| major artylerii | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne |
Wojsko Polskie |
| Jednostki |
21 Pułk Artylerii Lekkiej, |
| Główne wojny i bitwy |
wojna polsko-ukraińska (obrona Lwowa), |
| Odznaczenia | |
Jerzy Sas Bryliński (ur. 11 listopada 1900 w Janowie, zm. 5 kwietnia 1975 w Grappenhall) – adwokat, major Wojska Polskiego.
Życiorys
Jerzy Bryliński urodził się 11 listopada 1900 w Janowie pod Lwowem. Kształcił się w C. K. Gimnazjum III w Krakowie, gdzie w 1918 ukończył chlubnie VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości w terminie letnim. Wkrótce potem u kresu I wojny światowej w listopadzie 1918 brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej.
Ukończył studia uzyskując stopień doktora praw. Zasiadł w Radzie Naczelnej Kandydatów Adwokackich Małopolski i Śląska Cieszyńskiego, wybranej w czerwcu 1927. Publikował w czasopiśmie „Głos Adwokatów”. Z dniem 23 września 1932 został wpisany na listę adwokatów w Okręgu Izby Adwokackiej w Krakowie. W dalszym okresie II Rzeczypospolitej pracował jako adwokat w Krakowie.
W Wojsku Polskim został awansowany na stopień porucznika rezerwy artylerii starszeństwem z dniem 2 stycznia 1932. W 1934 był oficerem rezerwowym 21 pułku artylerii lekkiej. Po wybuchu II wojny światowej przedostał się na Zachód i został oficerem Wojska Polskiego we Francji. W stopniu kapitana w 1940 pełnił stanowisko dowódcy 3 baterii I dywizjonu oraz dowódcy dywizjonu w 1 Pomorskim pułku artylerii ciężkiej.
Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Do końca życia pozostawał w stopniu majora. Zmarł 5 kwietnia 1975 w Grappenhall w Anglii.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 8907
- Krzyż Wojenny – Francja
Przypisy
- 1 2 Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. III Gimnazyum w Krakowie za rok szkolny 1917/18. Kraków: 1919, s. 17.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 28, s. 95, Czerwiec 1975. Koło Lwowian w Londynie.
- ↑ Komunikat. „Głos Adwokatów”. Nr 6, s. 470, 1927.
- ↑ Jerzy Bryliński. O znaczeniu prawnika dla państwa. „Głos Adwokatów”. Nr 6, s. 464, 1927.
- ↑ Zmiany w adwokaturze. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości”. Nr 22, s. 375, 1 grudnia 1932.
- ↑ Zdzisław Zarzycki: O dwóch krakowskich przedwojennych procesach separacyjnych. W: Wacław Uruszczak, Dorota Malec (red.): Krakowskie studia z historii państwa i prawa, Tom 2. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2008, s. 230. ISBN 978-83-233-2461-4.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 140.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 633.
- ↑ Szczurowski 2001 ↓, s. 43.
Bibliografia
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1934.
- Maciej Szczurowski: Artyleria Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie w II wojnie światowej. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2001. ISBN 83-7174-918-X.