Styl klasyczny

W wieku 3 lat zaczął jeździć na nartach, a 7 lat później zaczął uprawiać skoki narciarskie. Pierwszy skok na skoczni normalnej oddał w wieku 13 lat, a na skoczni dużej 2 lata później.

W zawodach Pucharu Świata w skokach narciarskich zadebiutował 8 lutego 1985 w Sapporo, zajmując 26. miejsce. W całej karierze wziął udział w 14 konkursach indywidualnych tego cyklu (w tym 9 rozgrywanych w Sapporo), ani razu nie zdobywając punktów, mimo że kilkukrotnie zajmował miejsca w czołowej „trzydziestce” zawodów (w okresie tym przyznawano je jednak tylko 15 najlepszym zawodnikom).

W 1987 wystartował w zimowej uniwersjadzie w Szczyrbskim Jeziorze, zajmując indywidualnie 17. (skocznia duża) i 23. (obiekt normalny) pozycję, a w rywalizacji drużynowej plasując się na 6. miejscu.

Przez większą część kariery skakał stylem klasycznym. Stosując ten styl po raz ostatni wystąpił w Pucharze Świata w grudniu 1988, zajmując w Sapporo 53. miejsce. W kolejnych latach w zawodach międzynarodowych rozgrywanych w Japonii zajmował z reguły odległe pozycje i nie brał udziału w konkursach wyższej rangi.

Styl „V”

Latem 1991, chcąc zakwalifikować się na Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1992, postanowił wypróbować nowe możliwości, które mogłyby mu w tym pomóc – wspólnie z innym, młodszym skoczkiem narciarskim, z którym wówczas wspólnie trenował, przygotował modele nart w skali 1:8 i poddał je testom w tunelu aerodynamicznym na Uniwersytecie Tokijskim, próbując znaleźć optymalny ich układ, jaki powinny przybrać w locie. Na podstawie uzyskanych wyników, które jednoznacznie wykazały, iż styl „V” jest znacznie bardziej efektywny od stylu klasycznego, jako jeden z pierwszych Japończyków, zaczął go stosować w swoich skokach (wkrótce później z efektów jego badań zaczęła korzystać cała reprezentacja Japonii).

W pierwszym starcie międzynarodowym po zmianie stylu uzyskał najlepsze w karierze wyniki w zawodach najwyższej rangi – 14 grudnia 1991 w Sapporo był 19., a dzień później 16. (w obu konkursach był w grupie 4 najlepszych Japończyków).

W lutym 1992 wystartował w zimowych igrzyskach olimpijskich rozgrywanych w Albertville, plasując się indywidualnie na 25. (skocznia duża) i 28. miejscu (obiekt normalny), a drużynowo zajmując 4. pozycję.

Po igrzyskach, w marcu 1992, wziął udział w jedynych w swojej karierze konkursach PŚ poza Japonią – w Trondheim był 31., w Oslo 21., w Harrachovie (gdzie konkurs tego cyklu był jednocześnie mistrzostwami świata w lotach narciarskich) 35., a w Planicy 8. w konkursie drużynowym i 39. indywidualnie. Jednocześnie start indywidualny w Planicy był jego ostatnim w zawodach tego cyklu.

W kolejnych 2 latach występował bez sukcesów w zawodach międzynarodowej niższej rangi rozgrywanych w Japonii, po raz ostatni startując 16 stycznia 1994 w Pucharze Kontynentalnym w Sapporo, gdzie był 24. W lutym 1994 oddał ostatni skok w życiu, po czym zakończył swoją karierę zawodniczą.

Indywidualnie

Drużynowo

Indywidualnie

Indywidualnie

Drużynowo

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Do sezonu 1992/1993 obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.