Wykształcenie i działalność zawodowa

Syn Tadeusza i Reginy. W 1968 ukończył studia w Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. W latach 1970–1977 był lekarzem klubowym w Baildonie Katowice, pracował też w Wojewódzkiej Przychodni Sportowo-Lekarskiej w Katowicach. Od 1972 pracował w Wojewódzkim Szpitalu Chirurgii Urazowej w Piekarach Śląskich, od 1985 na stanowisku ordynatora Oddziału II. W ramach szpitala prowadził od 1995 Regionalny Ośrodek Chirurgii Kolana i Artroskopii. W 1974 uzyskał specjalizację z medycyny sportowej, w 1975 specjalizację z ortopedii i traumatologii. W 1979 obronił na Wydziale Lekarskim ŚAM pracę doktorską Sposób postępowania chirurgicznego w przypadku uszkodzenia łękotki i jego wpływ na dalsze losy stawu kolanowego u sportowców wyczynowych. 29 marca 2004 uzyskał na ŚAM stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy zatytułowanej Artroskopia w diagnostyce i leczeniu uszkodzeń urazowych oraz schorzeń stawu kolanowego. 12 maja 2011 nadano mu tytuł profesora w zakresie nauk medycznych. Był wybitnym specjalistą w dziedzinie artroskopii kolana.

Był redaktorem naczelnym dwujęzycznego kwartalnika „Chirurgia Kolana, Artroskopia, Traumatologia Sportowa” (od 2004).

Od 1968 należał do Polskiego Towarzystwa Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego, był członkiem jego komisji rewizyjnej (od 2002), od 1974 był członkiem Polskiego Towarzystwa Medycyny Sportowej, od 1996 członkiem jego zarządu.

Pracował też w Wyższej Szkole Ekonomii i Administracji w Bytomiu oraz na stanowisku profesora i jako zastępca dyrektora w Instytucie Fizjoterapii w Wyższej Szkole Fizjoterapii we Wrocławiu.

Działalność w sporcie

W latach 1958–1961 uprawiał hokej na lodzie, w barwach MKS Katowice, był mistrzem Polski juniorów.

Od 1970 do 1995 był członkiem, a w latach 1984–1995 przewodniczącym komisji lekarskiej PZHL, był także członkiem komisji lekarskiej IIHF. Jako lekarz opiekował się młodzieżową reprezentacją Polski w hokeju (1976–1984), a także reprezentacją seniorską podczas zimowych igrzysk olimpijskich w 1988 i 1992 oraz mistrzostw świata w 1982, 1985–1987 i 1989–1993. Kierował także polską misją medyczną podczas igrzysk olimpijskich w 1988 i 1992.

Odznaczenia

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2022)
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2004)
• Złoty Krzyż Zasługi (2000)
• Srebrny Krzyż Zasługi
• Brązowy Krzyż Zasługi