Joachim Albrecht
książę pruski
Dane biograficzne
Dynastia

Hohenzollernowie

Data i miejsce urodzenia

27 września 1876
Hanower

Data i miejsce śmierci

24 października 1939
Berlin

Ojciec

Albrecht Hohenzollern

Matka

Maria z Saksonii na Altenburgu

Żona

Maria Blich-Sulzer
(1919)
Kornelia Karolina Stockhammer (1920-1936)

Wilhelm Friedrich Karl Ernst Joachim Albrecht Hohenzollern (ur. 27 września 1876 w Hanowerze, zm. 24 października 1939 w Berlinie, pochowany w Kamieńcu Ząbkowickim) – książę pruski (Prinz von Preußen) z dynastii Hohenzollernów, muzyk, kompozytor.

Życiorys

Urodził się w 1876 w Hanowerze jako drugi syn księcia pruskiego Albrechta Hohenzollerna młodszego, posiadacza wielu dóbr na terenie Dolnego Śląska (w tym pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim) i późniejszego regenta księstwa Brunszwiku oraz jego żony Marii z Saksonii na Altenburgu.

W młodości chętnie bywał w uzdrowisku w Polanicy-Zdroju. Świeży właściciel uzdrowiska Georg Haase dostrzegł w tym szansę na udaną promocję miejscowości. W 1906, odkryte dwa lata wcześniej najbardziej wydajne polanickie źródło wody mineralnej otrzymało imię „Prinz Joachim Albrecht Quelle” (źródło księcia Joachima Albrechta), być może na 30. urodziny księcia przypadające 27 września 1906. Wkrótce jednak związek Joachima Albrechta z Polanicą mocno się rozluźnił, nazwę po kilku latach zmieniono na „Der grosse Sprudel” (Wielka Pieniawa), którą nosi do dzisiaj. Jednak przez wiele jeszcze lat polanickie źródła reklamowano jako Prinzensprudel („książęce”).

Wkrótce książę zasłynął z tego, że 6 marca 1920 w reprezentacyjnym Hotelu Adlon przy Pariser Platz w Berlinie sprowokował napaść na oficerów francuskiej misji wojskowej, kiedy ci nie wstali podczas hymnu niemieckiego „Deutschland, Deutschland über alles”, granego tam tradycyjnie o 2300. Aresztowano go wówczas i osądzono. Dla jednych jako „Jochimke” stał się bohaterem wykpiwających to „restauracyjne męstwo” piosenek (m.in. Kurta Tucholsky’ego), dla innych bohaterem piosenek nacjonalistycznych.

Od wczesnych lat młodości interesował się muzyką, zostając później znanym w Berlinie muzykiem i kompozytorem. W 1913 skomponował symfonię pt. Wyspa zmarłych, której wyobrażenie znajdowało się na jednym z obrazów zdobiących kamieniecki pałac, w którym mieszkał książę.

Był dwukrotnie żonaty. Pierwszą jego wybranką była Marie Blich-Sulzer, z którą wziął ślub 3 września 1919 w austriackim Bad Ischl. Jednak związek ten nie został zaakceptowany przez niemiecką rodzinę panującą, dlatego Joachim Albrecht rozstał się ze swoją żoną. Rok później, 9 października 1920 wziął kolejny ślub w Wiedniu z Kornelią Karoliną Stockhammer. To bezdzietne małżeństwo zostało zakończone rozwodem w 1936.

Zmarł w 1939 i został pochowany w parkowym mauzoleum Hohenzollernów w Kamieńcu Ząbkowickim.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Henryk Grzybowski, hasło Książęta pruscy na Ziemi Kłodzkiej, w: Popularna encyklopedia Ziemi Kłodzkiej, t. II (K-M), s. 163–165, Kłodzkie Towarzystwo Oświatowe, Kłodzko-Nowa Ruda 2009. ISBN 83-88842-95-1.
  2. 1 2 3 4 Marek Gaworski, Pałac w Kamieńcu Ząbkowickim. Architektura i właściciele, Strzelce Opolskie 2009, s. 106.
  3. 1 2 3 4 Henryk Grzybowski, Książęce „ślady” w nazwach polanickich zdrojów, w: Polanica Zdrój wczoraj i dziś, tom I, s. 407–412; red. H. Grzybowski, G. Wenzel, Nowa Ruda-Polanica Zdrój 2006. ISBN 83-88842-95-1.
  4. ↑ Joachim Albrecht Prinz von Preußen. [w:] „Akten der Reichskanzlei. Weimarer Republik” online [on-line]. Das Bundesarchiv. [dostęp 2018-01-08]. (niem.).

Bibliografia

  • Henryk Grzybowski, hasło Książęta pruscy na Ziemi Kłodzkiej, w: Popularna encyklopedia Ziemi Kłodzkiej, t. II, s. 163–165, Kłodzkie Towarzystwo Oświatowe, Kłodzko-Nowa Ruda 2009, ISBN 978-83-60478-90-5.
  • Henryk Grzybowski, Książęce „ślady” w nazwach polanickich zdrojów, w: Polanica Zdrój wczoraj i dziś, tom I, s. 407–412; red. Henryk Grzybowski, Georg Wenzel, Wydawnictwo „Maria”-Towarzystwo Miłośników Polanicy, Nowa Ruda-Polanica Zdrój 2006, ISBN 83-88842-95-1.
  • Marek Gaworski, Pałac w Kamieńcu Ząbkowickim: architektura i właściciele, Strzelce Opolskie: Wydawnictwo Matiang, 2009, ISBN 978-83-926883-5-8, OCLC 751145728.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.