Jerzy Sosnkowski
Data i miejsce urodzenia

23 października 1894
Warszawa

Data i miejsce śmierci

1945?
Argentyna

Zawód, zajęcie

architekt, projektant wnętrz, pisarz

Odznaczenia

Jerzy Sosnkowski (ur. 23 października 1894 w Warszawie, zm. 1945 lub później w Argentynie) – polski architekt, projektant wnętrz i pisarz.

Życiorys

Urodził się 23 października 1894 roku w Warszawie, w rodzinie Józefa Bogdana Sosnkowskiego h. Godziemba (1832–1896) i Zofii z Drabińskich (1858–1938). Jego bratem był generał Kazimierz Sosnkowski. W latach 1913–1914 był członkiem Związku Strzeleckiego we Lwowie. Podczas I wojny światowej, w latach 1914–1917, służył w 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich. W latach 1918–1923 służył w pułku swoleżerów i 7 Pułku Ułanów Wojska Polskiego. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

Zaprojektował buławę marszałkowską, którą otrzymał Ferdinand Foch, gdy nadano mu tytuł Marszałka Polski.

W latach 20. XX w. pełnił funkcję inspektora artystycznego Zarządu Miejskiego w Warszawie. W 1927 roku należał do kierownictwa konkursów zorganizowanych w ramach Międzynarodowej Wystawy Sztuki Kinematograficznej w Warszawie. W 1929 roku ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, po czym wraz z Juliuszem Żórawskim zaprojektował budynek kina „Atlantic” w Warszawie. Był członkiem warszawskiego oddziału Stowarzyszenia Architektów Polskich. Dzięki koneksjom brata realizował zlecenia wojskowe, takie jak budynki mieszkalne dla Funduszu Kwaterunku Wojskowego na Żoliborzu, czy w Stanisławowie, Jabłonnie i Górze Kalwarii. Zaprojektował także meble dla Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie.

Wraz z Czesławem Piaskowskim zaprojektował scenografię do filmu Rycerze mroku (1932), projektował także scenografię teatralną. Wśród jego projektów wnętrz wyróżnia się wnętrze restauracji Żywiec, w którym zastosowano opływowe kształty tak w elementach architektonicznych jak i w meblach.

Współzałożył pismo „Wnętrze”, którego był redaktorem naczelnym. Jego felietony, m.in. o architekturze i przestrzeni miejskiej, pojawiały się w „Kurierze Warszawskim”. Sosnkowski tworzył ilustracje i reportaże dla „Tygodnika Ilustrowanego” i „Naokoło Świata”. Prowadził odczyty w radiu, a także pisał powieści i opowiadania. W swojej twórczości nie stronił od tematów fantastycznych, pisząc o nieodkrytych krańcach świata, czy – w przypadku zbioru opowiadań Żywe powietrze – o geometrycznych potworach, zagrożeniu ze strony istot rozumnych w przestworzach i stworach przypominających postaci z horrorów H.P. Lovecrafta. W tym samym zbiorze nie szczędził ostrza satyry wobec Janusza Meissnera, kpiąc z jego stylu. Z kolei na zamówienie wydawnictwa Książnica-Atlas napisał dwie dydaktyczne czytanki patriotyczne Białe Orlę i Krew ziemi, które znalazły się w antologii dla młodzieży szkolnej.

Był mężem Zofii Janickiej, z którą miał syna Wacława.

Ordery i odznaczenia

Twórczość

Projekty
  • kino „Atlantic”, Warszawa (wraz z Juliuszem Żórawskim)
  • Dom Oficerski, Legionowo (1929)
  • Dom Podoficerski Funduszu Kwaterunku Wojskowego, ul. Dymińska 10a, Warszawa (ok. 1935)
  • wnętrze restauracji Żywiec, róg alei Jerozolimskich i ul. Marszałkowskiej, Warszawa
  • wnętrze sklepu Mary Mill
  • meble dla Wyższej Szkoły Wojennej, Warszawa (1933)
Publikacje książkowe
  • 1917: Czerwone wyłogi: szkice i obrazki
  • 1923: Dom filozofów
  • 1925: Auto, Ty i Ja (miłość maszyn) – powieść
  • 1926: Żywe powietrze – nowele
  • 1926: Bosman Finta – nowele
  • 1927: Radjomiłość – nowele

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 In memoriam - Pamięci Architektów Polskich - Jerzy Sosnkowski [online], In Memoriam Stowarzyszenie Architektów Polskich [dostęp 2021-01-11] (pol.).
  2. 1 2 3 Sosnkowski, Jerzy [online], Biblioteka Narodowa [dostęp 2021-01-11] (pol.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Irma Kozina, Polski design, Warszawa: Wydawnictwo SBM, 2015, s. 68–69, ISBN 83-7845-896-2.
  4. 1 2 3 4 Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: 1939, s. 287. [dostęp 2021-10-18].
  5. 1 2 Jerzy Sosnkowski [online], geni_family_tree [dostęp 2021-10-17] (pol.).
  6. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 270, 835.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Dariusz Błaszczyk, „Wnętrze” – czasopismo z lat 30. XX w. poświęcone nowoczesnym meblom i projektowaniu wnętrz [online], IH - Internity Home, 21 lutego 2018 [dostęp 2021-01-23] (pol.).
  8. ↑ Konkursy, „ABC”, 2 (32), polona.pl, 2 lutego 1927, s. 3.
  9. 1 2 3 4 Dariusz Błaszczyk, Juliusz Żórawski – przerwane dzieło modernizmu, Warszawa: Wydawnictwo Salix Alba, 2010, s. 64, ISBN 978-83-930937-0-0.
  10. ↑ Rycerze mroku [online], FilmPolski [dostęp 2021-01-11] (pol.).
  11. ↑ Jerzy Sosnkowski, Bez pozwolenia, „Kurier Warszawski”, 110 (130), polona.pl, 14 maja 1930, s. 8.
  12. ↑ Jerzy Sosnkowski, Ni to, ni owo, „Kurier Warszawski”, 117 (38), polona.pl, 7 lutego 1937, s. 15-16.
  13. ↑ Z Radjostacji warszawskiej, „Robotnik”, 33 (66), polona.pl, 8 marca 1927, s. 5.
  14. ↑ Program, „Kurier Warszawski”, 109 (328), polona.pl, 29 listopada 1929, s. 8.
  15. 1 2 Jess Nevins, Horror Fiction in the 20th Century: Exploring Literature's Most Chilling Genre, ABC-CLIO, 2020, s. 73–74, ISBN 978-1-4408-6206-9 (ang.).
  16. ↑ Zofia Budrewicz, Czytanka literacka w gimnazjum międzywojennym: Geneza, struktura, funkcje, Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, 2003, s. 90, 92, ISBN 83-7271-198-4 [dostęp 2021-01-23].
  17. ↑ M.P. z 1931 r. nr 111, poz. 163.
  18. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-30].
  19. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-30].
  20. ↑ WSPL Legionowo [online], wspl-legionowo.pl [dostęp 2021-01-23].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.