Jerzy Borys Altvater
tytularny pułkownik artylerii
Data i miejsce urodzenia

22 września 1881
Warszawa

Data i miejsce śmierci

4 maja 1922
Kobierzyn

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

13 Brygada Artylerii

Stanowiska

dowódca brygady

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Jerzy Borys Altvater także Altfater lub Altwater (ur. 22 września 1881 w Warszawie, zm. 4 maja 1922 w Kobierzynie) – tytularny pułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 22 września 1881 w Warszawie, w rodzinie Michała (1840–1918), generała artylerii armii rosyjskiej i Eugenii z Korniłowiczów primo voto Szuberskiej (1845–1912). Był starszym bratem Bazylego (1883–1919), kontradmirała Marynarki Wojennej Imperium Rosyjskiego.

1 stycznia 1909, w stopniu porucznika, pełnił służbę w 3 Brygadzie Artylerii Lejbgwardii w Warszawie. W czasie I wojny światowej walczył w szeregch dywizjonu artylerii ciężkiej Lejbgwardii, a następnie jako dowódca 2. baterii 2 dywizjonu moździerzy Lejbgwardii. Awansował z sztabskapitana na kapitana Lejbgwardii (22 marca 1915 ze starszeństwem z 13 sierpnia 1913), a później pułkownika Lejbgwardii ze starszeństwem z 10 kwietnia 1916.

W kwietniu 1918, po przeprowadzonej reorganizacji artylerii II Korpusu Polskiego w Rosji objął dowództwo Brygady Artylerii Lekkiej. 11 maja 1918 wziął udział w bitwie pod Kaniowem.

13 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłego I Korpusu Polskiego i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika i wyznaczony na stanowisko komendanta Twierdzy Osowiec. 28 maja 1919 został przeniesiony z Twierdzy Osowiec do Armii gen. Hallera. Od 20 grudnia 1919 do 30 lipca 1920 dowódca 13 Brygady Artylerii.. Na tym stanowisku 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w artylerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 21 czerwca 1920 minister spraw wojskowych zezwolił mu „korzystać tytularnie ze stopnia pułkownika”. Z dniem 1 maja 1921 został przeniesiony w stały stan spoczynku z prawem noszenia munduru. Zmarł 4 maja 1922 w Kobierzynie. Był żonaty, miał syna.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-10-03]..
  2. 1 2 3 4 Альтфатер Борис Михайлович. Офицеры русской императорской армии. [dostęp 2022-10-04]..
  3. ↑ Ogólny spis oficerów 1909 ↓, s. 158.
  4. 1 2 3 4 5 6 Памяти героев Великой войны 1914–1918 : Поиск героев войны : Альтфатер Борис. Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej Zarząd ds. utrwalenia pamięci poległych w obronie Ojczyzny. [dostęp 2022-10-04]. (ros.).
  5. ↑ Bagiński 1921 ↓, s. 363.
  6. 1 2 3 4 Nekrolog. „Kurjer Warszawski”. 123 wyd. wieczorne, s. 9, 1922-05-06. Warszawa..
  7. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 14 z 30 grudnia 1918, poz. 421, 429.
  8. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 71 z 28 czerwca 1919, poz. 2284.
  9. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 99 z 29 grudnia 1919, poz. 4299.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 18 sierpnia 1920, s. 762.
  11. ↑ Dywizjonierzy i brygadierzy 1927 ↓, s. 37, tu podano, że dowodził brygadą od 3 grudnia 1919 do 13 lipca 1920.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 7 lipca 1920, s. 552.
  13. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 7 lipca 1920, s. 564.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 20 sierpnia 1921, s. 1304.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 16 czerwca 1922, s. 452.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 14 kwietnia 1922, s. 267.
  17. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 16 czerwca 1922, s. 453, sprostowanie.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.