Jerzy Wojtowicz (ur. 24 października 1924 w Rumoce, zm. 7 kwietnia 1996 w Toruniu) – polski historyk gospodarki, społeczeństwa i kultury.

Życiorys

Urodził się w Rumoce, wsi leżącej w powiecie mławskim na Mazowszu. Od 1940 roku działał w konspiracji, w Batalionach Chłopskich (pseudonim „Pogodny”). Za swą działalność konspiracyjną otrzymał Krzyż Partyzancki, Krzyż Walecznych oraz Krzyż Armii Krajowej. Po wojnie przez krótki czas był nauczycielem w szkole wiejskiej w Dąbrowie koło Mławy. Następnie podjął studia dziennikarskie w Warszawie, wkrótce jednak zrezygnował z nich. W 1951 r. ukończył studia historyczne na UMK, gdzie przeszedł kolejno wszystkie szczeble kariery naukowej od stanowiska zastępcy asystenta aż do tytułu profesora zwyczajnego, uzyskanego w 1979 roku. Jego zainteresowania badawcze koncentrowały się głównie wokół Oświecenia w Europie. Członek Societas Jablonoviana przy Uniwersytecie w Lipsku od 1978. Zmarł 7 kwietnia 1996 roku.

Odznaczenia

• Złoty Krzyż Zasługi
• Srebrny Krzyż Zasługi
• Krzyż Partyzancki
• Krzyż Walecznych
• Krzyż Armii Krajowej
• Medal 40-lecia Polski Ludowej
• Medal Komisji Edukacji Narodowej
• Odznaka Grunwaldzka

Przypisy

Bibliografia

• JerzyJ. Dygdała JerzyJ., KazimierzK. Maliszewski KazimierzK., Jerzy Wojtowicz (24 X 1924 - 7 IV 1996), „Kwartalnik Historyczny”, 103, 3, Instytut Historii PAN, 1996, s. 163–165, ISSN 0023-5903 .