Jeziora Ounianga – grupa jezior w regionie Bourkou-Ennedi-Tibesti w północnym Czadzie. Jeziora mają podłużny kształt i są rozciągnięte w kierunku północ-południe, co spowodowane jest działalnością pasatów. Jeziora są pozostałością dużo większego jeziora, które wypełniało Kotlinę Czadu w czasach, gdy na Saharze panował wilgotniejszy klimat (ok. 10 000 do 1500 lat p.n.e.). Obecnie zespół jezior Ounianga obejmuje piętnaście jezior o łącznej powierzchni 20 km². Jeziora podzielone są na dwie grupy, oddalone od siebie o ok. 40 km:

• Ounianga Kebir z jeziorami: Yoa, Uma, Mioji, Forodom, Katam
• Ounianga Serir z jeziorami: Melekoui, Dirke, Ardiou, Teli, Abrome, Hogou, Diara, Tarem, Tibichei i Bokou.

W 2012 roku jeziora Ounianga zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Hydrogeologia

Jeziora tworzą system hydrologiczny niespotykany na innych pustyniach świata. Pasaty przenoszą piasek do kotliny, tworząc piętnaście pooddzielanych wydmami jezior. Są one zasilane wodą podziemną z warstwy wodonośnej, powstałej w piaskowcowych skałach w czasie wilgotnych tysiącleci.

Zwykle, kiedy powierzchnia jeziora bezodpływowego wystawiona jest na działanie suchego otoczenia, woda w jeziorze nasyca się solą w wyniku wysokiego parowania. Ponieważ słodkowodne jeziora pokryte są trzciną, parowanie z nich jest zmniejszone. Trzcina nie rośnie jednak na powierzchni słonego jeziora Teli, skutkiem czego występuje tam duże parowanie i poziom jeziora obniża się. Woda z sąsiednich jezior przedostaje się do Teli przez przepuszczalne wydmy.

Galeria

• Jezioro Yoa
• Jezioro Yoa
• Jezioro Katam

Przypisy