Jerzy Józef Majka (ur. 17 stycznia 1930 w Wadowicach, zm. 13 lutego 1991) – działacz komunistyczny, redaktor naczelny „Świata Młodych” (w latach 1970–1981) oraz „Trybuny Ludu” (1985–1990).

Życiorys

W 1948 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, z którą w tym samym roku przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był członkiem Związku Młodzieży Polskiej. Ukończył Wyższą Szkołę Nauk Społecznych przy Komitecie Centralnym PZPR (1969) oraz w 1971 Instytut Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego.

Jako dziennikarz debiutował w harcerskim piśmie „Świat Młodych”; w latach 1954–1956 był zastępcą redaktora naczelnego, a w latach 1968–1981 redaktorem naczelnym. Zainicjował nieobozowe akcje letnie dla 700 tys. czytelników. Zwiększył nakład gazety z 280 do 410 tys. egz. i zwiększył częstotliwość ukazywania pisma do 3 razy na tydzień. Zajmował się również tematyką harcerską i zuchową (redagował pismo „Zuchowe Wieści”), a także historyczną. Był ideologiem powstałego w 1973 ruchu Harcerska Służba Polsce Socjalistycznej. W 1977 dodał do hymnu harcerskiego drugą zwrotkę, zaczynającą się od słów „Socjalistycznej, Biało-Czerwonej”, która wzbudziła kontrowersje i została porzucona w 1981.

Od 1980 do 1981 pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Zakładowego PZPR w RSW „Prasa-Książka-Ruch”. Od 1981 członek Komisji Ideologicznej Komitetu Centralnego PZPR, w 1986 został również członkiem KC. Od 1985 aż do likwidacji był redaktorem naczelnym „Trybuny Ludu”. W 1988 wyróżniony Medalem pamiątkowym „40-lecia PZPR”. W latach 1986–1990 był przewodniczącym Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Mongolskiej. 28 listopada 1988 wszedł w skład Honorowego Komitetu Obchodów 40-lecia Kongresu Zjednoczeniowego PPR – PPS – powstania PZPR. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera AII-6-22).

Publikacje

  • Na pionierskim obozie – 1954
  • Jak zorganizować drużynę zuchów – 1959
  • W językach mówimy stu

Odznaczenia

Przypisy

  1. Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny. Edycja 3, wyd. Intepress, Warszawa 1993, s. 873.
  2. Antoni Dudek (opr.), Zmierzch dyktatury, Warszawa 2013, t. I, s. 181.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Elżbieta Ciborska: Leksykon polskiego dziennikarstwa. Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa, 2000, s. 330. ISBN 83-7151-330-5.
  4. Leksykon harcerstwa. Olgierd Fietkiewicz (red.). Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1988. ISBN 83-203-1779-7.
  5. Bogumiła Staniów. „Biblioteka Harcerskiej Służby Polsce Socjalistycznej” jako przykład serii wydawniczej z politycznym przesłaniem. „Nowa Biblioteka. Usługi, Technologie Informacyjne i Media”. 2(25), s. 7, 2017. ISSN 2451-2575. [dostęp 2021-11-28]. (pol.).
  6. 1 2 Informacje w BIP IPN. [dostęp 2017-11-14].
  7. VII Plenum KC PZPR, Książka i Wiedza, Warszawa 1988, s. 8.
  8. Trybuna Robotnicza, nr 277, 29 listopada 1988, str. 5
  9. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  10. Życie Partii”, nr 5 (543), 8 marca 1989, s. 20.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.