Leliwa | |
| Rodzina | |
|---|---|
| Data urodzenia | |
| Data śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka |
Aleksandra Czartoryska |
| Żona |
Hanna Kotowicz |
| Dzieci |
Teodor Fryderyk |
Jerzy (Jurii) Tyszkiewicz-Kalenicki herbu Leliwa (ur. 1518, zm. 1576 roku) – hrabia, wojewoda brzeskolitewski w 1566 roku, poseł wielki do Moskwy w 1565, marszałek hospodarski w 1558, dworzanin królewski od 1554. Starosta-dzierżawca wołkowyski od 1557, starosta wilkomierski i szereszowski.
Właściciel Berdyczowa i Łohojska, ordynat łohojski od 8 kwietnia 1567.
Był synem Wasyla Tyszkiewicza i jego pierwszej żony Aleksandry Czartoryskiej. Dwukrotnie żonaty. Po ślubie w 1547 z Hanną Kotowicz miał dwóch synów: Teodora Fryderyka i Marcina oraz trzy córki. Z drugiego małżeństwa zawartego ok. 1571 z Teodorą Wołłowiczówną pozostawił synów Piotra, Jana Eustachego, Aleksandra, a wg niektórych źródeł również Jerzego.
Na sejmie bielskim 1564 roku był świadkiem wydania przywileju bielskiego przez króla Zygmunta II Augusta. Jako przedstawiciel Wielkiego Księstwa Litewskiego podpisał akt unii lubelskiej 1569 roku.
Podpisał dyplom elekcji Henryka III Walezego.
Przypisy
- ↑ Jerzy Seweryn Teofil Dunin Borkowski: Genealogie żyjących utytułowanych rodów polskich. Lwów: 1895, s. 604.
- ↑ Portret Jerzego Tyszkiewicza h. Leliwa (?-1576), wojewody brzeskiego [w:] Muzeum Narodowe w Warszawie (cyfrowe.mnw.art.pl)
- ↑ Portret Jerzego Tyszkiewicza h. Leliwa (1571-1625), prowincjała jezuitów [w:] Muzeum Narodowe w Warszawie (cyfrowe.mnw.art.pl)
- ↑ Statut Litewski : drugiej redakcyi (1566) = Statutum Lituanicum : alterius editionis, Archiwum Komisji Prawniczej t. VII, Kraków 1900, s. 312.
- ↑ Akta Unji Polski z Litwą: 1385-1791, wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz, Kraków 1932, s. 355.
- ↑ Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae. T.1 cz.1-2, Wilno 1758, s. 456.
Bibliografia
- Urzędnicy centralni i dygnitarze Wielkiego Księstwa Litewskiego XIV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Henryk Lulewicz i Andrzej Rachuba. Kórnik 1994, s. 246.
- Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 943.