Jerzy Brzostek

Jerzy Brzostek (1988)
Data i miejsce urodzenia

8 listopada 1930
Warszawa

Minister budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych
Okres

od 21 listopada 1980
do 25 września 1981

Przynależność polityczna

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Poprzednik

Edward Barszcz

Następca

Tadeusz Opolski

Odznaczenia

Jerzy Brzostek (ur. 8 listopada 1930 w Warszawie) – polski magister inżynier komunikacji i budownictwa, działacz komunistyczny, wiceprezydent Warszawy (1975–1980), minister budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych (1980–1981), generalny dyrektor Generalnej Dyrekcji Budowy Metra (1983–1991).

Życiorys

Syn Antoniego i Anastazji. W 1955 ukończył specjalność komunikacja na Wydziale Inżynierii Lądowej i Komunikacji Politechniki Warszawskiej, a następnie został absolwentem Politechniki Szczecińskiej o specjalności budownictwo lądowe.

W latach 1951–1952 był zastępcą kierownika budowy w Przedsiębiorstwie Robót Kolejowych w Szczecinie. Następnie podjął pracę w Ministerstwie Komunikacji, a potem przez 6 lat kierował pracownią komunikacyjną w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego „Stolica”. W 1960 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Od 1960 do 1962 był dyrektorem Biura Studiów i Projektów Komunikacyjnych w Warszawie. Następnie pełnił funkcję dyrektora Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta i dyrektora Biura Planowania Rozwoju Warszawy w latach 1972–1973. 15 maja 1973 podczas sesji Rady Narodowej m.st. Warszawy został zastępcą przewodniczącego prezydium tej rady. W latach 70. przez trzy kadencje pełnił funkcje partyjne w egzekutywie Komitetu Zakładowego PZPR. Ponadto był członkiem Komisji Transportu Komitetu Centralnego PZPR i członkiem Komisji Budownictwa Komitetu Wojewódzkiego PZPR.

Od 15 listopada 1975 do 21 listopada 1980 był wiceprezydentem Warszawy, a od 21 listopada 1980 do 25 września 1981 ministrem budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych. Po wygłoszonej w styczniu 1982 przez Wojciecha Jaruzelskiego zapowiedzi budowy warszawskiego metra organizował Generalną Dyrekcję Budowy Metra. Od 15 lutego 1983 do 29 marca 1991 był jej generalnym dyrektorem.

Działacz Towarzystwa Urbanistów Polskich i Rady Głównej Naczelnej Organizacji Technicznej. Członek Rady Naukowej przy Ministerstwie Komunikacji i Polskiej Akademii Nauk. Brał udział w Zarządzie Polskiego Związku Motorowego.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2017-06-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-09)]. (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Krystyna Krzyżakowa. Z metrem pod rękę. „Stolica”. 4 (2079), s. 2, 1988-01-24. Warszawa: Naczelna Rada Odbudowy Warszawy. ISSN 0039-1689. (pol.).
  3. ↑ Zmiany w składzie Prezydium St. Rady Narodowej. „Stolica”. 21 (1329), s. 11, 1973-05-27. Warszawa: Naczelna Rada Odbudowy Warszawy. ISSN 0039-1689. (pol.).
  4. ↑ Przedsiębiorstwa: nazwy i kierownictwa. W: Andrzej Rogiński: Bitwy o metro. Warszawa: Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, 2008, s. 133-137. ISBN 978-83-7232-834-2. (pol.).
  5. ↑ Stolica : warszawski tygodnik ilustrowany. R. 18, 1963 nr 4 (27 I), Warszawskie Wydawnictwo Prasowe RSW "Prasa", 1963, s. 18 [dostęp 2020-09-10].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.