Jerzy Kobylański
major kawalerii
Data i miejsce urodzenia

6 kwietnia 1886
Sołohubówka

Data i miejsce śmierci

wiosna 1940
Charków

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

5 Pułk Ułanów Zasławskich

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-ukraińska,
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa
(kampania wrześniowa)

Odznaczenia

Jerzy Karol Kobylański (ur. 6 kwietnia 1886 w Sołohubówce, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 6 kwietnia 1886 we wsi Sołohubówka, w ówczesnym powiecie lipowieckim guberni kijowskiej, w rodzinie Michała i Stanisławy z Morawskich. Ukończył gimnazjum w Kijowie i Instytut Weterynaryjny w Dorpacie. Podczas I wojny światowej walczył w szeregach armii rosyjskiej.

Czas pełnienia służby w Wojsku Polskim liczono mu od 1 listopada 1915. Służył nieprzerwanie w 5 Pułku Ułanów Zasławskich, którego pokojowym garnizonem była Ostrołęka. W jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami i bolszewikami. 28 lutego 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, 3 maja 1922 zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 355. lokatą w korpusie oficerów jazdy, a 27 stycznia 1930 mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1930 i 24. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu tego roku został wyznaczony w macierzystym pułku na stanowisko kwatermistrza. Z dniem 30 kwietnia 1932 został przeniesiony w stan spoczynku.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 dostał się do sowieckiej niewoli. Przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ Wg kalendarza juliańskiego urodził się 24 marca 1886. Zobacz daty nowego i starego porządku.

Przypisy

  1. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-02-01].
  2. ↑ Sołohubówka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 59..
  3. ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 231, tu podano, że urodził się we wsi Sołohubówka, w powiecie kowelskim należącym do guberni wołyńskiej.
  4. 1 2 3 4 Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 231.
  5. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 248.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 609.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 551.
  8. 1 2 Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 294.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 12 marca 1921 roku, s. 385.
  10. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 165.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 28 stycznia 1930 roku, s. 25.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 101.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 23 grudnia 1931 roku, s. 413.
  14. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  15. 1 2 Rocznik oficerów kawalerii 1930 ↓, s. 18.
  16. ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 94 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  17. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 11 listopada 1928 roku, s. 412.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.