Jerzy Kazimierz Rożniecki (ur. 3 września 1929 w Piekarach na Mazowszu, zm. 25 stycznia 2007) – polski lekarz, pneumolog, alergolog i poeta, profesor doktor habilitowany nauk medycznych, kierownik Kliniki Pneumonologii i Alergologii AM, prodziekan Wydziału Lekarskiego i prorektor ds. Nauczania i Wychowania Akademii Medycznej w Łodzi, Prezes Polskiego Towarzystwa Fizjatrycznego (1986–1989).

Życiorys

Wychował się w rodzinie chłopskiej. W młodości należał do Związku Młodzieży Wiejskiej RP „Wici”. Podczas II wojny światowej w 1943 roku związał się z podziemiem jako łącznik. Rozpoczął naukę w szkole średniej na tajnych kompletach, ostatecznie kończąc w ją w 1948 w Liceum Humanistycznym w Skierniewicach.

Następnie podjął studia lekarskie w Uniwersytecie Łódzkim, z którego w 1950 roku wyodrębniła się Akademia Medyczna. Studia ukończył w 1954 uzyskując dyplom lekarza. Następnie podjął pracę w Klinice Ftizjatrycznej, pod kierunkiem Jana Stopczyka. Obronił doktorat w 1962, a następnie habilitację 1968. W 1969 został kierownikiem Kliniki Pneumonologii i Alergologii Akademii Medycznej i wicedyrektorem Instytutu Medycyny Wewnętrznej. Z czasem został dyrektorem Instytutu. Był prodziekanem Wydziału Lekarskiego i prorektorem ds. Nauczania i Wychowania Akademii Medycznej w Łodzi.

W 1974 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1986 – zwyczajnego.

Był członkiem i założycielem Polskiego Towarzystwa Alergologicznego i członkiem władz naczelnych Towarzystwa, a także Prezesem Polskiego Towarzystwa Fizjatrycznego (1986–1989).

Odznaczenia

• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1999),
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski,
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,
• Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”,
• Medal Komisji Edukacji Narodowej,
• Złoty Krzyż Zasługi.

Przypisy