Jerzy Gil (ur. 15 stycznia 1947 w Gliwicach – generał brygady Wojska Polskiego, profesor nauk medycznych (1993); od 2005 szef Zespołu Konsultantów Wojskowej Służby Zdrowia Wojskowego Instytutu Medycznego.

Życiorys

Jerzy Gil syn Zbigniewa urodził się 15 stycznia 1947 w Gliwicach. W 1964 rozpoczął służbę wojskową jako słuchacz Wydziału Lekarskiego w Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. W 1970 uzyskał dyplom tej uczelni oraz promocję na stopień podporucznika będąc promowany przez gen. Józefa Urbanowicza. W 1971 otrzymał przydział służbowy na stanowisko młodszego asystenta w 106 Wojskowym Szpitalu Garnizonowym w Gliwicach. W 1972 został skierowany do Zabrza na stanowisko lekarza izby chorych w 34 pułku inżynieryjno-budowlanym w Zabrzu.

W 1974 uzyskał I stopień specjalizacji w zakresie chorób wewnętrznych. W roku 1975 uzyskał tytuł doktora nauk medycznych na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. Od 1976 asystent Klinki Chorób Wewnętrznych w Centrum Kształcenia Podyplomowego Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie. W 1977 uzyskał II stopień specjalizacji i objął stanowisko starszego asystenta Kliniki Chorób Wewnętrznych Centrum Kształcenia Podyplomowego WAM.

Od roku 1983 kierował Zakładem Endoskopii Centralnego Szpitala Klinicznego WAM. W 1984 na tym stanowisku uzyskał tytuł doktora habilitowanego. W styczniu 1993 uzyskał tytuł profesor nauk medycznych. W 1995 został awansowany na generała brygady przez prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego. W roku 1996 został wyznaczony na stanowisko profesora zwyczajnego-szefa Zespołu Zabezpieczenia Medycznego Zwierzchnika Sił Zbrojnych Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Warszawie. Od roku 2000 profesor zwyczajny w Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. W 2001 rozpoczął kierować Kliniką Gastroenterologii Centralnego Szpitala Klinicznego WAM w Warszawie. W 2005 był szefem Zespołu Konsultantów Wojskowej Służby Zdrowia Wojskowego Instytutu Medycznego. W 2006 był w rezerwie kadrowej MON, po czym zakończył zawodową służbę wojskową.

Awanse

• podporucznik – 1970
• porucznik – 1972
• kapitan – 1976
• major – 1981
• podpułkownik – 1984
• pułkownik – 1988
• generał brygady – 1995

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1994
• Złoty Krzyż Zasługi
• Medal „Milito Pro Christo” – 2012

i inne

Przypisy

Bibliografia

• Mariusz Jędrzejko, Mariusz Krogulski, Marek Paszkowski: Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989-2002). Warszawa: Von Borowiecky, 2002, s. 173. ISBN 83-87689-46-7.
• Krzysztof Komorowski: Kronika Wojska Polskiego 2006. Warszawa: Fundacja Polonia Militaris, 2007, s. 16. ISSN 1734-2317.
• Krzysztof Komorowski: Kronika Wojska Polskiego 2005. Warszawa: Fundacja Polonia Militaris, 2006, s. 18. ISSN 1734-2317.
• Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 1994

Linki zewnętrzne

• gen. bryg. w st. spocz. prof. dr. hab. n. med. – fotografia (2015)