichalisów, gdy za odmowę płacenia podatków aresztował ich przywódcę, wsławionego w walkach powstańczych Petro-Beja.

W 1818 odznaczony Orderem Orła Białego.

Bibliografia

• J. Bonarek et al. Historia Grecji, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03819-0.
• Richard Clogg, Historia Grecji nowożytnej, tł. Włodzimierz Gałąska, wyd. Książka i Wiedza, Warszawa 2006, ISBN 83-05-13465-2.

Przypisy